W skutecznym leczeniu różnych epidemii, od szkarlatyny i grypy po cholerę, starzy mistrzowie homeopatii zwykle wystarczyli z jednym lub kilkoma środkami, których wzorce objawowe najlepiej odpowiadały genius epidemicus danej epidemii. Gdy SARS-CoV-2 ponad rok temu rozprzestrzenił się z Chin na cały glob, homeopaci na całym świecie połączyli się, by znaleźć środek reprezentujący genius epidemicus nowej choroby. Jak dziś wiemy, nie istnieje jeden uniwersalny środek, lecz pula pomocnych leków, które częściowo były już stosowane przez dawnych mistrzów podczas epidemii. Oprócz znanych polichrestów, takich jak Bryonia czy Phosphorus, stosuje się także rzadkie środki, jak Adamas, Lobelia purpurascens, Ozon czy Carboneum dioxygenisatum. Leki takie jak Abrotanum czy Radium bromatum zostały wytypowane na podstawie teorii roślin lub układu okresowego pierwiastków, a przedstawiciele nowoczesnych metodologii kierowali się również ideą, że genius powinien odnosić się do globalnych aspektów chorobowych społeczeństwa i planety Ziemia.
W tym numerze „SPEKTRUM” homeopaci w poruszających dokumentach czasowych raportują z ognisk pandemii w północnych Włoszech, USA, Rosji, RPA, Hiszpanii, Indiach, Belgii i Holandii. Losy poszczególnych przypadków pozwalają domyślić się całego okrucieństwa choroby, której patogen w międzyczasie wytworzył jeszcze groźniejsze mutacje. Nawet jeśli przy tak różnorodnym obrazie klinicznym działanie leku często trudno ocenić, w wielu przykładach szybka poprawa ze stałym polepszeniem potwierdza skuteczność leczenia homeopatycznego.
Dzięki temu w większości przypadków można osiągnąć cel, czyli uniknąć postępu choroby wymagającego hospitalizacji. W ten sposób homeopatia, stosowana we wczesnych stadiach Covid-19, może wnieść istotny wkład w przeciwdziałanie niedoborowi terapii podczas pandemii. Dotyczy to także leczenia częstego zespołu postcovidowego oraz psychicznych następstw pandemii, takich jak lęki, paranoja, depresja, przeciążenie i wypalenie.