Światowej sławy i doświadczony indyjski homeopata Prasanta Banerji zmarł nagle i niespodziewanie 17 maja 2018 r. w wieku 84 lat. Zmarł na zawał serca. 
Prasanta Banerji opracował tzw. protokóły Banerji. Są to sprawdzone środki homeopatyczne stosowane przy określonych wskazaniach. Obejmują one proste zapalenia oskrzeli, niedoczynność tarczycy i choroby serca aż po nowotwory. Są to znormalizowane, specyficzne dla chorób protokoły, które można stosować w pierwszorzędnym leczeniu wszystkich przypadków raka i innych ciężkich schorzeń za pomocą leków homeopatycznych. Jego protokoły miały trwały wpływ na homeopatię.
Prasanta Banerji prowadził wraz z synem Pratipem oraz 14 innymi lekarzami dużą praktykę w sercu Kalkuty, gdzie codziennie przyjmowali ok. 1 000 do 1 200 pacjentów, w tym ok. 100 pacjentów onkologicznych dziennie. Prasanta Banerji był nie tylko praktykującym homeopatą, lecz także pełnił funkcję doradczą dla rządu Indii.
Ciekawe artykuły o Prasancie Banerji:
Protokóły Banerji: Przegląd seminarium z dr. Prasantą Banerji z listopada 2012 r.
Więcej niż placebo: homeopatia wypycha raka
Nekrolog Joette Calabrese:
Żegnaj, drogi Baba
„Nie boję się śmierci, bo miałem bardzo spełnione życie.” – dr Prasanta Banerji
Dziś musimy pożegnać się na zawsze z dr. Prasantą Banerji. Chociaż ten wspaniały człowiek od nas odszedł, pozostawił po sobie lepszy świat niż ten, w którym się urodził. Istnieją pewne tradycje w naszym życiu, które wzbogacają i inspirują społeczeństwo, a jedną z nich jest oddanie czci nielicznym wyjątkowym ludziom, którzy zasługują na wielkie pożegnanie. Dr Prasanta Banerji jest jednym z tych wyjątkowych ludzi. Świat będzie jeszcze długo pamiętał o jego oddaniu na rzecz cierpiących, chorych i biednych wśród nas, którym pomagał z wielkodusznością i przez homeopatię.
Ta pasja i oddanie towarzyszyły Prasancie od kołyski. Już jego ojciec i wielki wuj położyli fundamenty tego, co Prasanta później rozwinął dzięki bystremu umysłowi, niestrudzonej pracy, dużemu wysiłkowi i skłonności do innowacji. Prasanta podążał za rodzinną tradycją niesienia pomocy potrzebującym na tej ziemi. Opiekował się tymi, którzy nie mieli głosu, niestrudzenie i z wielkim zaangażowaniem; był cierpliwym, wyrozumiałym i troskliwym lekarzem, a jednocześnie wybitnym i obdarzonym uzdrowicielem.
Miałam wielki zaszczyt pracować przy jego boku wielokrotnie przez okres siedmiu lat. Okazał mi wielki honor, pozwalając nazywać siebie Baba – tą czułą i pełną szacunku formą zwracania się, która wśród hinduistów jest zarezerwowana dla szanowanego ojca lub nauczyciela.
Był rzeczywiście szanownym, wielkim ojcem i wspaniałym nauczycielem.
Jako młody lekarz dr Banerji pracował w homeopatycznej praktyce swojego ojca, zanim w 1950 r. rozpoczął działalność na własny rachunek i w swojej klinice leczył ponad 500 pacjentów dziennie. Bardzo szybko zorientował się, że musi znaleźć nową formę przepisywania homeopatycznego, aby choć w przybliżeniu pomóc tylu, tylu ludziom, którzy dzień w dzień wypełniali jego poczekalnię i często tworzyli długie kolejki na ulicy.
Stara, klasyczna homeopatyczna metoda zbierania przypadków i repertoryzacji była zbyt wolna i uciążliwa dla wymagań, z jakimi Prasanta musiał się mierzyć. Ojciec Prasanty, Pareshnath, który sam cieszył się dużą popularnością i lecząc codziennie ogromną liczbę pacjentów w swojej klinice, już zaczął opracowywać znormalizowane protokoły dla szeregu dolegliwości. Zainspirowany przez swojego ojca 
Prasanta rozwinął to podejście dalej. I właśnie w tym punkcie Prasanta i jego ojciec odróżniali się od reszty. Większość homeopatów poddałaby się; odrzuciliby pacjentów, pozostaliby konwencjonalni i zwyczajni, zrezygnowaliby. Ale nie Prasanta, który w tym miejscu dokonał czegoś wyjątkowego i dzięki temu dołączył do grona wielkich bohaterów tego świata.
Dzięki jego błyskotliwości i innowacyjnemu podejściu oraz sumiennej i niestrudzonej pracy Prasancie udało się nie tylko udoskonalić metodę homeopatyczną, lecz także zrewolucjonizować homeopatię jako naukę i sztukę leczenia.
