Co mają wspólnego Benjamin Franklin, Henryk VIII i ja?
Wszyscy troje przeżyliśmy atak dny moczanowej.
Na szczęście zdarzyło mi się to tylko raz, ale ci dwaj mężczyźni, podobnie jak wielu innych, byli bezlitośnie dręczeni strasznymi bólami, które niesie ta choroba. Dna może uczynić nawet potężnych mężczyzn kalekami.
Krąży nawet pogłoska, że Thomas Jefferson musiał przedstawić swemu koledze‑ojcu założycielowi Benjaminowi Franklinowi szkic Deklaracji Niepodległości Ameryki, ponieważ Franklin był tak dręczony przez dnę, że nie mógł brać udziału w samych spotkaniach!
Również Henryk VIII znany był z cierpienia na tę chorobę, dlatego weszła ona do podręczników jako „choroba królów”. Jednak osoba dotknięta dną podczas ostrego ataku czuje się wszystkim, tylko nie królewsko — mogę to poświadczyć!
Mój atak miał miejsce kilka lat temu i nie bardzo wiedziałam, co się ze mną dzieje. Duży palec u mojej lewej stopy był spuchnięty, czerwony i niewiarygodnie bolesny, ale nigdy bym nie przypuszczała, że to może być dna. Przecież byłam za młoda! Odżywiałam się dobrze i regularnie piłam dużo wody.
Z drugiej strony może jednak nie byłam aż tak skrupulatna.
Na początku myślałam, że to może być ukąszenie pszczoły i przy ukąszeniach pszczół pomaga Apis. Cóż, mogę od razu powiedzieć, że Apis nie pomogło, choć jest dobrym środkiem na dnę. U mnie nic się nie zmieniło. Przez kilka tygodni cierpiałam z powodu bólu, aż w końcu — bardzo powoli — ustępował.
Ważne jest dla mnie, aby podzielić się z Państwem tą historią, ponieważ pokazuje, że i ja popełniam błędy, tak jak wszyscy inni.
Uczymy się na błędach.
Ten epizod uwydatnia, jak ważna jest poprawna diagnoza, jeśli chce się leczyć homeopatycznie. Dopiero wiele miesięcy po ustąpieniu moich objawów dny zrozumiałam, co one właściwie oznaczały. Gdybym od razu postawiła dokładną diagnozę, mogłabym od razu dobrać odpowiednie leki homeopatyczne i znacznie skrócić moje cierpienia.
Dlatego zależy mi na tym, by nieustannie podkreślać, że diagnoza jest nieodłączną częścią dobrej homeopatycznej terapii.
Przy dnie poziom kwasu moczowego w organizmie jest podwyższony. Nadmiar kwasu moczowego krystalizuje się w stawach i powoduje paraliżujące, artretyczne bóle. Pisałam już, że sól Schüsslera Nat phos jest jednym ze środków, o których możemy pomyśleć w przypadku zakwaszenia organizmu.
Przy dnie jest ona jednak zwykle stosowana w połączeniu z innymi środkami, w zależności od obrazu objawów. W niedawnym podcaście rozmawialiśmy o skuteczności Nat phos C30, ale w tym przypadku lepszym wyborem byłoby Nat phos D6. Nie ma przy tym znaczenia, czy jest przyjmowane w ostrych czy przewlekłych przypadkach.
Ale Nat phos oczywiście nie jest jedynym środkiem przeciw dnie. Istnieje jeszcze wiele innych.
Na przykład protokół Banerji dla przewlekłej dny brzmi: Ledum palustre C200, razem z Belladonna C3, dwa‑ do trzykrotnie dziennie rozpuszczać w ustach. Dodatkowo Medorrhinum C200 przyjmuje się dwa razy w tygodniu.
W ostrych przypadkach ten protokół można stosować co dwie‑trzy godziny, przy czym oba leki (Medorrhinum i mieszanka Ledum/Belladonna) przyjmuje się na przemian, aż do wyraźnej poprawy dolegliwości.
Po zastosowaniu odpowiedniego leku nigdy więcej nie miałam ataku dny. Dlaczego? Nie wiem. Nie wiem też, dlaczego w ogóle miałam atak. To, co wiem na pewno, to że jestem zawsze gotowa walczyć z nim naszą wspaniałą homeopatią, gdyby w przyszłości pojawił się znowu! (I założę się, że nieszczęsni Benjamin Franklin i Henryk VIII też byliby równie zadowoleni).
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Źródło: https://joettecalabrese.com/blog/the-disease-of-kings-and-commoners
Zdjęcie: Shutterstock_751403155, Copyright: 9nong
