Wielki urodzinowy blog Bustera

Sto lat, sto lat, sto lat, drogi Busterze, sto lat!

Cześć wszystkim! To znowu ja – Buster, zuchwały pies biurowy! Właśnie skończyłem 17 lat! Mówią, że to odpowiada 119 ludzkim latom (kim w ogóle jest ten „mówią”?). Zdecydowanie nie czuję się, jakbym miał 119 lat.

Przynajmniej już nie.

W jednym z moich wpisów na blogu napisałem już, że moja pani zaczęła podawać mi Ahhrf-nicę (ups, oczywiście mam na myśli Arnica 30) na problemy z sercem. Tak, od tego czasu znów jestem pełen energii. Bo homeopatia potrafi to zrobić!!

Pamiętacie, jak pisałem, że Arnica może pomóc przy wielu dolegliwościach? I wiecie co? Mam wam coś do powiedzenia?? Dobra, jestem podekscytowany i piszę za szybko, po kolei.

Nowe życie dla starych psich uszu

Otóż od lat byłem głuchy. Jeszcze słyszałem wysokie dźwięki – na przykład skrzypiące drzwi przesuwne – ale to było wszystko. Nie reagowałem na pozostałe drzwi w domu, nie mogłem słyszeć muzyki ani wołania mojej pani i pana (gdy oni opowiadają swoją wersję, brzmi to tak, jakby wręcz wyrywali sobie duszę krzykiem przez moje imię!!!). Musieli patrzeć mi w oczy i wydawać polecenia za pomocą znaków ręką.

Na pewno słyszeliście, że wraz z wiekiem słuch się pogarsza, prawda? Wyobraźcie więc sobie moje zdziwienie, gdy moja pani – i to naprawdę ekscytujące – zauważyła, że mój słuch się poprawił! To nie żart!! Oczywiście nie słyszę perfekcyjnie, ale mój słuch działa znowu!

Teraz mogą mnie wołać zwykłym głosem i słyszę to! Szczególnie przydatne w porach karmienia. Poza tym mogę znacznie lepiej pilnować domu, bo od razu usłyszę włamywaczy. (Oni zawsze mówią, że to tylko listonosz, ale nie kupuję tego.)

JEDYNA rzecz, którą ostatnio robią inaczej, to to, że dodają Arnica 30 do mojej miski z wodą. Więc to musiała mieć coś wspólnego z Arnica. Pewnie tak to widzicie, prawda?

Uwierzcie mi, to takie ekscytujące móc znów słyszeć! Ale teraz oczywiście nie mam już wymówki, gdy pani lub pan chcą, żebym coś zrobił, czego nie chcę. Hm. Będę musiał wymyślić, jak trochę udawać głuchotę. Ale proszę, nie zdradzajcie mnie!

Arnica i tłuszczaki

Och, i jeszcze coś: miałem ogromnego tłuszczaka na klatce piersiowej. Co to jest? Moja pani nauczyła mnie tego słowa – to fachowe określenie łagodnego guzka tłuszczowego pod skórą. Mój guz był ogromny. Mniej więcej wielkości między piłeczką do ping-ponga a piłką tenisową. I był też twardy.

I zgadnijcie, co się stało?

Mój guzek stał się mniejszy i miększy! I znów jedyną możliwą przyczyną, jaka przychodzi mi do głowy, jest Arnica – moja karma jest taka jak wcześniej i nie byłem u weterynarza. Wyobrażacie sobie? Tyle wspaniałych zmian tylko dlatego, że moja pani dodała Arnica 30 do mojej miski z wodą. Wiele dobrych informacji o dawkowaniu znajdziecie zresztą tutaj.

Dzięki Arnice znów czuję się świetnie, mój ogon radośnie merda i nawet potrafię sam wdrapać się po schodach (wcześniej musieli mnie nosić, bo brakowało mi tchu). Czuję się zdecydowanie lepiej niż kilka miesięcy temu.

Słuchajcie, wiem, że nie będę żył wiecznie – nawet homeopatia tego nie zmieni. I to w porządku. Na swój wiek czuję się naprawdę dobrze i nic w tym nie chcę zmieniać. To całkiem miłe być mądrym, starym psem. Wiecie, przez moje 17 lat nauczyłem się wielu rzeczy i chciałbym podzielić się z wami kilkoma wnioskami.

• Nie gonić samochodów. Uwierzcie mi, jeśli powiem, że nie macie z nich pożytku, kiedy już się w któreś wgryziecie.
• Wiewiórki to duży problem. Trzeba wszystko rzucić i pobiec je obszczekać, gdy tylko wejdą do ogrodu. A co gorsza – gryzą!!
• I najważniejsze: słuchajcie swoich pań, zwłaszcza jeśli chodzi o homeopatię. A jeśli nie macie pani, słuchajcie mojej! Do wszystkich pań, które to czytają: wasi ludzie powinni was lepiej słuchać. Dzięki homeopatii możesz bowiem pomóc całej rodzinie.

Wszystkiego najlepszego dla was,

Buster