Depresje należą już do przeszłości. Dzięki homeopatii odzyskała radość życia.
Ta kobieta ma dosłownie wszystko, czego można sobie życzyć: kochającego męża, zdrowe dzieci, piękny i gustownie urządzony dom. Jest też inteligentna. Jest w pełni zadowolona ze swojego życia i czerpie z niego pełnymi garściami. Można by powiedzieć, że los ją rozpieszczał.
Ale nie zawsze tak było. Jeszcze 15 lat temu Randy była samotna, przygnębiona i dręczyły ją ataki lęku. Pojawiło się przewlekłe wyczerpanie. Nie chodziło przy tym o typowe dolegliwości przedmiesiączkowe czy sporadyczne ataki paniki. Randy była wręcz przytłoczona przez swoje depresyjne stany, normalne życie stało się niemożliwe.
Jej codzienność była naznaczona dramatami zdrowotnymi i nieustannym poszukiwaniem rozwiązań. „Dlaczego mi się to przydarza?” pytała się bez przerwy, a odpowiedź na to pytanie pozostawała mglista i myląca.
Randy konsultowała się z wieloma lekarzami, lecz żaden nie potrafił udzielić satysfakcjonującej odpowiedzi na jej głęboką chorobę – wręcz przeciwnie: każdy nowy lek, każda nowa terapia zdawały się nasilać depresję.
Jej odyseja trwała kilka lat, aż znajoma przypadkowo opowiedziała, że krewny pokonał swoją przewlekłą depresję dzięki leczeniu homeopatycznemu.
Wtedy podjęcie decyzji nie było trudne. Natychmiast umówiła wizytę u homeopaty, który tak skutecznie leczył krewną jej znajomej. W tamtym momencie jednak wciąż miała ciche wątpliwości, czy naprawdę istnieje terapia, która potrafiłaby złagodzić jej zrujnowany stan psychiczny.
Już podczas pierwszej rozmowy homeopata wyjaśnił jej, że leki, które dotąd przyjmowała, jedynie maskowały pierwotne objawy choroby, przez co stan chorobowy się pogarszał. Tego rodzaju leczenie tłumi nie tylko chorobę, lecz także naturalne siły samouzdrawiania organizmu. Gdy jednak znajdzie się odpowiedni lek homeopatyczny, objawy przestaną być tłumione, a organizm będzie mógł krok po kroku regenerować się i samodzielnie przywrócić zdrową równowagę.
Dzień po przyjęciu leku homeopatycznego Aurum metallicum C200 zapadł jej w pamięć jako wyjątkowy. Tego dnia miała nadzieję, że zdoła wykonać przynajmniej jedno zwykłe, codzienne zadanie: chciała uporządkować teczkę, aby z powodu niezdolności do pracy móc ubiegać się o pomoc na utrzymanie.
W międzyczasie przyzwyczaiła się do tego, że swój dzień może realizować tylko w takim stopniu, na jaki pozwalała jej choroba. Przez większość dni była w stanie pracować godzinę lub dwie umiarkowanej aktywności, resztę czasu spędzała przysypiając w łóżku, rozklejona w łzach lub rozpaczliwie próbując przezwyciężyć swoje lęki.
Tego dnia jednak było inaczej. Randy nie tylko uporządkowała jedną teczkę, lecz cały biurko i jeszcze przygotowała dla siebie zdrową zupę.
To rytuał, który kiedyś uwielbiała, ale od dawna nie była w stanie go wykonywać. A teraz stała w kuchni i gotowała! Po obiedzie zauważyła spiżarnię, która pilnie wymagała gruntownego posprzątania. Randy od razu zabrała się do pracy; jeszcze kilka tygodni wcześniej taka aktywność byłaby nie do pomyślenia. „No proszę” pomyślała, „pamiętam to uczucie… Tak kiedyś byłam: pełna inicjatywy, kompetentna i przedsiębiorcza.”
Gdy ostatnia puszka została czysto i uporządkowana odłożona na półkę, Randy natychmiast zabrała się za ogromną górę prania w łazience…
I tak minął dzień przejrzysty i produktywny, zupełnie bez ołowianego zmęczenia, które zwykle sprawiało, że jej dni i tygodnie wydawały się niemal nieskończone.
