Poród i seria węglowa

Seria węgla to drugi rząd układu okresowego pierwiastków. Zawiera pierwiastki: lit, beryl, bor, węgiel, azot (Nitrogenium), tlen (Oxygenium), fluor i neon.

Wspólnym tematem tych pierwiastków jest rozwój „ja”, ego lub indywiduum. Powiązane z tym są tematy wartości i poczucia własnej wartości. Kolejnym tematem jest ciało jako nośnik ego, co obejmuje także ochronę i zachowanie ciała.

Drugi rząd symbolizuje proces przebiegający w układzie okresowym od lewej do prawej, dotyczący rozwoju ego, czyli osobowości. Ten rozwój zaczyna się całkowicie po lewej od litu, odpowiadającego stadium dziecka jeszcze nienarodzonego, i prowadzi aż do ostatniej fazy procesu, w której dokonuje się separacja od rodziców.

Poród jest lustrem całego tego procesu rozwojowego. Można też powiedzieć, że rzuca on cień procesu indywiduacji. Dokładna analiza przebiegu porodu i problemów, które w nim wystąpiły, może szczególnie u dzieci doprowadzić do dobrej przepisu leku, ale także u dorosłych temat ten jest wciąż obecny.

Stadia porodowe serii węgla

W tym kontekście warto także przyjrzeć się bliżej wodorowi (Hydrogenium) i helowi. Te leki zajmują miejsca numer jeden i dwa w układzie okresowym, czyli występują przed serią węgla, w której znajdujemy liczby atomowe od 1 do 10. Hydrogenium i Helium reprezentują stadia przed urodzeniem.

Hydrogenium odpowiada stadium zapłodnienia, zjednoczenia komórki jajowej i plemnika. Temat jedności jest typowy dla leku Hydrogenium. Helium odpowiada stadium płodu, który jest szczęśliwy i zadowolony, swego rodzaju jeszcze bez świadomości unoszący się w macicy. Płód nie musi nic robić, wszystko dzieje się samo. To stan bezczynności, typowy dla grupy 18 układu okresowego, w której znajduje się pierwiastek Helium.

1. Lit: początek porodu

Lit przedstawia początek porodu z pierwszymi skurczami. Skurcze zapowiadają rozpoczęcie porodu. Jeśli w tej fazie wystąpiły problemy, może być wskazany lek Lit. Może na przykład dojść do zatrzymania skurczów lub występowały one tylko sporadycznie, przez co poród nie postępował. Może też poród odbył się za wcześnie (poród przedwczesny) lub za późno (dzieci przenoszone).

Przypadek

Trzyletnia dziewczynka ponownie zaczyna mieć nietrzymanie moczu, chociaż wcześniej była sucha. Moczy się w łóżku i znowu załatwia się do pieluchy. Jedzenie również sprawia trudności, chleb musi być krojony bardzo dokładnie. Matka podejrzewa, że ma problemy, ponieważ w przedszkolu ma przejść do większej grupy, chociaż znacznie wolałaby zostać w mniejszej grupie.

Dziewczynka urodziła się trzy tygodnie wcześniej. Matka miała wtedy wrażenie, że dziecko jak najszybciej chce opuścić macicę, ponieważ ciągle tak mocno przyciskało przeponę nóżkami. Przy skurczach wszystko działo się bardzo szybko. Po porodzie matka przez kilka tygodni była bardzo emocjonalna, nie potrafiła dobrze radzić sobie z sytuacją wokół siebie (ze światem zewnętrznym). Wczesny poród i szybkie skurcze są wskazaniem do Lit, pierwszej fazy skurczów.

Po podaniu Lithium metallicum MK dziewczynka szybko stała się sucha i ponownie zaczęła normalnie korzystać z toalety. Również w nowej grupie przedszkolnej czuje się dobrze.
 

2. Beryl: głowa wchodzi do miednicy

Druga faza porodu zaczyna się, gdy główka wchodzi do miednicy. Dziecko musi dostosować się do macicy, która wskutek skurczów staje się coraz mniejsza. Tematy tej drugiej fazy, związanej z Berylem, to przystosowanie i bierność. W tej fazie obserwujemy problemy związane z położeniem dziecka: poród w ułożeniu pośladkowym, ułożenie poprzeczne, dzieci „patrzące w gwiazdy” itp.

