Jako klasyczne leki mleczne Lac caninum i Lac felinum od XIX wieku zajmują stałe miejsce w homeopatii. Ich obrazy lekowe mogą służyć jako przykłady dla udomowionych ssaków. Ostatnio zainteresowanie homeopatyczne zwróciło się ku ich krewniakom żyjącym na wolności. Mleka większości kotów drapieżnych — od rysia, geparda czy ocelota po tygrysa, lwa czy jaguara — zostały już poddane potencjonowaniu. A w przypadku dzikich psów dysponujemy mlekiem lisa, szakala i wilka.
W centrum tego wydania znajdują się szczególne cechy homeopatyczne tych nowych grup leków pochodzących od ssaków mięsożernych oraz różnicowanie poszczególnych leków w obrębie rodzin Canidae i Felidae. Szczególnie interesujące będzie, na podstawie prób lekowych i opisów przypadków, odróżnienie dzikich drapieżników od ich udomowionych wariantów. SPEKTRUM zapisuje tym numerem rozdział w nowoczesnej teorii leków, który dotąd nie był przedstawiony w sposób spójny.
