13-letnia pacjentka ma ciężką astmę i musi regularnie używać aerozolu z dozownikiem. Jest uczulona na koty, psy, roztocza kurzu domowego, trawy i pyłki. Alergie powodują duszność.
Dziewczynka jest wrażliwa i wiele bierze do siebie. Kocha zwierzęta i ciągle martwi się, że któremuś z nich może się coś stać. Zawsze staje w obronie słabszych, np. kolegów ze szkoły. Ma wiele lęków, przede wszystkim lęk separacyjny, i bardzo się obawia o dobro rodziny. Boi się, że matka może umrzeć i nie wrócić, kiedy wychodzi z domu. Obawia się, że brat może się zranić, dlatego stale go obserwuje i upomina, np. przy przechodzeniu przez ulicę (jej brat ma 14 lat i nie przejawia szczególnej skłonności do ryzyka). Ciągle martwi się o bezpieczeństwo ludzi wokół niej. Boj się igieł i komarów. Kiedy umiera zwierzę domowe, jest niepocieszona.
Ma dużo współczucia dla innych i troskliwie opiekuje się ludźmi i zwierzętami.
Stale potrzebuje uwagi, zwłaszcza od matki, do której jest bardzo przywiązana. Kocha swoją matkę nad życie i musi zawsze wiedzieć, gdzie się ona znajduje. Nawet będąc w szkole chce wiedzieć, gdzie matka spędza czas. Zwykle siedzi bardzo blisko przy matce wtulona i chce być przez nią pieszczona.
Podczas snu zwija się w kłębek jak piłka, otoczona pluszakami i ulubionym kocykiem. Łatwo się rozpłacze i każdy nawet myśl o rozstaniu czy niebezpieczeństwie dla rodziny wywołuje panikę. Nie znosi strat, nawet nie potrafi rozstać się ze swoimi pluszakami. Najchętniej przebywa w domu, w swoim własnym, bezpiecznym świecie.
Często przeziębia się, co łatwo przeradza się w astmę. Ciągle musi wydmuchiwać nos i odczuwa ból zatok. Wysiłek fizyczny i wahania temperatury szybko powodują u niej duszność. Astma odczuwana jest następująco: „Moja klatka piersiowa jest jakby opleciona gumką. W związku z tym nie mogę oddychać. To jak przeciąganie liny – ja ciągnę, a ktoś inny ciągnie przeciwko mnie. Nie mogę oddychać, bo lina jest za mocna. Kiedy wdycham, mam wrażenie, że ciągnę linę. To pociąga mnie w dół.”
Analiza
Dziewczynkę leczyłem już przez kilka lat z mniejszym lub większym powodzeniem, jednak przełomowy efekt nie nastąpił i astma nie poprawiła się znacząco. Dzięki metodzie Sankarana udało mi się lepiej zrozumieć wewnętrzne odczucie towarzyszące duszności. Opisała obraz przeciągania liny: ktoś ciągnie przeciwko niej, gdy nabiera powietrza. To ciągnięcie jest tak silne, że czuje się przez nie przytłoczona i nie może się temu przeciwstawić. To podobne do jej lęków o rodzinę (włącznie ze zwierzętami domowymi i pluszakami), gdzie nie zniosłaby, gdyby ktoś próbował ją od nich „odciągnąć”. Jest szczęśliwa i zadowolona, gdy matka i brat są w domu lub gdy wie, gdzie się znajdują. Napięcie (gumka) narasta, kiedy ich nie ma. Wtedy traci kontrolę nad lękami, nie wie, co się dzieje i obawia się najgorszego (urazu lub śmierci).
Sankaran pisze: „Relacje i więzi nie są mocne, dlatego chcą się ich kurczowo trzymać. Jeśli więź się zerwie, pojawiają się lęki i urojenia. Aktywna reakcja: przylgnięcie, wypadek, śmierć, śmierć krewnych, przywiązanie, rozłąka, uczuciowość. Odczucie trzymania i zrywania.”
Zdecydowałem się na środek z miasmy rakowej z rodziny Scrophulariaceae: „Zadanie przekracza jej granice”. Rzeczy wymykają się spod kontroli; wszystko zostaje zniszczone, gdy nie ma kontroli. Leży to poza jej możliwościami, pęka na wszystkie strony.
Kontrola
Paczjentka ma się lepiej pod każdym względem. Stała się innym dzieckiem. Peak flow nigdy nie był tak dobry – 400 i nadal się poprawia, mimo że dom rodziny jest właśnie malowany. Aerozolu używa prawie wcale.
Jest żywa, pewna siebie i szczęśliwa. Nie płakała, choć kot rodziny był bardzo chory. Matka wyjechała i nie zrobiło jej to wielkiej różnicy. Chce się podobać innym i dużo się wygłupia. Stała się bardziej samodzielna i silniejsza. Również w szkole idzie jej lepiej. Lepiej radzi sobie z tematem śmierci i strat i nie była nadmiernie poruszona, gdy umarł kot znajomych.
Zdrowotnie czuje się znacznie lepiej. Miała lekkie przeziębienie, które jednak nie wywołało astmy i minęło w kilka dni. Nie musi już tak często wydmuchiwać nosa.
Kontrola 2
Ma nowego Mastera i nie wykazuje objawów alergii. Od dwóch miesięcy nie musiała używać aerozolu na astmę. Peak flow nadal jest dobry i wzrasta. Nie jest już tak zmartwiona i przyjemnie jest z nią przebywać (zwłaszcza dla jej matki!). Ma więcej pewności siebie; potrafi biegać i pływać i nie łapie zadyszki. Może przebiec wokół boiska, nie odczuwając duszności. Rodzinny kot umarł i to matka bardzo opłakiwała! „Na początku byłam bardzo smutna, ale potem było w porządku.”
Sen: O trzeciej wojnie światowej. Byłam jedyną, która nie została zastrzelona. Nie zrobiło mi to różnicy.
Jej całe nastawienie się zmieniło.
Dziewczynka nadal czuje się dobrze. Jej matka donosi, że dolegliwości poprawiły się w 90%.
Kategoria: Środek
Słowa kluczowe: Astma, Scrophularia nodosa
