Opowieści zza kulis

Z prywatnej skrzynki opowiedziane

Wywiad z Francisem Treuherzem

Wywiad przeprowadziła Louise Mclean

Francis Treuherz

Miałam szczęście, że Francis Treuherz, redaktor czasopisma ‚The Homeopath’ z ‚Society of Homeopaths’, zaprosił mnie do swojego domu, aby porozmawiać o jego pracy.

Francis od lat praktykuje jako homeopata i współpracuje także z ‚Homeopathic Helpline’ Davida Needlemana.

Najpierw zapytałam go o czas, który spędził pracując na oddziale ratunkowym National Health Service w Londynie. Przestał tam pracować, ponieważ opieka podstawowa przestała finansować leczenie homeopatyczne.

„Nie chcę nazywać tego izby przyjęć, ale pracowałam przez 13 lat w podstawowej opiece medycznej National Health Service.” Powiedział mi, pokazując jedną ze swoich recept, na których widniały dwie praktyki ogólne, w których pracował. „Zacząłem w 1990 roku w Marylebone Health Centre, gdzie pracowałem 3 lata. Byli nadal sceptyczni wobec homeopatii; potem spotkałem starego znajomego pracującego w Fitzrovia Medical Centre, który wyciągnął swój terminarz i zapytał: ‚Kiedy możesz zacząć?’ W tych dwóch ośrodkach zdrowia w West Endzie Londynu pracowałem 13 lat, dodatkowo w dwóch przychodniach podmiejskich. Jedna z nich przyznała mi stypendium badawcze.

Myślałam, że zaprzestanie jego pracy w NHS miało coś wspólnego z listem napisanym przez kilku sceptycznych profesorów do PCT (Primary Care Trusts/organów opieki podstawowej), ale najwyraźniej przyczyną były nowe regulacje wprowadzone przez rząd Blaira. Francis wyjaśnił:

„Pracowałem w NHS od 1990 do 2003 roku – jeden, dwa lub trzy dni w tygodniu, ponieważ wtedy praktyki miały pewien przydział ponad swoje budżety, zwany fund-holding. Partia Labour to zmieniła i wprowadziła Primary Care Trusts, w których grupy praktyk odpowiadały za własne budżety. W rezultacie zamiast największego wspólnego mianownika obowiązywał najmniejszy, a medycyny alternatywne były pierwszym kierunkiem terapeutycznym, który zniknął z pola działania.”
„Z dużo późniejszym, w maju 2007 roku, Baum i inni napisali ten list do Primary Care Trusts, w którym nazwali homeopatię bzdurą i zażądali, by nie wystawiano już skierowań na leczenie homeopatyczne. To było fałszerstwo – napisali to na papierze z nagłówkiem NHS, którego w rzeczywistości nie mogli użyć. Ministerstwo Zdrowia przyznało ten błąd na swojej stronie internetowej w październiku 2007 roku. Problem w tym, że to potępienie nigdy nie osiągnęło takiego rozgłosu jak oryginalny list. Niestety szkoda już została wyrządzona.”
.....................................................................................................................

Zapytałam Francisa o jego zdanie na temat ciągłych ataków wymierzonych w jego zawód.
„W pewnym sensie to strata czasu. To kosztuje strasznie dużo czasu, bo kiedy się z nas śmieją, nie wiadomo, czy chcą nas tylko obrazić, czy naprawdę w to wierzą.”
„W każdym razie zawsze chciałem pracować w NHS i nigdy nie sądziłem, że to się rzeczywiście stanie. Miałem pacjentów, którzy nigdy nie mieliby szansy na leczenie prywatne.

Pewnego razu leczyłem niemowlę od rodziców uchodźców i musieliśmy zbierać wywiad za pomocą języka migowego. Matka potrząsała ramieniem dziecka i z jej gestów wywnioskowałem, że dziecko miało napad drgawek. Najwyraźniej po przyjeździe do Anglii dziecko dostało szczepionkę DPT, wystąpiły drgawki i było całe w egzemach. Dałem dziecku Sulphur, a kilka tygodni później rozcieńczoną szczepionkę, i kiedy osiągnięto tzw. „normalny stan leczenia”, zaczęło się ząbkować i dostało Chamomilla.”