Leżąc wieczorem zadowolona w łóżku i rozmyślając o dniu, instynktownie miała nadzieję, że lek homeopatyczny mógł mieć coś wspólnego z jej zmienionym nastrojem.
„Nie może być, to na pewno tylko zbieg okoliczności” pomyślała, po czym zapadła w głęboki, regenerujący sen.
Następny poranek był szary i deszczowy, pogoda, która zwykle pogarszała jej depresję. Mimo niekorzystnych warunków Randy ponownie przeżyła owocny, produktywny dzień.
Tak przeżyła kolejne dwa tygodnie z powodzeniem, aż nagle pojawił się atak paniki. Była też znowu bardzo płaczliwa; przypisywała jednak obniżenie nastroju lękowi, że szczęście w codziennym życiu znów może się skończyć.
Wtedy wydarzyło się coś całkiem nieoczekiwanego: w chwili, gdy atak paniki osiągnął apogeum, lęk nagle zniknął. Zamiast zwykłego wyczerpania nadeszło uspokojenie.
Od tego momentu wszystko zaczęło toczyć się samo. Dzień po dniu, tydzień po tygodniu epizody depresyjne stawały się krótsze i mniej dramatyczne. Wracała też chęć do działania i energia. Mogła odstawić swoje leki, a radość życia, której tak długo brakowało, wreszcie powróciła.
Podczas wizyty u znajomej – to ona poleciła wtedy homeopatę – poznała niezwykle interesującego mężczyznę. Mężczyzna ten używał wody po goleniu, fakt ten wcześniej wywoływał u Randy ataki paniki.
Tego wieczoru jednak Randy była niebywale błyskotliwa i czarująca, żaden mężczyzna nie byłby w stanie jej się oprzeć. Lęki i przygnębienie jakby zniknęły, mogła dać upust swojej inteligencji.
Rok później zabrzmiały dzwony ślubne…
Para jest teraz szczęśliwie małżeństwem i ma dwoje dzieci, które, oczywiście, również są leczone homeopatycznie.
Dla Randy depresje należą do przeszłości. Ma satysfakcjonujące życie, zdrową rodzinę i dobrze się czuje ciałem i duchem. Z perspektywy osoby postronnej, nieznającej jej historii choroby, Randy i jej rodzina wydawaliby się uprzywilejowani i rozpieszczeni przez los. Emocjonują radością życia i harmonią.
Wiele z tego zawdzięcza homeopatii.
Aurum metallicum to lek homeopatyczny, który od dawna stosuje się w ciężkich i głęboko sięgających depresjach.
Odpowiadający stan psychiczny może być wywołany przez niepowodzenia zawodowe lub nieszczęśliwe związki miłosne. Do obrazu objawów należą m.in. jadłowstręt psychiczny (anoreksja nervosa), myśli samobójcze i objawy wyczerpania. Ponadto jest wskazany u osób z rodzinną historią depresji.
Gdy ktoś cierpi na przewlekłe zmęczenie i depresje, to środek ten może zdziałać bardzo wiele.
Aurum metallicum C200 należy przyjmować przez kilka tygodni co 2–3 dni. Gdy nastąpi poprawa, środek odstawia się.
****************************
Zastrzeżenie
Joette Calabrese nie jest uprawnionym lekarzem i nie przepisyuje leków w klasycznym, konwencjonalnym sensie. Joette udziela porad w kwestiach zdrowotnych i homeopatycznych, a klient ponosi odpowiedzialność za własne decyzje. Homeopatia nie leczy „chorób”, lecz reprezentuje holistyczne spojrzenie, które służy doradztwu i edukacji klientów. Dla rozpoznania i leczenia w medycynie konwencjonalnej zawsze należy dodatkowo skonsultować się z lekarzem pracującym w sposób holistyczny.
Aby udostępnić informacje szerokiemu gronu odbiorców, autorka może otrzymywać wsparcie finansowe lub dofinansowanie. Za rekomendacje i/lub linki do innych ofert lub produktów nie ponosi się odpowiedzialności.
****************************
Zdjęcia:
Shutterstock - 243828643 © mimagephotography
Fotolia - 30059301 XL © Taffi - globuli
