Najchętniej zanurkowałoby się do nich: większość bezkręgowców żyje głęboko w morzu i zachwyca urzekającym pięknem. Na początku ewolucyjnego rozwoju tych organizmów stoją architektonicznie zadziwiające struktury gąbek z ich misternym systemem filtracyjnym. Otacza je kwiecista różnorodność 400‑milionowych koralowców, które stawiają ludzkości lustro jej wrażliwości: wskutek zanieczyszczeń mórz wywołanych przez cywilizację bledną i obumierają. Jako leki pomagają pacjentom w ich uzależnieniach, lękliwości i drażliwej wrażliwości. Nasi indyjscy koledzy z powodzeniem zastosowali lek koralowy Corallum rubrum w jednym przypadku schizofrenii.
Podobnie leczniczo działają wdzięczne ukwiały morskie, np. Heteractis malu, pomagając osobom kruchym i łamliwym odzyskać grunt pod nogami. Do roślinopodobnych zwierząt dołączają meduzy ze swoimi smukłymi i eleganckimi krewniakami, z których niektóre dysponują śmiertelną trucizną; jedną z najsilniej trujących jest Chironex fleckeri, która przyniosła ulgę pacjentce z przewlekłym bólem. Nowo zbadane zostały kolczaste szkarłupnie, które mocno ranią i same są poranione. Acanthaster planci, potencjonowana rozgwiazda cierniowa, sprawdziła się m.in. jako ważny środek przy infekcjach grypopodobnych.
Porównanie ewolucji w królestwach przyrody z psychologicznymi etapami rozwoju człowieka przyczyniło się w ostatnich latach nie tylko do lepszego zrozumienia homeopatycznej Materia medica, lecz także ponownie skierowało uwagę na grupy leków związane z początkami rozwoju roślinnego i zwierzęcego. Jako odpowiednik pierwotnych roślin „Mchy i paprocie” (SPEKTRUM 3/2020) to wydanie SPEKTRUM przedstawia grupę „Bezkręgowce” — grupę stojącą u zarania świata zwierząt, której najstarszych przedstawicieli łatwo pomylić z roślinami.
Ganshyam Kalathia i jego indyjskim współpracownikom zawdzięczamy możliwość poznania jeszcze nieznanych leków pochodzących od bezkręgowców. Idąc naprzód w ewolucji, kolejni doświadczeni autorzy przedstawiają znane i wciąż nieznane bezkręgowce, które częściowo lub całkowicie opuściły morze: skorupiaki, małże, ślimaki i robaki.
Rak rzeczny Astascus sprawdza się przy wypryskach pokrzywkowych, nieznany jeszcze środek pochodzący od ślimaka przyssawkowego Patella vulgata pomógł pacjentce z depresją, a właśnie przebadany Arenicola marina wykazuje wyraźne działanie przy chorobach oczu. Wyłaniają się wspólne cechy bezkręgowców — ich prymitywność i kruchość, które czynią je potrzebującymi ochrony i zależnymi od wsparcia; cechy te przejawiają się w preparatach z każdej klasy zwierząt w specyficzny sposób — zarówno w objawach cielesnych, jak i na poziomie psychicznym oraz w historii życia. Kategorie takie jak model ewolucyjny czy osobiste przeżycie na poziomie odczuć mogą nam w połączeniu z repertoryzowalnymi objawami pomóc odróżnić tę bardzo heterogeniczną grupę leków. Podczas gdy niepozorne pierwotne rośliny — mchy i paprocie — w naturze często pozostają niezauważone, barwny świat bezkręgowców fascynuje swoją różnorodnością form.