Pierwsza konsultacja: 16 czerwca 2009. Pacjentka to dziewczynka w wieku siedmiu i pół roku, ciemnowłosa, o oliwkowej karnacji i ciemnych migdałowych oczach. Jak na swój wiek mówi bardzo dobrze i artykułuje. Jest ujmująca, zachowuje się jak młoda dama i tak też wygląda.
Jej objawy to przesadne lęki, ADD, OCD i lęk separacyjny od rodziców - wpada w panikę, gdy rodzice są tylko na podwórku, by pracować. Nie można jej zostawić ani u opiekunki, ani u krewnych.
Jest pierwszym dzieckiem; przed nią matka miała dwa poronienia; matka w wieku 34 lat poddała się leczeniu hormonalnemu, które doprowadziło do tej ciąży.
Matka: „Musiałam spędzić dużą część ciąży leżąc, ponieważ byłam uznana za ciążę wysokiego ryzyka. Dziecko mnie pożerało; wysysało ze mnie całe życie.
Urodziła się 6 tygodni za wcześnie, to był jedyny uraz. Miałam poród naturalny. Trzymali ją trzy tygodnie w szpitalu, aby obserwować i ustabilizować – czuła się dobrze, potrafiła oddychać samodzielnie. Karmiłam ją piersią sześć miesięcy - szczęśliwe dziecko.” |
Pacjentka: „Jestem zła, jeden z moich kolegów z klasy uważa, że jestem zła. Chyba byłam dla niego zła, ale właściwie nie chciałam.”
Homeopata: Co to znaczy "zła"?
P: „Myślę, że bycie złym oznacza zachowywać się dziwnie, być wrednym, grubym i bezczelnym oraz źle traktować innych.”
H: A — czy to zrobiłaś?
P: „Tak, on uważa się za szefa wszystkich i nie chciałam tego akceptować, i powiedziałam mu to. Myślę, że jestem bardzo dziwna i zabawna; zawsze, gdy opowiadam kawały przyjaciołom, śmieją się głośno; lubię też robić śmieszne miny. Moi przyjaciele mówią, że za dużo mówię. Ale lubię dużo mówić i robić głupoty. Robię mnóstwo rzeczy.”
Rzuca mi uwodzicielskie spojrzenie przez prawe ramię. (Matka później przysłała mi zdjęcia: na każdym pozuje uwodzicielsko; wygląda jak dorosła kobieta, która próbuje uwieść mężczyznę.)
P: „Chcę zostać projektantką mody dla ubrań dla zwierząt. Lubię bawić się z niemowlętami — najczęściej bawię się z przyjaciółmi w ‚ubieranie się na bogato’. W przeszłości często byłam złośliwa. Myślę, że mówiłam wiele brzydkich rzeczy moim przyjaciołom; mam z tym problem za każdym razem, gdy widzę, jak ludzie się kłócą. Ale teraz staram się to zmienić. Patrzę, gdy moje koleżanki się kłócą, ale nie chcę już być wredna dla nich. Boję się, że będę musiała zostać u obcych, jeśli moi rodzice zostaną zastrzeleni. Czasami boję się ciemności, albo podczas biwaku, gdy drzwi były zamknięte na klucz. Zdarzyło mi się to też kiedyś w toalecie; łatwo wpadać w panikę, gdy czuję się zamknięta. Boję się, że rodzice mnie opuszczą i nie wrócą; wtedy zaczynam drżeć i zgrzytać zębami. Kiedy się boję, mam ból brzucha; wtedy mój lęk narasta i boję się, że zwymiotuję; też moje palce robią się wtedy całkowicie mokre. Przeszkadza mi, że ciągle myślę, czy może muszę zwymiotować...”
Matka: „Ona jest szalona na punkcie ubrań: ma szafę pełną sukienek i bierze kolorowy marker filcowy i ‚upiększa’ rzeczy. Jeśli coś jej się nie podoba w jakimś elemencie garderoby, to to zamalowuje. Jest obsesyjna jeśli chodzi o ładne ubrania. Trwało to około roku. Posłałam ją do jej pokoju i kazałam jej przemyśleć, dlaczego to robi, ale ona ciągle mówiła: ‚Nie wiem!’ Wyjęłam wszystkie ubrania z jej pokoju; wtedy poszła do pokoju swojej siostry i zrobiła to znowu.”
P: „Zapomniałam, co było z tym ubraniem; miało plamę i wtedy na nim rysowałam. Lubię ssać rzeczy — czasem włosy i moje ubrania. Moje koszulki nie są dla mnie tak ważne jak sukienki; lubię moje koszulki takimi, jakie są.”
M: „Kiedy jest przeziębiona, myje ręce nadmiernie często, aż stają się bardzo szorstkie; zaczęło się to zanim poszła do przedszkola. Jestem przekonana, że ma ADD; nie mogę jej powierzyć różnych rzeczy naraz — wszystko musi być rozdzielone.”
Analiza
Lantanidy:
- Dojrzałe przedwcześnie dziecko, zachowanie i wygląd jak u dorosłego
- Samoanaliza
- Niechęć do osób chcących ją kontrolować
- Alergie
- Wcześniactwo
Praseodym (stadium 5):
- OCD
- Lęk, że rodzice ją opuszczą
- Wewnętrznie niepewna, na zewnątrz pokazuje przeciwieństwo (robi żarty itp.)
- Pomimo przedwczesnej dojrzałości skrajny lęk separacyjny; rozdartana między chęcią bycia dorosłą a byciem dzieckiem.
Fluoratum:
- Zachowuje się uwodzicielsko
- Ma poczucie, że jest zła
- Czuje się brudna
- Obsesja na punkcie ubrań
- Leczenie matki ułatwiające poczęcie
- Przedwczesne urodzenie i pobyt w szpitalu (separacja, odrzucenie)
- Stoi między dobrem a złem
Zalecenie: Praseodym fluoratum 1M
Kolejne wizyty
24 lipca 2009
Przez kilka dni budziła się każdej nocy i chciała iść do łóżka rodziców; pierwsze kilka dni była bardzo lękliwa. Potem lęki ustąpiły i teraz nie ma już napadów paniki, kiedy odczuwa strach. Matka mówi: „Po drugiej dawce (trzy tygodnie po pierwszej) zostawała codziennie u opiekunki i przez cały dzień nawet o mnie nie pytała.” Brak reakcji alergicznych i brak kaszlu. Miała kilka razy bóle brzucha, ale już bez wymiotów i bez spoconych palców.
29 sierpnia 2009
Pacjentka: „Nie ma już trudności. Nie mam już lęków. Chodzę teraz codziennie do opieki dla dzieci i bawię się tak pięknie, że zapominam o wszystkich moich problemach.” Śpi dobrze, już nie ssie włosów i nie maluje już swoich ubrań.
16 września 2009
Poszła do szkoły, wszystko przebiega wspaniale. Matka była wyjechana przez dwa tygodnie, co nie stanowiło problemu.
1 grudnia 2009
Wszystko idzie świetnie, czasami teraz też śpi u przyjaciół, żadnych problemów.
30 sierpnia 2011
Do niedawna czuła się naprawdę dobrze. W ostatnich kilku tygodniach jest trochę lękliwa, głównie dlatego, że zmieni szkołę.
Zalecenie: Podano jej trzecią dawkę Praseodym fluoratum 1M. |