Francis kontynuował: „Pamiętam też dziecko z bólami głowy, które było niekontrolowanie smutne i agresywne. Ojciec miał z powodu wypadku przy pracy uszkodzoną rękę i nie mógł już pracować. Dziecko zaczęło dobrze się rozwijać pod leczeniem homeopatycznym, kiedy nadszedł list, że nie mogę kontynuować leczenia. Byłem w takim samym rozdzierającym płaczu jak matka.”
„Przez długi czas pracowałem dalej w jednej z praktyk po zmianie wytycznych i płacili mi dalej, ale kiedy zmarł mój starszy partner, to koniec.”
.....................................................................................................................

Podkreśliłam, że dla praktyki musiało to być dużą pomocą, uwolnić się od wielu przypadków.
„Oczywiście! Kryterium skierowania do homeopaty dla praktyki było oszczędzanie pieniędzy i poprawa jakości życia pacjentów.”
„Szkoda, że w NHS nie pracuje już więcej homeopatów. Nie ma powodu, by tak piętnować homeopatię.”

„Wkrótce po ukończeniu college'u pracowałem w Kalkucie. Bez tego doświadczenia klinicznego nie poradziłbym sobie w NHS. Pracowałem z ludźmi, których języka nie rozumiałem i leczyłem choroby, których nigdy nie zobaczyłbym w Anglii,” powiedział.

Chciałam wiedzieć, co oznacza praca dla ‚Homeopathic Helpline’, tak cennej usługi.
„Chciałabym wiedzieć, jak pacjenci trafiają do właściwego środka, kiedy potrzebują go nagle?”
„Jedną z rzeczy jest to, że ‚Helpline’ pomogła także aptekom sprzedającym środki homeopatyczne, bo homeopaci mówią swoim pacjentom, żeby zakupili zestaw Ainsworths lub Helios, aby mieć środki ratunkowe pod ręką. Mam dobrą pamięć do aptek zorientowanych homeopatycznie i wiem, gdzie są produkty ‚Neal’s Yard’, ale w niektórych obszarach wiejskich jest ich wciąż za mało. Jeśli ktoś potrzebuje Pyrogenium i jest gdzieś w Pennines, to jest w kłopocie. Już długo przed powstaniem Helpline miałem pacjenta w Pennines z kolką żółciową i opisałem mu, jak zrobić ‚Liver-Flush’ (oczyszczanie wątroby) i to zadziałało.”
.....................................................................................................................

Zapytałam Francisa, ile mniej więcej telefonów on i David Needleman odbierają dziennie na Homeopathic Helpline.
„Może to być 25 jednego dnia, a następnego 120. Ale każdego roku jest jeden dzień, kiedy wszystko się sypie – najczęściej w okresie świątecznym, gdy wszyscy homeopaci są na urlopie!

Wszystkie rodziny w całym kraju są zestresowane samotnością, przebywaniem z krewnymi, przeziębieniem, kacem lub kombinacją powyższych! I zatrucie pokarmowe oraz przejedzenie!”
„‚Helpline’ jest świetna,” kontynuuje Francis. „Dzwonią do nas i mówią, że nie chcieli przeszkadzać nam w święta, ale David i mnie to nie przeszkadza, obaj jesteśmy Żydami.”

