 Radosny, 8‑letni chłopiec zgłosił się do mojego gabinetu 26.11.2009 z powodu reumatycznych bólów kolan i pięt. Dolegliwości utrzymują się od ponad roku i pojawiły się po trzeciej szczepionce przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu (FSME) w lipcu 2007 r. (wcześniejsze szczepienia: DTP, Hib, polio oraz MMR). Pacjent od dwóch lat jest zawodowym tancerzem i trenuje dwa razy w tygodniu po 1,5 godziny. W okresie startów turniejowych trenuje co najmniej trzy razy w tygodniu. Bóle stóp i kolan zaczynają się podczas wysiłku lub bezpośrednio po nim i utrzymują się co najmniej kilka dni. Opisuje ból kolana jakby ktoś je ściskał. Z powodu bólu pięt nie może prawidłowo stawiać stopy. Ponadto ma nawracające bóle głowy w szkole, o charakterze uciskającym i pulsującym. Często skarży się też na krwawienia z nosa, boi się psów i ciemności. Do jego hobby od ponad pięciu lat należy także gra na pianinie – szczególnie chętnie występuje w szkole. Lubi śpiewać i się śmiać (według mamy czasem za dużo). Ma wielu przyjaciół i nie lubi się kłócić. Jeśli czegoś nie potrafi zrobić sam, bardzo szybko staje się niecierpliwy. Ten wybuch uczuć może zakończyć się płaczem i krzykiem. Jednak po minucie wszystko jest zapomniane i znowu się śmieje. Czasem mówi też: „Nikt mnie nie lubi! Jestem głupi!”, co rodzice natychmiast zaprzeczają.
Do repertoryzacji uwzględniłam następujące rubryki:
- Ogólne – po szczepieniu – już nigdy zdrowy; od tamtej pory
- Nos – krwawienia z nosa – u dzieci
- Głowa – ból – u uczniów szkolnych
- Kończyny – ból – kolana – reumatyczny
- Kończyny – ból – stopy – pięta
- Usposobienie – radosny – taniec, śmiech, śpiew; z
- Kończyny – ból – reumatyczny – u dzieci
Ze względu na rodzinne obciążenie sykotyczno‑syfilityczne (rak jelita, rak węzłów chłonnych, polio, nagła utrata słuchu) najpierw myślałam o Carcinosinum jako następstwie uszkodzenia poszczepiennego. To również pasowałoby do jego ujmującego usposobienia i zamiłowania do tańca i muzyki, jednak repertoryzacja nie wykazała reumatycznych bólów kolan i pięt.
Oba leki, które wyszły najwyżej i pokrywały wszystkie objawy, to Natrium na pierwszym miejscu oraz Phosphor. Nie był dla mnie typowym „Natriumem”, ponieważ nie był mściwy ani nie okazywał żadnej formy powściągliwości/żałoby. Wyglądał bardzo radośnie i kochał scenę. Zauważyłam, że ostatni symptom „Kończyny – ból – reumatyczny – u dzieci” obejmował tylko jeden środek, a był nim Natrium-Phosphoricum! Ten środek pasuje doskonale. Dlatego zdecydowałam się na Natrium-Phosphoricum C200, które miał przyjmować rozpuszczone w wodzie przez trzy dni, trzy razy dziennie.
Reakcje były następujące:
- W drodze do domu po wywiadzie odczuł ból pleców, potem ból kolan, a później bolał go lewy górny odcinek ramienia od wewnętrznej strony.
- Podczas wieczornego treningu tanecznego miał bóle pięt, ale tylko lekkie bóle kolan (zasada Heringa się potwierdziła: zdrowienie przebiega z góry na dół).
- W ciągu następnych dwóch dni nie miał ani bólu kolan, ani bólu pięt.
- Zamiast tego nagle przez kilka minut odczuwał bardzo silny ból w prawym palcu środkowym, który potem już nie powrócił.
- Piątego dnia po przyjęciu Natrium-Phosphoricum C200 kolana i pięty bolały już tylko lekko.
- Po dwóch tygodniach zaleciłam mu raz w tygodniu Natrium-Phosphoricum LM18.
- Na początku stycznia 2010 w kolejnej wizycie zgłosił, że nie ma już dolegliwości reumatycznych i od tego czasu nie miałam o nim żadnych wiadomości.
W związku z publikacją tego przypadku rozmawiałam dziś ponownie z jego trenerką i potwierdziła mi, że reumatyczne bóle od czasu leczenia homeopatycznego Natrium-Phosphoricum przestały być problemem. Przy młodzieńczym reumatyzmie należy koniecznie pomyśleć o Natrium-Phosphoricum, ponieważ ten środek znakomicie sprawdził się także u innych młodych pacjentów w mojej praktyce. |