Przypadek

Ośmioletnia dziewczynka ma wyprysk na grzbietach rąk, palcach i tylnej stronie nadgarstków. Bardzo swędzi, nasila się przez dotyk i przy gorących potrawach, szczególnie po kolacji około 18:00. Swędzenie jest silne, poprawę przynosi zimna woda. Dziewczynka jest bardzo nieśmiała i pozostawia odpowiadanie matce. Siedzi bardzo cicho na krześle i nie ma nic przeciwko badaniu wyprysku.

Urodziła się w ułożeniu pośladkowym i była bardzo małym niemowlęciem. Ułożenie pośladkowe jest wskazaniem dla Berylu. Również fakt, że jest bardzo nieśmiała i od razu pozwala się badać, wskazuje na Beryl. Po podaniu Beryllium MK ma dwa ataki astmy i gorączkę. Potem jest szczęśliwsza, bardziej zrównoważona i zadowolona. Jej ubrania lepiej pasują i już tak bardzo nie denerwuje innych. Potrafi też lepiej się przebić, a wyprysk stopniowo znika.

3. Bor: szyjka macicy się otwiera

W trzeciej fazie szyjka macicy się otwiera. Macica otwiera się zanim mogą rozpocząć się skurcze parcia. W tej fazie skurcze naciskają na szyjkę macicy, ale jeszcze nie są skurczami parcia, które zaczynają się dopiero w fazie wydalania i należą do następnego stadium – węgla. W tej fazie zwykle pęka pęcherz płodowy i zaczyna odpływać płyn owodniowy. Jeśli szyjka macicy się nie rozszerza, często sztucznie przebija się pęcherz płodowy.

W wyniku otwarcia macicy dziecko traci wsparcie, można powiedzieć, że „traci grunt pod nogami”. Z tego powodu lęk przed ruchami w dół jest kluczowym objawem Bora. To otwarcie nawiązuje też bezpośredni kontakt ze światem zewnętrznym. Hałasy nie są już tłumione przez macicę i tkankę brzucha matki, lecz docierają do dziecka głośno i ostro. To tłumaczy wrażliwość na hałas i dźwięki u Bora.

Przypadek

Sześciolatek zgłasza wyprysk wokół ust, na brodzie i wargach. Ma nieprzyjemny oddech z ust, pachnie nieco stęchlizną i gniciem, zapach przypomina migdały. Jest bardzo niepewny siebie, boi się zjeżdżania ze zjeżdżalni czy jazdy na rowerze. Nie lubi dzikich zabaw, takich jak piłka nożna, woli bawić się z dziewczynkami. Odmawia zabawy z chłopcem, który kiedyś go popchnął. Ma awersję do głośnych dźwięków i hałasu, chociaż nie jest przez nie przestraszony. Kiedy znajduje się na dużym dworcu z wieloma pociągami, zasłania uszy z powodu hałasu. Jego matka miała podczas ciąży szycie szyjki macicy (cerclage), ponieważ była operowana z powodu raka szyjki macicy i lekarze obawiali się, że nie będzie mogła donosić dziecka. To była trudna ciąża i matka ledwo mogła nosić dziecko. Poród też był ciężki, głowa weszła do kanału rodnego dopiero późno i dziecko przyszło na świat przy pomocy próżnociągu. Matka bała się o swoje życie podczas porodu; w połączeniu z lękiem przed ruchami w dół i wrażliwością na hałas jest to wyraźne wskazanie dla Bora. Nieśmiałość chłopca i lokalizacja wyprysku wokół ust potwierdzają wybór środka.

W pierwszym tygodniu po podaniu Bor MK chłopiec jest drażliwy, szybko płacze i nie znosi siostry ani innych ludzi. W noc po podaniu leku moczy się w łóżku. Potem staje się coraz weselszy i zadowolony. Cztery tygodnie później wyprysk zniknął w 75%, a nieprzyjemny zapach ust prawie ustąpił.

