W leku Szafir autorka łączy polarne światy życia i doświadczeń, ukazane na przykładzie baśni o Kopciuszku: ton jako dźwięk i ton jako ziemia, życie i śmierć, dobro i zło, mania i depresja. W swojej praktyce za pomocą opracowanej przez nią pracy symbolicznej ustala polarytety do uzdrowienia w nieświadomości pacjentów i pacjentek oraz wykorzystuje szafir jako klucz otwierający światy pośrednie. Kamień może pogłębiać przeżycia senne i pomagać osobom w żałobie przez wewnętrzne ponowne połączenie z zmarłymi. Sprawdził się zarówno w pracy hospicyjnej, jak i w towarzyszącym leczeniu pacjentów onkologicznych. Występuje organotropowe powiązanie z dolegliwościami stóp (glina) i uszu (dźwięk).
SŁOWA KLUCZOWE: bolesne miesiączkowanie, bóle stóp, opryszczka, hospicjum, zwichnięcie biodra, rak, baśnie, uszy, szafir, kamienie, praca symboliczna, szumy uszne