Aktynidy: ukryta kamera i stłuczone lustro

Atom uranu

W niniejszej pracy opisuję serię uranu jako grupę leków i wyjaśniam możliwą etiologię potrzeby stosowania tych środków. To proces, który nie został jeszcze zakończony i będziemy potrzebować pomocy wielu homeopatów, aby dopełnić obraz.

Aktynowce należą do 7. serii układu okresowego. W swojej książce „Homöopathie und die Elemente” Jan Scholten używa terminu „seria uranu” do opisu tych pierwiastków.

Tematy serii według Jana Scholtena są:

Seria wodoru: Byt, płód, przestrzeń
Seria węgla: Ja, dziecko, ciało
Seria krzemu: Przyjaciel, rodzina, nastolatek
Seria żelaza: Pracownik, dorosły, wieś
Seria srebra: Wynalazca, artysta, średni wiek, miasto
Seria złota: Przywódca, dojrzały wiek, kraj / świat

Słowa kluczowe dla serii uranu:

• Altruizm
• Komunikacja, słuchanie
• Mądrość, (samo)refleksja
• Obserwacja, percepcja
• Przegląd, przejrzystość
• Wrażliwość, sympatia, współczucie
• Zaufanie
• Uniwersalne prawdy
• Wiek, dziadkowie
• Archetyp: świadek, żartowniś, błazen dworski, klaun, prorok.
  

Frederic de Klerk
& Nelson Mandela (od lewej do prawej)

Altruizm:

Tę cechę rozpoznajemy u ludzi takich jak Matka Teresa: jeszcze w podeszłym wieku opiekowała się tymi, których reszta świata ignorowała w ich niedoli. Nelson Mandela to człowiek, który dał wszystko, by zmienić system w RPA. Chociaż spędził wiele lat w więzieniu i wiele wycierpiał, pozostał przy swoim szlachetnym przesłaniu dla świata i poświęcił całą swoją energię altruizmowi: aby dobrze żyć, trzeba dawać.

Komunikacja:

Mogą bardzo dobrze komunikować się zarówno werbalnie, jak i niewerbalnie. Ten aspekt jest również widoczny u dzieci. Ich język wydaje się nieadekwatny do ich wieku; są pod tym względem znacznie dojrzalsi. Cokolwiek powiedzą, wyrażają to bardzo precyzyjnie. Na przykład pięcioletnia dziewczynka, po odesłaniu jej do pokoju, wpadła w złość i powiedziała: „Dobrze, idę teraz do mojego pokoju i już nigdy nie wyjdę, ani na jedzenie, ani na picie.”

W swojej książce "Portraits homöopathischer Arzneimittel" Catherine Coulter opisuje język osób potrzebujących Lachesis i podaje jako przykład dziecko, które wyraża się bardzo ostro i krytycznie. Komunikacja dziecka Lachesis może przypominać komunikację opisaną wyżej, jednak w przeciwieństwie do Lachesis, u aktynowców nie występuje zachowanie konkurencyjne.

Mądrość, intuicja:

Są mądrzy, ale nie w sensie „sprytni”; posiadają mądrość wynikającą z wnikliwości. Związane z tym zmysłem jest poczucie intuicji. Są jasnowidzący i czasem po prostu czują, co się dzieje. Wiedzą, kiedy ich intuicja jest zabarwiona emocjami i znają prawdę.

Obserwacja, percepcja:

Przenikają ludzi i ich działania. Czują się jak w domu w różnych kulturach i rzadko są zaskoczeni tym, co się dzieje. Potrafią wyobrazić sobie każdą sytuację życiową, nawet najbardziej niewiarygodną. Ich celem życiowym jest staranie się żyć w pokoju z innymi. W ciągu życia odgrywamy różne role: ofiary, aktorów, oskarżyciela, sędziego, obrońcy. Jesteśmy do tego skazani, to nasze przeznaczenie i ostatecznie musimy żałować. Ludzie aktynowi o tym wiedzą i obserwują wszystko, ale nie osądzają innych.

Przegląd, przejrzystość:

Przejrzystość sprawia, że widzą rzeczy, jakby wszystko było przezroczyste. Natychmiast rozumieją, co się dzieje. Nie filtrują swoich spostrzeżeń. Patrzenie na rzeczy w ten sposób jest jak fotografowanie ukrytą kamerą. Starsi ludzie i małe dzieci obserwują świat w ten sposób. Podobieństwo między osobami starszymi a dziećmi objawia się tym, że nie reagują na świat, tylko go obserwują; nie dają się rozproszyć uczuciami, są obiektywni i po prostu obserwują. Ich sposób obserwacji jest nieznaczony i rzeczowy.

Wiek:

Wiek jako faza życia należy do tej serii. U osób starszych zdarza się, że wycofują się wewnętrznie, choć fizycznie są obecni. Nie wtrącają się.

Dolegliwości fizyczne:

Rak, choroby szpiku kostnego, białaczka. Wrodzone wady rozwojowe, odchylenia genetyczne.