Trzeba myśleć naprawdę szybko i zadawać trafne pytania!
„Raz musiałem myśleć bardzo, bardzo szybko. Ojciec zadzwonił do mnie i powiedział, że jego syn ma silne bóle w jądrze. Nie pamiętam już, dlaczego od razu to pomyślałem, ale miałem silne podejrzenie skrętu jądra, kiedy powrózek nasienny się skręca i odcina dopływ krwi do jądra. Jeśli jądro ma zostać uratowane, operacja musi nastąpić w ciągu 6 godzin. Poradziłem ojcu, żeby podał kilka kul Arniki i natychmiast zawiózł syna na oddział. Mówiłem, by nie czekał na karetkę i żeby po operacji dał synowi Arnikę, by pomóc w leczeniu urazu, a samemu wziąć dawkę, by przeciwdziałać wstrząsowi, którego bez wątpienia dozna. Gdybym się mylił, byłoby mi przykro, ale gdybym miał rację i chłopiec nie zostałby operowany, moglibyśmy tego żałować.”
„W każdym razie ojciec zadzwonił tydzień później, by powiedzieć, że miałem rację. Syn musiał zostać natychmiast operowany, ale teraz dobrze się regeneruje. Lekarze uratowali płodność chłopca, a homeopatia pomogła Arniką w rekonwalescencji.”
„Możemy pomóc pacjentom czuć się lepiej, ale lekarze często są dobrymi rzemieślnikami i hydraulikami, gdy jest to konieczne. Nie jest to uwłaczające. Operacja po wypadku to coś innego niż usunięcie migdałków, jeśli możemy zapobiec warunkom ich wystąpienia.” [...]
.....................................................................................................................

Zmieniłyśmy teraz temat i rozmawiałyśmy o kilku starych książkach homeopatycznych, które Francis zebrał przez lata.
„Zawsze interesowały mnie książki,” powiedział. Jako pacjent sukcesu czytałem starego Boericke z lat 70. i udało mi się zdobyć dwa pierwsze tomy pierwszego wydania Clarke’s Dictionary of Materia Medica za pięć funtów.

W końcu udało mi się zdobyć też tom trzeci. Zawsze proponowano mi tanie książki. „Pożyczyłem książkę ze Stowarzyszenia Angielskich Homeopatów, o czym dziś myślę, że nie powinni jej wypożyczać, ale wtedy o tym nie wiedziałem. Były to Hahnemann’s Kleine Schriften z 1852. Włożyłem ją do koszyka na rowerze i na światłach motocyklista ukradł mi cały koszyk. Nigdy nie dotarłem z książką do domu. Wtedy zacząłem pisać do antykwariatów (na długo przed internetem), by znaleźć kopię. Zajęło to kilka lat i potem, pewnego letniego dnia, znalazłem od razu dwie. Kupiłem obie – jedną dla siebie i jedną dla biblioteki. Kierownik biblioteki BHA (British Homeopathy Association), który już był na emeryturze, został nawet poinformowany, że pojawiła się kopia!”
 „W międzyczasie kupiłem już różne inne książki, które proponowano mi w poszukiwaniu tej książki. Dostałem wszelkiego rodzaju książki, a potem przyszło też eBay!!”
.....................................................................................................................

Nigdy bym nie pomyślała, że na eBay można znaleźć stare książki o homeopatii!
 „Kiedy dawałem wykład w Sztokholmie, wszedłem do księgarni i znalazłem Organon przetłumaczony na szwedzki w 1835 roku! Ludzie, których tam odwiedziłem, nawet nie wiedzieli, że coś takiego istnieje. Miałem Organon w języku rosyjskim, hebrajskim, fińskim, perskim, polskim, norweskim, farsi i oczywiście po niemiecku, francusku, hiszpańsku i włosku. Został przetłumaczony na wiele, wiele języków. Wciąż czekam na wydanie japońskie, ponieważ w Japonii również stosuje się homeopatię.”
 „Kiedy byłem w Australii, odwiedziłem bibliotekę klasztoru benedyktynów, jedną lub dwie godziny jazdy od Perth na australijskiej pustyni.”