4. Węgiel: skurcze i faza wydalania

W czwartej fazie porodu zaczynają się skurcze parcia, czyli faza wydalania, podczas której dziecko jest wypychane z macicy. Rozpoczyna się właściwa „praca”, sam poród. Powikłania w tej fazie objawiają się albo zbyt słabymi skurczami, które nie są w stanie przesunąć dziecka, albo zbyt silnymi, które pojawiają się zbyt często i są zbyt bolesne. Wszystko to wskazuje na lek Graphites lub związek węgla.

Przypadek

Siedmioletni chłopiec ma kaszel wywoływany mrowieniem w gardle. Najgorzej jest wieczorem około 19:00. Objawy pojawiły się po zabiegu chirurgicznym z powodu stulejki. Bał się, że po narkozie już się nie obudzi. Nie chciał też się urodzić, ponieważ jest przekonany, że urodzenie równa się śmierci. Nie chce wieczorem iść spać sam, bo boi się umrzeć i matka musi cały czas przy nim zostawać. Lęk nasilił się po śmierci dziadka.

Uwielbia naleśniki i miękko sadzone jajko. Przy jego porodzie wszystko było w porządku, poza tym że matka miała bardzo silne skurcze i wielki ból. Silne skurcze są wskazaniem dla środków węgla. Również pogorszenie około 19:00 i upodobanie do naleśników oraz miękkiego jajka pasują do środków węglowych.

Po podaniu Graphites MK jego lęk przed śmiercią szybko znika i może znów być sam. Kaszel ustępuje w ciągu kilku tygodni.

5. Azot (Nitrogenium): faza wydalania

Faza 5 to wydalanie przez kanał rodny. Kanał rodny jest wąski i istnieje obawa, że mogą tu wystąpić komplikacje.

Podobne objawy znajdujemy także w obrazie leku azotu i jego związków: lęk przed ciasnymi miejscami i pomieszczeniami, w windach, tunelach, jaskiniach oraz obawa, że nie ma drogi wyjścia.

W tym stadium dolegliwości związane są z możliwą zwężeniem kanału rodnego, np. nieprawidłowym ustawieniem miednicy matki lub zbyt wąską miednicą. Może też dziecko być zbyt duże lub ramię dziecka zaciąć się za spojeniem łonowym matki.

Przypadek

Ośmioletni chłopiec ma problemy skórne. Skóra na jego stopach i między palcami silnie się łuszczy. Nie występuje świąd, a poza tym skóra jest bez szczególnych odchyleń. Są problemy ze zmianą zębów – zęby mleczne nie wypadają, a stałe nie wychodzą. Obecnie ma dwie pary siekaczy. W szkole nosi okulary do czytania, ponieważ głównie na lewe oko nie widzi ostro. Jest bardzo dobrym uczniem, dużo się uczy i zawsze chce być najlepszy. Również w sporcie zawsze chce wygrać. Gdy przegrywa w piłce nożnej, zaczyna płakać i jest całkowicie załamany. Przestał też grać w tenisa, ponieważ musiał przejść do bardziej zaawansowanej drużyny i zbyt często przegrywał na zawodach.

Lubi jeść salami i hamburgery, dla tych rzeczy wstałby nawet w nocy.

Jego narodziny przebiegły gładko. Poszło nawet tak szybko, że położna powiedziała matce, aby zacisnęła nogi i przytrzymała dziecko, ponieważ lekarz jeszcze nie dotarł. Po porodzie dziecko miało małe krwiaki na czole, silniejsze po lewej stronie. Matka uważa, że zaburzenia widzenia syna wynikają z urazu porodowego.

Zatrzymanie dziecka podczas porodu oznacza dla dziecka blokadę w fazie wydalania, co jest typowe dla azotu i jego związków. Również pragnienie, by zawsze być najlepszym i zawsze wygrywać, jest wskazaniem dla azotu. Zachcianka na salami i hamburgery też pasuje.

Po podaniu Nitrogenium MK czuje się znacznie lepiej. Skóra zagoiła się całkowicie, zmiana zębów przebiegła bez problemów, widzi lepiej i nie potrzebuje już okularów. Stał się też lepszym przegranym.

