Levofloxacin C30 przy zerwaniach ścięgien
Specyficzne „działania niepożądane” jako wskazanie homeopatyczne – część 1
Tutaj część 2
Autor: Ulrich Welte
Streszczenie: Po ostatnim biuletynie na temat stosowania homeopatycznego Phenytoin C6 przy zaburzeniach wzrostu dziąseł, dziś zjawisko specyficznego „działania niepożądanego” jako wskazania homeopatycznego zostanie ponownie pogłębione na przykładzie potencjonowanego antybiotyku lewofloksacyny. Z powodu swojego specyficznego działania niepożądanego w postaci zerwań ścięgien, Levofloxacin C30 został z powodzeniem zastosowany jako środek homeopatyczny w jednym przypadku zerwań ścięgien.
„Działanie niepożądane” nie jest tu pojmowane jako czynnik zakłócający, lecz jako część obrazu leku i służy jako wskazanie homeopatyczne w przypadkach chorobowych. Działanie niepożądane jest specyficzne tylko wtedy, gdy odróżnia się od banalnych dolegliwości, takich jak niespecyficzne „zaburzenia żołądkowo-jelitowe”, ból głowy czy świąd skóry: powinno być przede wszystkim rzadkie, jak np. schorzenia mięśni przy stosowaniu statyn (miopatia, osłabienie mięśni lub porażenie), lub przynajmniej znacznie odbiegać częstością występowania od średniej.
Kliniczny obraz leku Levofloxacin
Główne wskazania: choroby przyczepów ścięgien. Zerwania ścięgna Achillesa i ścięgna rzepki. Opisywano także zerwanie ścięgna palca podczas przyjmowania lewofloksacyny. Tak częste u piłkarzy zerwania więzadeł krzyżowych zwykle wiążą się z urazami sportowymi i odpowiednim mechanizmem urazu, jednak zastosowanie leku może być również rozważane jako wsparcie pooperacyjne fizjoterapii.
Levofloxacin jest antybiotykiem zawierającym fluor z grupy fluorochinolonów (starsza nazwa: inhibitory gyrazy), które ogólnie powinny być stosowane w zakażeniach bakteryjnych ostrożnie, ponieważ mogą wywoływać „potencjalnie długotrwałe zaburzenia w mięśniach, ścięgnach, kościach i układzie nerwowym”. Zaleca się przerwać leczenie jednym z tych antybiotyków, jeśli pojawią się pierwsze objawy niepożądane, takie jak ból, zapalenia lub nawet zerwania ścięgien lub mięśni, osłabienie mięśni, bóle stawów lub zaburzenia nerwowe, takie jak uczucie ukłucia igłami, myśli samobójcze lub zaburzenia zmysłów. W istocie mamy już dzięki temu dość zróżnicowany obraz leku, który został „odkryty” przez badania na milionach pacjentów, lecz terapeutycznie nie jest wykorzystywany, ponieważ „ludzie” zasadniczo odrzucają stosowanie w formie potencjonowanej i według zasady podobieństwa.
Komponent fluoru z punktu widzenia homeopatii: Jeśli poza tym istnieją wskazania do homeopatycznego obrazu leku Fluor[1], środek może być jeszcze bardziej klarownie wskazany, choć nie jest to warunek konieczny do podania. Do objawów Fluoru należą gładka twardość i bezwzględność, po której wszystko się ślizga jak po powłoce teflonowej (Teflon jest produktem fluoru); fizycznie występuje silna próchnica, a nawet „zjedzenie” kości (kwas fluorowodorowy, HF, natychmiast żre każdy metal). Ponadto wśród działań niepożądanych wymienia się myśli samobójcze i ogólną skłonność do epizodów psychotycznych; upodobanie do przyjemności w duchu nowej ery, powierzchowne i bez zobowiązań; szybkie zarabianie pieniędzy, szybki seks bez zobowiązań i narkotyki. Obserwowana szybkość występowania niszczących działań niepożądanych podczas przyjmowania lewofloksacyny również przemawia za komponentem fluoru: w skrajnym przypadku fluor jest zimnym zabójcą, który strzela szybciej niż swój cień.
Możliwe uszkodzenia ścięgien szybko zaczęły być znane: Po wprowadzeniu lewofloksacyny w 1998 roku francuski urząd ds. leków wkrótce zwrócił uwagę, że ten antybiotyk należy przepisywać ostrożnie, ponieważ istnieje ryzyko uszkodzeń ścięgien. Problem pojawił się więc bardzo wcześnie. Wkrótce ostrzegano także przed zaburzeniami rytmu serca (częściowo zagrażającą życiu kardiotoksycznością), neuropatiami obwodowymi, oraz przed groźnym pobudzeniem ośrodkowym prowadzącym do psychozy i zwiększoną wrażliwością na światło i słońce. W Niemczech Arznei‑Telegramm już w 2001 roku zalecał, aby inhibitory gyrazy ogólnie przepisywać bardzo oszczędnie ze względu na poważne działania szkodliwe, przede wszystkim zerwania ścięgien. Pacjentów należy poinformować, aby przy pierwszych oznakach uszkodzeń ścięgien lub zaburzeń rytmu serca niezwłocznie zgłosili się do lekarza. Ciekawe jest również to, że u podatnych pacjentów choroby ścięgien pojawiają się bardzo szybko po przyjęciu lewofloksacyny: tendinopatie pod wpływem inhibitorów gyrazy wystąpiły u 30 (68%) z 44 poszkodowanych w ciągu tygodnia, u 9 (20%) już w ciągu dwóch dni od rozpoczęcia przyjmowania. Doniesienie nosiło tytuł: zerwania ścięgien pod wpływem lewofloksacyny (TAVANIC) zauważalnie często. [2]
Objawy w zaakcentowanym pomarańczowym pogrubieniu dają nam więc już całkiem przyzwoity kliniczny obraz leku lewofloksacyny, przy czym szczególne nagromadzenie objawu, który z natury nie jest częsty, może być uznane za punkt kluczowy: zerwania ścięgien i w szczególności zerwanie ścięgna Achillesa i ścięgna rzepki (tendinopatie przyczepów, czyli zapalenia i podrażnienia w miejscu przyczepu ścięgna) jak również ogólnie bóle ścięgien i zapalenia ścięgien. Również zerwania włókien mięśniowych bez oczywistej przyczyny, czyli bez nagłego ekstremalnego obciążenia, powinny być uznane za wskazanie, jednak kluczowym objawem środka jest zerwanie ścięgna w miejscu przyczepu.
DD Rhus-t: również preferuje przyczepy ścięgien i może być napięty do pęknięcia.
PS: Levofloxacin jest dostępny w różnych potencjach na apodil.de lub remedia.at.
[1] Zob. „Homöopathie und Minerale”, Jan Scholten, s. 173 https://www.narayana-verlag.de/Homoeopathie-und-Minerale-Jan-Scholten/b238
[2] Bardzo pouczający artykuł: https://www.arznei-telegramm.de/html/2002_01/0201015_01.html
Zdjęcie: Shutterstock_770813191, Copyright: StudioMolekuul
