Na dwóch opisanych przypadkach przedstawiono zaburzony wzorzec przywiązania u osób, które potrzebują leku wężowego. Wynika on z braku troski, miłości i bezpiecznej przystani we wczesnym dzieciństwie i wiąże się z podstawowym poczuciem chłodu, samotności i opuszczenia. W efekcie pojawia się wycofanie emocjonalne oraz przekonanie, że trzeba radzić sobie samodzielnie. Tego rodzaju zaburzenie przywiązania często występuje u dzieci, które krótko po urodzeniu zostają oddane do żłobka.
Słowa kluczowe: zaburzenie przywiązania, zapalenie szyjki macicy, depresja, Elapidae, HPV, Hydrophis cyanocinctus, oksytocyna, gady, zaburzenia snu, węże, Vipera berus