Ukryta kamera: lantanowce i aktynowce

Dawniej lantanowce były w homeopatii nieznane. W rzeczywistości dopiero Jan Scholten odkrył je jako środki homeopatyczne. W Boericke znajduje się tylko jeden środek z grupy lantanowców: Cerium Oxalicum.

W swojej książce "Geheime Lanthanide" Jan Scholten wyjaśnia główny temat lantanowców — autonomię. Inne tematy to: poszukiwanie sensu, zagłębianie się, (samo)refleksja. Do tych tematów chciałbym dodać zdolność myślenia analitycznego.

Ludzie, którzy potrzebują aktynowców, nie mają potrzeby analizować. Wszystko, co obserwują, jest dla nich przejrzyste — po prostu to wiedzą. Wgląd i ogólny przegląd powstają niejako jednocześnie. Z tego powodu porównuję ten sposób obserwacji do ukrytej kamery: jest obiektywny i nieprzekupny.
Uczymy się tej cechy obserwacji w naszym zawodzie terapeuty. Hahnemann uważał nieprzekupną obserwację za niezbędną w zawodzie homeopaty. Potrzebujemy tego daru w zawodzie — w codziennym życiu może on jednak stać się źródłem wielkich problemów. Rzeczowa obserwacja tego, jak ludzie się ze sobą obchodzą, może prowadzić do konfliktów wewnętrznych, ponieważ tworzy poczucie odpowiedzialności. Nieustannie pojawia się pytanie: „Co mam zrobić z wglądem, zrozumieniem i wiedzą? Jeśli przejrzałem wszystkie sztuczki i zabiegi w ludzkim zachowaniu — jak mam zareagować?” Jedynym sposobem radzenia sobie z tą cechą jest rozwinięcie współczucia.

Rozbite lustro:

U dzieci obraz aktynowców staje się szczególnie wyraźny. Zwykle w ich życiu istnieje chwila przyczyny. Nazywam ten moment: „rozbicie lustra”.

Wkrótce po narodzinach niemowlę szuka kontaktu wzrokowego z jednym z rodziców i daje oznaki rozpoznania. Od tego pierwszego kontaktu wzrokowego u niemowlęcia pojawia się rodzaj zachowania 'mimiki' — rodzice i niemowlę wzajemnie się odzwierciedlają. Początkowo dziecko identyfikuje się poprzez to odzwierciedlenie. W wieku 9 miesięcy dziecko potrafi rozróżniać twarze i okazywać swoje sympatie; to czas tzw. lęku separacyjnego. Dziecko rozwija zdolność zapamiętania swojej ulubionej twarzy i nazywa ją: „mama”.

Dzięki użyciu pamięci dziecko potrafi teraz rozpoznać więcej niż jedną twarz jednocześnie: mamę i tatę. To jest uświadomienie sobie trójkąta: ojciec, matka i dziecko. Do tego momentu dziecko doświadczało siebie jako jedności z matką, a w tej jedności komunikacja była niewerbalna. Gdy dziecko uświadamia sobie konfigurację trójkąta, zaczyna mówić.

Gdy tylko stanie się dla niego jasne istnienie trójkąta, dziecko rozpoznaje swoją własną indywidualność. W wieku trzech lat dziecko potrafi nazwać siebie słowem „ja”. W tym samym wieku uzębienie mleczne jest kompletne, ciemiączko zamknięte, dziecko potrafi podskakiwać (na podłożu), potrafi mówić „ja” i „chcę” oraz „nie chcę”.

W pierwszych latach życia dziecko uczy się głównie przez naśladowanie. W tym lustrze rozpoznaje siebie. Jeśli jednak we wczesnych latach życia nastąpi dramatyczne zdarzenie, a rodzice będą przytłoczeni sytuacją, lustro może się rozbić. Od tego momentu dziecko już nie naśladuje rodziców. Może pojawić się wówczas „warstwa” Opium lub Aconit (lub inny środek) i zakryć wcześniejszą otwartość.

Etiologia aktynowców:

Gdy właściwy środek jest aktynowcem, w chwili dramatycznego zdarzenia dzieje się coś innego. Rozważmy moment pierwszego kontaktu wzrokowego między matką a dzieckiem, moment rozpoznania.

Możemy rozpoznać kogoś, kogo znaliśmy w poprzednim życiu. Jeśli jako istoty ludzkie rodzimy się ponownie, możliwe jest, że matka rozpozna nowo narodzone dziecko i odwrotnie. Czasem reinkarnuje się stara dusza. W momencie dramatycznego zdarzenia, gdy sytuacja eskaluje, a rodzice nie są już w stanie sobie z nią poradzić, przejmuje przewodnictwo reinkarnowany udział osobowości dziecka. Udział osobowości, który uczy się przez naśladowanie innych — instynkt niemowlęcia — zanika. Od tej pory budzi się w dziecku tożsamość „mądrego starca”. Ten „mądry starzec” pomaga rodzicom wrócić do normalności; możliwe, że dziecko jednak utknie w tym stanie.