Jak to ładnie mówią: potrzeba jest matką wynalazków. Ale potrzeba daje nam tylko żyzny grunt. Potrzebny jest zainspirowany i odważny myśliciel, aby zasadzić ziarno, a następnie po mozolnej, lecz zdecydowanej pracy zebrać wielkie plony. To Pareshnath zasadził ziarno w ziemi i w ten sposób stworzył ten metaforyczny ogród. Prasanta odziedziczył go po ojcu i przemienił w ogromny, owocny sad.
W ciągu kilku lat pracy jako niezależny homeopata Prasanta zgromadził wystarczającą wiedzę, by w każdej chorobie rozpoznać określony wzorzec i opracować dla niego znormalizowany protokół leczenia. Ta metodologia znacznie różni się od klasycznej homeopatii i pod względem szybkości, efektywności i koncentracji na powtarzalnych wynikach jest raczej porównywalna z medycyną konwencjonalną.
Prasanta Banerji przyczynił się bardziej niż ktokolwiek inny do zbliżenia medycyny konwencjonalnej z homeopatią. On i jego syn, dr Pratip Banerji, przyciągnęli uwagę instytucji i badaczy medycyny konwencjonalnej z całego świata. Dotyczy to szczególnie obszaru badań nad chorobami nowotworowymi.
W 1993 r. powołano Dr. Prasanta Banerji Homeopathic Research Foundation. Celem tej fundacji jest udostępnienie homeopatii szerokim masom, zapewnienie kompleksowej opieki zdrowotnej oraz utworzenie bazy danych wszystkich ciężko chorych pacjentów leczonych według protokołów Banerji w klinice fundacji.
Wśród dokumentowanych w ten sposób chorób znajdują się różne rodzaje nowotworów, niewydolność nerek, stwardnienie rozsiane i inne ciężkie schorzenia. Fundacja finansuje również konwencjonalne procedury diagnostyczne dla pacjentów bez środków finansowych. Dziś – 25 lat później – w klinice leczono już ponad 500 000 pacjentów.
Dr Prasanta Banerji i jego syn dr Pratip Banerji przedstawiali swoją metodę leczenia – znaną jako protokoły Banerji – na licznych sympozjach naukowych. W 1995 r. drs Prasanta i Pratip zaprezentowali na „International Conference of Anticancer Research” na Korfu w Grecji pracę na temat „Regresji guzów mózgu za pomocą wysoce rozcieńczonych leków”. Obecnych było ponad 1000 uczestników z całego świata. Naukowcy z USA, Wielkiej Brytanii, Australii i Karaibów zaprosili Banerjich do współpracy przy wspólnym projekcie naukowym. Obaj regularnie wygłaszali wykłady w National Cancer Institute (NCI), w których uczestniczyli specjaliści onkologii z wiodących ośrodków, takich jak Memorial Sloan–Kettering Cancer Center, Johns Hopkins Medical Center, University of Texas MD Anderson Center i wielu innych.
W ciągu ostatnich 20 lat zainteresowanie protokołami Banerji wzrosło na całym świecie i kilka projektów badawczych w różnych instytucjach zostało już zakończonych. W 2003 r. w International Journal of Oncology opublikowano wyniki badania przeprowadzonego przez Banerjich we współpracy z Department of Molecular Genetics w MD Anderson Cancer Center w Houston. Badacze z tej placówki stwierdzili, że podanie homeopatycznie przygotowanej Ruta graveolens C6 w połączeniu z Calcarea phosphorica 3X u 86% uczestniczących pacjentów z glejakiem (glioblastom) doprowadziło do całkowitej regresji guza. Wśród onkologów ten typ nowotworu uważany jest za praktycznie nieuleczalny. Zwykły wskaźnik przeżywalności dorosłych pacjentów z glejakiem po pięciu latach wynosi około 10 procent.
W latach 2004–2013 w klinice Banerji leczono ponad 25 000 pacjentów onkologicznych. U połowy tych pacjentów nastąpiła wyraźna poprawa lub całkowita regresja nowotworu, a kolejnych 28% ustabilizowało się, tzn. ich stan ani się nie poprawił, ani nie pogorszył. Dziś w klinice codziennie leczonych jest 1200 pacjentów. Wśród nich jest wielu chorych na nowotwory, ale nie tylko; zakres leczenia jest szeroki. Około 700–800 z tych pacjentów jest tam leczonych bezpłatnie.
Dr Prasanta był tak niestrudzony i tak oddany swojej misji, że tak naprawdę nigdy nie przeszedł na emeryturę. Jeszcze w tym roku przyjął liczne zaproszenia do wystąpień na różnych konferencjach i sympozjach. W klinice nadal nadzorował wiele skomplikowanych przypadków.
Dr Prasanta Banerji był duszą homeopatii, a jego serce biło dla wielkiej sprawy: aby homeopatia rozpowszechniła się na całym świecie – i nie była praktykowana tylko przez lekarzy w klinikach, lecz mogła być stosowana przez każdego, kto jest gotów się uczyć. Mój czcigodny mentor, mój szanowny nauczyciel, mój drogi Baba będzie boleśnie tęskniony, lecz nigdy nie zapomniany. W moim sercu jestem przekonana, że wpływ Prasanty na ten świat będzie nadal wzrastać – wykładniczo.
****************************************
Copyright:
