Autor: Markus Kuntosch

Karin ma 12 lat, jest pewną siebie i upartą dziewczynką, która zazwyczaj potrafi się dobrze przeciwstawić swoim dwóm braciom. Cztery lata temu dwukrotnie przeszła ostre zapalenie krtani z nieprzyjemnym, zatęchłym zapachem z ust, które dobrze zareagowało na Sulfur i Mercurius.

Obecnie zgłosiła się na wizytę z powodu bólu gardła i kaszlu, które nasilają się na skutek zimnego powietrza i wysiłku fizycznego. W spoczynku, na leżąco i gdy jest ciepło otulona kocami, jej stan się poprawia. Karin nie odczuwa pragnienia ani gorączki, lecz wygląda blado, szaro, bardzo cierpiąco i chorobowo. Szmery oddechowe nad prawym płucem (środkowa i dolna część) są osłabione; przy badaniu słychać drobne trzeszczenia, a dźwięk opukowy jest stłumiony — stwierdzono prawostronne zapalenie płuc. Dziwne, że pacjentka nie ma gorączki, ale kaszle już od dwóch tygodni. Objawy zaczęły się dzień po wędrówce, podczas której mimo mokrej i chłodnej pogody bardzo się spociła. W dniu wędrówki została dwukrotnie dotkliwie zraniona: przegrała wybory na przewodniczącą klasy na rzecz swojej koleżanki i dodatkowo została wystawiona przez swoją ciocię chrzestną, która obiecała spędzić z nią popołudnie, a potem po prostu nie przyszła. Karin zaczyna wątpić, czy jej ciocia naprawdę ją kocha, ponieważ kiedyś zapomniała też o jej urodzinach. Ulubionym kolorem Karin jest ciemnoczerwony (10D). Woli potrawy słone od słodkich.

Analiza

Repertoryzacja według analizy polarytetu stawia Sarsaparilla dopiero na 16. miejscu, jest jednak pierwszym i jedynym środkiem, który zgadza się także z preferencją kolorystyczną (10D) dziewczynki. W przypadku leków z miejsc 1–15 występują albo przeciwwskazania, albo preferencja kolorystyczna się nie zgadza.

Utrata pozycji społecznej może tu być rozważana jako możliwa przyczyna i przypomina mi Veratrum album, roślinę z tej samej rodziny botanicznej Liliaceae. Myśli się o Veratrum wtedy, gdy narodziny rodzeństwa podważają pozycję pierworodnego i odtąd musi on dzielić uwagę rodziców i dziadków.

Sarsaparilla jest znana jako lek na infekcje dróg moczowych i rok wcześniej pomogła pacjentce przy ostrym zapaleniu dróg moczowych z palącym bólem w cewce moczowej, występującym zawsze pod koniec mikcji. Sprawa wydawała się warta spróbowania.

Przepisanie

Pacjentka otrzymuje Sarsaparilla C200, rozpuszczoną w szklance wody; ma przyjmować łyżeczkę tej dawki co godzinę.

Analiza według nowej systematyki roślin Jana Scholtensa
Głównym problemem w tym przypadku są urazy/zniewagi, których pacjentka doświadcza ze strony kolegów z klasy i swojej matki chrzestnej. To typowe dla serii krzemowej (Siliziumserie). Straciła swoją pozycję przywódczą jako przewodnicząca klasy. Nadal jest częścią wspólnoty klasowej, ale czuje się niedostatecznie zaangażowana i nie chce już spełniać oczekiwań koleżanek. Nie chce już brać udziału w intrygach i nosić, tak jak wszyscy, drogich markowych ubrań. Jest na wpół w grupie, na wpół poza nią. Miała już kiedyś zapalenia gardła z zatęchłym oddechem. Określenie „zatęchły” można przypisać fazie 6, a sytuacja klasowa do niej pasuje. Oba te elementy potwierdzają fazę 6.

Dziewczynka czuje się nieuznana, nie należy do grupy na dobre, jest niepewna, czasem bywa nawet wyśmiewana przez kolegów z klasy. Bycie wyśmiewanym należy do podfazy 2.

Jan pisze w swojej książce „Wunderbare Pflanzen” o Sarsaparilla pod numerem 633.62.08:
„Jako dzieci mają poczucie, że nie są dostrzegane w swojej rodzinie, później czują się pomijane i ignorowane przez przyjaciół lub kolegów.” Opisuje Sarsaparilla jako lek na zapalenie płuc.

Bolesne doświadczenia z kolegami z klasy i chrzestną, powiązane z zapaleniem płuc na poziomie fizycznym, pasują do Sarsaparilla.

Kontrole

Następnego dnia pacjentka czuje się już wyraźnie lepiej: dobrze spała, kaszel ustąpił, je dobrze i chce znów bawić się z psem. Trzy dni później osłuchuję jej płuca ponownie. Płaty środkowe są teraz wolne, tylko w dolnym płacie słychać jeszcze lekkie trzeszczenia. Kolejne cztery dni później płuca są całkowicie czyste i dziewczynka może wrócić do szkoły. W sumie to dobry przebieg jak na ciężkie ostre zapalenie płuc. Pytam moją młodą pacjentkę bezpośrednio o psychologiczną traumę. Co było dla niej gorsze? Odwołanie jako przewodniczącej klasy czy rozczarowanie spowodowane zachowaniem matki chrzestnej? Najpierw wymienia sprawę z matką chrzestną, ale potem opowiada mi jeszcze o incydencie, który miał miejsce rano w dniu zachorowania: chłopiec z jej klasy podstawił jej nogę, potknęła się i została wyśmiana przez innych. Czuje się wykluczona, ponieważ nie nosi drogich ubrań i nie chce uczestniczyć w intrygach klasowych. Mimo że bardzo się stara znaleźć przyjaciół i przynależeć do klasy, nie czuje się akceptowana; jest jedynie tolerowana. Z perspektywy czasu było to piękne potwierdzenie tematów rodziny Liliaceae według Sankarana. Dziewczynka czuje się wykluczona, nie jako część wspólnoty klasowej. Dwa tygodnie po ostrym zachorowaniu otrzymujemy wiadomość od szczęśliwej matki, że jej córce znów dobrze się powodzi – odzyskała pewność siebie, jest radosna i odbywa obecnie hospitację w innej szkole. W swojej dotychczasowej szkole czuła się niedostatecznie wykorzystana. W nowej szkole czuje się bardzo dobrze, chociaż musi nadrobić materiał z języka francuskiego za cały rok szkolny. Znalazła nowych przyjaciół i jest mocno zakorzeniona w klasie. Teraz może rozwijać się zgodnie ze swoimi skłonnościami i zdolnościami.

Podsumowanie

W tym przypadku do właściwego środka — Sarsaparilla — można dojść różnymi drogami. Wybór leku potwierdza zarówno analiza polarytetu według Bönninghausena z uwzględnieniem preferencji kolorystycznej, jak i tematy rodzinne Liliaceae oraz teoria roślin Jana Scholtensa.

****************************************

Zdjęcia: © Varandah shutterstock.com 158460926

©flaviano fabrizi shutterstock.com 161828765

Sarsaparilla berries; homeredwardprice; Creative Commons Attribution 2.0 Generic license

Słowa kluczowe: zapalenie krtani, zapalenie płuc, zapalenie pęcherza, utrata pozycji społecznej, wykluczony, ignorowany.
Środek: Sarsaparilla