6. Tlen (Oxygenium): pierwszy oddech

Faza 6 odpowiada pierwszemu oddechowi. Jeśli dziecko po porodzie nie oddycha dobrze i sinieje, możemy myśleć o Oxygenium i tlenkach. Istnieją też inne leki przy trudnościach oddechowych, takie jak Laurocerasus i środki zawierające cyjanowodór. Związki cyjanowodoru blokują hemoglobinę, tak że nie może być transportowany tlen.

Przypadek

Sześcioletni chłopiec z mięczakiem zakaźnym (Molluscum contagiosum). Główki są na policzkach, w nozdrzach, w pachwinach, na udach oraz na pięcie. Ma bóle brzucha wokół pępka, zazwyczaj po kolacji. Poci się i zgrzyta zębami we śnie.

Chciałby być jak jego starszy brat, szczególnie od momentu, gdy urodziła się jego mała siostra. Oczekuje od przyjaciół wiele. Chce dużo uwagi od nich i nie potrafi wybrać kolegów do drużyny sportowej, bo boi się, że może kogoś urazić i stracić przyjaciela. Łatwo daje się innym dzieciom rozkazywać. W szkole przez pewien czas był szykanowany i zaczął moczyć się w łóżku.

Poród przebiegł szybko, nawet trochę za szybko. Po narodzinach nie oddychał dobrze, był słaby i siny.

Problemy z oddychaniem i sinica po porodzie wskazują na Oxygenium i tlenki. Również jego postawa oczekiwania pasuje do stadium 16, w którym znajduje się tlen.

Po zażyciu Oxygenium MK stał się silniejszy i bardziej niezależny, potrafi czasem powiedzieć innym dzieciom „nie” i już nie jest prześladowany w szkole. Bóle brzucha zniknęły bardzo szybko, a także mięczaki zniknęły po kilku miesiącach.

7. Fluor: odcięcie pępowiny i wydalenie łożyska

W fazie 7 odcina się pępowinę i wydala łożysko. W tej fazie więź z matką zostaje rozluźniona. Przecięcie relacji jest aspektem stadium 17, a temat „rodziców” należy do serii węgla, czyli dziecka, które potrzebuje rodziców, kogoś, kto je ochroni. Problemy z pępowiną mogą wskazywać na związek fluoru. Pępowina może być zbyt krótka lub owinięta wokół szyi dziecka.

Problemy z łożyskiem mogą czasem także stanowić wskazanie dla fluoru. Możliwe jest zatrzymanie łożyska lub jego nieprawidłowe funkcjonowanie, które mogło słabo zaopatrywać dziecko w ostatnich miesiącach ciąży.

8. Neon: noworodek

Neon oznacza ostatnią fazę porodu, a dokładniej fazę po porodzie, kiedy wszystko się skończyło i można odpocząć. W tej fazie noworodek spokojnie leży w łóżeczku i regeneruje się po trudach porodu.

W tej fazie metabolizm bilirubiny może sprawiać problemy, co może stanowić realne zagrożenie dla dziecka. Jeśli bilirubina jest zbyt wysoka, dziecko staje się żółte i w mózgu gromadzą się toksyny. Wtedy noworodek jest niezwykle spokojny.

Przypadek

20-letnia pacjentka jest depresyjna. Czuje się wypalona i musi ciągle płakać. Problemy zaczęły się wraz ze studiami. Czuje się przytłoczona i ma kłopoty ze współstudentami. Nie radzi sobie z wymaganiami części praktycznej studiów. Często płacze i często bez powodu. Depresja nasila się, gdy widzi w telewizji straszne rzeczy lub słyszy piosenki dla dzieci. Zawsze musi wtedy myśleć o dziecku, które gdzieś na polu leży samo w swoim łóżeczku.

Po zażyciu Neon MK czuje się lepiej w krótkim czasie i nie jest już depresyjna. Nie odkłada już rzeczy na później, na przykład telefonowania do obcych osób. Po podaniu leku miała wydzieliny z ucha, takie jak miała w dzieciństwie.

------------------------------------------------------------------

Źródło: http://www.interhomeopathy.org/birth_and_the_carbon_series

Foto: Shutterstock_1303974610, Copyright: Tetiana Klymenko