Objawia się to w zachowaniu społecznym i w mowie dziecka. Nowe słowa są natychmiast używane przez nie we właściwym kontekście. Na przykład pewna matka powiedziała do swojej dwuletniej córeczki: „Nie graj takiej wielkiej roli!” a mała dziewczynka odpowiedziała: „Nie, nie jestem aktorką!”

Wadą dla dziecka będącego w tym stanie jest utrata dziecięcości — i dla matki może być niekomfortowe mieć „mądrego starca” na kolanach! Przepisanie odpowiedniego aktynowca może pomóc dziecku powrócić do zachowania odpowiedniego dla wieku.

W wywiadach dorosłych, którzy potrzebowali aktynowców, zaobserwowałem to dziecięce traumatyczne doświadczenie i problem dorastania w takim stanie. Jako niemowlęta lub małe dzieci utracili kontakt ze swoim wewnętrznym dzieckiem. Nigdy nie ćwiczyli kłócenia się ani obrony własnych praw, ponieważ „mądry starzec” w nich nie dopuszczał tak dziecinnego zachowania. U dorosłych odpowiednie zastosowanie aktynowca budzi wewnętrzne dziecko do nowego życia. Od tej pory rozwija się stopniowo większa odporność, podobna do tej z wczesnego dzieciństwa.

Studium przypadku

37-letnia kobieta zgłasza się z Lichen sclerosus(1). Zaczęło się od białej plamki na łechtaczce po zażyciu antybiotyku z powodu endometritis(2), którego nabawiła się wskutek noszenia spirali. Plamka swędziała i złuszczała się, a ostatecznie rozprzestrzeniła się na wargi sromowe. Stosuje maść z kortykosteroidem przepisanej przez dermatologa, ale nie pomaga ona wystarczająco.

Urodziła troje dzieci. Pierwsze dziecko zmarło dzień po porodzie, który nastąpił po 28 tygodniach; nadal utrzymuje kontakt z tym dzieckiem. Dużo robi dla innych: pomaga matce opiekować się jej niepełnosprawnym dzieckiem, które jest niewidome i cierpi na dziecięce porażenie mózgowe — rola wymagająca od opiekuna wielkiej delikatności. Lubi pracować. Uczucie bycia użyteczną wiele dla niej znaczy i czuje się winna, gdy nie ma nic do zrobienia. Wielu ludzi prosi ją o pomoc i niemal zawsze ich słucha i opiekuje się nimi. Ważniejsze jest dla niej bycie dla innych niż krzątanie się w domu. Jest poważna i rozmyślająca. Chociaż ma pozytywne nastawienie, często wątpi jednak w swoje wypowiedzi i stale roztrząsa pytania, które jej zadano, i odpowiedzi, które udzieliła.

Analiza:

W rubryce „Skóra, blizna biała” znajdujemy trzy środki: Kalium bichromicum, Radium bromatum i Syphilinum. Wybrałem aktynowca, ponieważ jest bardzo wrażliwa w swojej komunikacji. Stadium 2 (Radium) odzwierciedla się w jej ostrożności co do własnych wypowiedzi i późniejszych wątpliwości. Bromatum pasuje do jej poczucia winy, gdy nie ma nic do zrobienia. Podałem Radium bromatum 12K(3) z częściowym powodzeniem — dolegliwości cofnęły się, ale pozostał pewien świąd.
Jako następny środek podałem Radium iodatum, udoskonalenie dotychczasowego zalecenia po śnie, w którym pragnęła wyrażać swoje uczucia przez śpiew i malowanie. Śniła nazwę środka na swój świąd, ale po przebudzeniu nie mogła sobie już przypomnieć nazwy. Twórcze działanie należy do serii srebra, a „zapomnienie” to słowo pasujące do jodu. Otrzymała Radium jodatum 30K.

W ciągu następnych trzech tygodni reagowała dobrze. Nie potrzebowała maści z kortykosteroidem tak często, ale pod koniec wakacji weszła w sytuację stresową i musiała zorganizować opiekunkę do dziecka, aby móc wrócić do pracy; w związku z tym potrzebowała środka ponownie. Podałem jej Radium jodatum 1M, który zadziałał dobrze; przez jakiś czas nie potrzebowała maści. Później otrzymała Radium jodatum 10M i poprawa utrzymała się. Z czasem czuła się coraz lepiej i potrzebowała coraz mniej maści. Jej rozwój duchowy postępował, poprawiła się relacja z mężem i wspólnie zdołali udźwignąć stratę dziecka.

Kontrola po 5 latach:

„Z czasem uświadomiłam sobie, że objawy Lichen sclerosus wiążą się z nieuświadomionymi poczuciami winy, które nie były przez długi czas przepracowane; może przez miesiące. Czasami nie mam objawów, a potem symptomy nagle wracają. Teraz staram się odkrywać i analizować swoje poczucie winy — to pomaga mi odpuszczać, a kiedy odpuszczam, ustępują też dolegliwości.”

(1) Lichen sclerosus (LS): przewlekła zapalna, niezakaźna choroba skóry, prawdopodobnie o podłożu autoimmunologicznym.
(1)Endometritis: zapalenie błony śluzowej macicy
(3) Korsakoff