Przejdź do głównej zawartości Przejdź do wyszukiwania Przejdź do głównej nawigacji
Skontaktuj się z nami za pośrednictwem naszej infolinii zamówień: +49 (0) 7626 974 9700 / Napisz do nas: +49 (0) 160 652 2038 (pon.-pt. 8:00-20:00, sob. 8:00-12:00)

Spektrum Homeopatii 02/2018

Aktualności

Rozwój szczepionek i antybiotyków sprawił, że medycyna naukowa pozbawiła wiele epidemii ich przerażającego charakteru, ludzkość stała się dzięki temu zdrowsza, a oczekiwana długość życia na świecie znacznie wzrosła. Czy homeopatia w takim razie w ogóle ma jeszcze miejsce w leczeniu chorób zakaźnych? Opisy przypadków w tym numerze SPEKTRUM dają jasną odpowiedź na to prowokacyjne pytanie. Reprezentują one wielu pacjentów, którym same antybiotyki nie pomogły. Gdy zapalenia zatok przynosowych, oskrzeli lub pęcherza mimo licznych terapii antybiotykowych nawracają, potrzebna jest inna strategia terapeutyczna.

Typowe wskazania to przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, nawracające zakażenia dróg moczowych i infekcje wirusowe. Karim Adal i Heiner Frei opisują przypadki z długą historią cierpień i frustrujących leczeń antybiotykami, kortykosteroidami, antyhistaminikami, a nawet operacjami, udokumentowanymi tomografią komputerową. W przypadku infekcji wirusowych ukierunkowane wzmocnienie sił życiowych, a tym samym układu odpornościowego, ze względu na brak alternatyw odgrywa szczególnie ważną rolę. W odniesieniu do wirusa brodawczaka ludzkiego ginekolog Ute Bullemer pokazuje, że w trakcie leczenia homeopatycznymi preparatami sykotycznymi nawet patologiczne wymazy szyjki macicy z dysplazjami mogą się normalizować. Podobnie imponujące są sukcesy terapeutyczne indyjskich autorów z homeopatycznej akademii „The Other Song” w Mumbaju w leczeniu zakażeń wirusami opryszczki.

W krajach Trzeciego Świata homeopatia stosowana jest także w chorobach zakaźnych, które w Europie leczone są wyłącznie antybiotykowo. Dotyczy to w Indiach na przykład gruźlicy, która – jak w kazuistyce Dinesh Chauhan – często wywoływana jest przez wielooporne szczepy prątka gruźlicy. Porównywalne z gruźlicą w Indiach, lecz o jeszcze większym zasięgu, są problemy związane z wirusem HIV w Afryce. Tam również zdobywa się doświadczenia z homeopatią. W naszym bieżącym numerze Jan Scholten relacjonuje swoją pilotażową studię u pacjentów z AIDS w Afryce z zastosowaniem homeopatycznego leku złożonego, który w wielu przypadkach stosowano dodatkowo do leków przeciwretrowirusowych. Wyraźny wzrost sił życiowych wiązał się z zauważalnym spadkiem infekcji oportunistycznych.

Podczas gdy dziś homeopatom często odmawia się kompetencji i prawa do leczenia epidemii takich jak gruźlica czy AIDS, to właśnie sukcesy lecznicze w przypadku równie śmiertelnej epidemii, cholery, przyniosły homeopatii przełom w XIX wieku. Wykorzystujemy ten aspekt historii medycyny jako pretekst, by opowiedzieć się za komplementarnym współdziałaniem medycyny konwencjonalnej i homeopatii w terapii epidemii. Dzięki opisanej już przez Hahnemanna koncepcji genius epidemicus mamy możliwość, przy ostrych wybuchach chorób zakaźnych, wcześnie i celowo wpływać na siły obronne dotkniętych pacjentów. Franz Swoboda omawia na podstawie swoich doświadczeń z Antimonium tartaricum i nosodą mykoplazmatyczną korzyści i ryzyka związane ze stosowaniem genius epidemicus. W najlepszym wypadku może nam to nawet pomóc wreszcie znaleźć simile dla przewlekle chorego pacjenta. Ale nawet bez takich szczęśliwych przypadków homeopatii należy się stałe miejsce w terapii zarówno ostrych, jak i przewlekłych zakażeń.

von Narayana Verlag