Niepokojąco napędzane pragnienie większej ilości tego samego charakteryzuje obraz narkotyku Kola, zarówno w sferze fizycznej, jak i psychiczno‑duchowej.
Pacjent Kola w krytycznej fazie życia, często wywołanej przez szczególne wydarzenie zewnętrzne lub wewnętrzne, staje się rozkojarzony, umysłowo i fizycznie niespokojny, często bezsenny i rozwija wyraźne zachowania poszukujące. Kola, stosowana w praktyce homeopatycznej od 1997 roku, jest raczej środkiem interwencyjnym niż konstytucyjnym. Jak w przypadku wielu innych narkotyków, również w przypadku Koli działanie nie utrzymuje się długo i lek trzeba podawać częściej.
Słowa kluczowe: narkotyki, zaburzenia odżywiania, kofeina, Kola, zaburzenia koncentracji, seksualność, zaburzenia snu, uzależnienie, niepokój