Czy mają tam książki homeopatyczne?!
„Oczywiście!”
„Benedyktyn o imieniu Rosendo Salvado pojechał do Australii, by nawracać Aborygenów na chrześcijaństwo. Przyłożył się do nauki ich języka, założył szkołę, sierociniec i farmę i troszczył się o ich dobro. Kiedy chorowali, dawał im środki homeopatyczne. Znaleźliśmy nawet list z klasztoru z zamówieniem leków do apteki londyńskiej, ponieważ dostawa z Londynu najwyraźniej była szybsza niż z Melbourne! W bibliotece klasztornej znaleźliśmy stare Organon i wiele innych książek homeopatycznych.”
 [Francis Treuherz ‚Strange, rare and peculiar: Aborigines, Benedictines and homeopathy’. Homeopathy (2006) 95: 182-286. Ilustrowane kopie dostępne: fran@gn.apc.org.]
.....................................................................................................................

„W drodze na konferencję Links w Heidelbergu wstąpiłem do Instytutu Roberta Boscha w Stuttgarcie, który posiada duże archiwum Hahnemanna.
Bibliotekarze przez lata wymieniali się ze mną kopiami książek i opowieściami. Nad szatnią wisiał pełnowymiarowy portret Hahnemanna, na którym wygląda jak zrzędliwy stary mężczyzna, zupełnie inaczej niż na idealizowanych wizerunkach. Wygląda na to, że kupili ten obraz na aukcji. Artysta nazywał się A.B.J. Hesse, ale nikt nie wiedział o nim nic, nawet mój brat, wybitny historyk sztuki.”

„‚Complementary and Alternative Medicine library and information service’ w ‚Royal London Homeopathic Hospital’ www.cam.nhs.uk ma pocztówkę z reprodukcją obrazu Hahnemanna wykonanego przez rosyjskiego artystę, A.J. Beidemanna. Hahnemann jest przedstawiony siedzący wysoko w chmurach i spoglądający z góry na allopatów. Polecam obejrzeć to. Mają tam usługi biblioteczne online jak na uniwersytecie.”
Chętnie zobaczyłabym ten obraz i bibliotekę.
.....................................................................................................................

Francis posiada amerykańską odznakę policyjną z wygrawerowanym napisem ‚Hahnemann Guard’.
„To była odznaka policjanta z Filadelfii, który przeszedł na emeryturę i sprzedał ją na eBay. Pracował jako ochroniarz w Hahnemann Hospital w Filadelfii.”

„Dostałem dwie takie odznaki i wysłałem jedną do mojego przyjaciela, nieżyjącego już Juliana Winstona w Nowej Zelandii.”

Pokazał zabawne zdjęcie Juliana z odznaką. „Julian pierwotnie mieszkał w Filadelfii, gdzie były Boericke i Tafel. Byli oni największymi wydawcami i producentami homeopatii w całych Stanach Zjednoczonych w XIX wieku. Kiedy przenieśli się do Kalifornii, Julian próbował przekonać ich, by nie wyrzucali swoich starych rzeczy. Nie odniósł sukcesu, ale jako mieszkaniec miał okazję przejrzeć kontenery na śmieci i uratować kilka ważnych rzeczy.

Następnie pokazał mi jeden z woskowych pieczęci Hahnemanna z koperty, który wylicytował na eBay. Widziałem też małą łyżeczkę z okazji setnej rocznicy ‚Royal London Homeopathic Hospital’ datowaną 1849–1949 oraz medal przyznany pielęgniarce za 40 lat służby w RLHH. Pokazał mi też próbki pisma używane do doboru leków dla odpowiednich osób i wykorzystywane przy przepisywaniu soli Schüsslera.

Wywiad zbliżał się do końca i nadszedł czas, bym poszła. To było fascynujące doświadczenie dowiedzieć się tyle o życiu Francisa i usłyszeć interesujące historie, które miał do opowiedzenia.

.....................................................................................................................

Francis Treuherz, MA, RSHom, FSHom, mieszka w Londynie, Wielka Brytania. Praktykuje jako homeopata od 1984 roku i napisał wiele artykułów historycznych i klinicznych, raport badawczy oraz książkę.

Artykuł oryginalny i więcej informacji na Avilian