Barium bromatum: poczucie winy z powodu bezsilności i niepowodzenia

S., 70‑letnia kobieta, zgłasza się do gabinetu. Jest szczupła i sprawia nieco sztywny wrażenie. Jej twarz jest szczupła i blada. Wygląda na nieco szorstką, zamkniętą i ostrożną. Ubrana jest perfekcyjnie na czarno i szaro, ale z subtelnym urokiem. Mówi spokojnie, formalnie i kontrolowanie. Ma suchy humor i często śmieje się z siebie. Wydaje się inteligentna i serdeczna.

Dolegliwości fizyczne

Jej głównym problemem były przewlekłe zaparcia. Wywierało to na nią ogromną presję związaną z nauką czystości już od trzech miesięcy życia. Pamięta, że sadzano ją na nocnik i zostawiano tam, aż coś zrobi (czego nigdy nie robiła). „Ciągle byłam krytykowana, że nie potrafiłam wytworzyć oczekiwanego.” Środki zmiękczające stolec, dieta i ruch nie przyniosły poprawy. Wypróżnia się tylko raz w tygodniu.
Od dzieciństwa ma niedoczynność tarczycy. Zdiagnozowano u niej hypothyreozę, gdy miała 22 lata, ale miała wrażenie, że prawdopodobnie miała ją już od dzieciństwa. Zawsze była bardzo zmęczona i odczuwała zimno.

Miała przepuklinę rozworu przełykowego z nocną zgagą w gardle, nasilającą się po zbyt późnym lub zbyt obfitym posiłku, po potrawach indyjskich oraz alkoholu.

Ma miażdżycę i nadciśnienie. Pięć lat temu miała problemy z omdleniami, a od lat cierpiała na okropne bóle szyi i barków. „Moja tętnica była całkowicie zablokowana, ale nie potrzebowałam

operacji ani by-passu, ponieważ sama tętnica wytworzyła małe odgałęzienia i dalej spełniała swoją rolę.”

Przez długi czas cierpiała na migreny. Przed atakiem migreny zawsze odczuwała łaknienie na czekoladę. Po przejściu na emeryturę bóle głowy ustąpiły. Budzi się każdej nocy o 3 nad ranem i nie potrafi zasnąć ponownie.

Inne ważne aspekty

Około 20 lat temu miała doświadczenie bliskie śmierci podczas nieudanego rutynowego badania w szpitalu. Spojrzała na swoje ciało z góry i została wciągnięta przez tunel ku światłu. Miała wrażenie, że zostaje wciągnięta w wir. Wiedziała, że przestanie istnieć i czuła z tego powodu błogość. Zdecydowała się jednak wrócić, ponieważ jej dzieci były jeszcze małe i potrzebowały jej.

Lęk wysokości – ma uczucie, że zostanie wciągnięta przez krawędź, kiedy stoi na balkonie.

Lubi potrawy słone, ale sobie ich nie pozwala.

Życie emocjonalne

Powiedziała mi, że uważa siebie za „nieudaną” i odczuwa z tego powodu wielką melancholię. „Nie sprostałam wobec mojego syna. Nie wykorzystałam swojego potencjału i nie zrobiłam tyle, ile powinnam. To, co jest zdumiewające w doświadczeniu bliskim śmierci: pomyślałam: ‚wcale nie poszło mi tak źle’. Nigdy wcześniej tego tak nie czułam.”
Mówi, że te porażki prześladują ją w myślach, podobnie jak rozpad jej małżeństwa około 40 lat temu. „Jaki był mój w tym wkład? Małżeństwo się rozpadło. Nie wiem dlaczego. Ciągle o tym myślę.”
„Zdecydowanie” to dla mnie ważne słowo, powiedziała. „Nigdy mi się to nie udało. Może to przez mój lęk przed porażką; przez zmarnowane możliwości. Często myślę, że po prostu nie wiedziałam, jak wykonać następny krok naprzód poza przeciętnością. Nigdy nie miałam poczucia własnej wartości ani energii do tego. Wytrwałość i dążenie do celu to cechy, które podziwiam u innych.” Stawia sobie zawsze wysokie oczekiwania.
Pełniła bardzo odpowiedzialne stanowisko zawodowe, którego nie potrafiła obronić przed ambitną podwładną, która chciała awansować. „Byłam urażona i miałam jej za złe, ale nigdy nic nie powiedziałam ani nie zrobiłam. Po prostu przeszłam na emeryturę.”
„To mój sposób radzenia sobie z rzeczami”, mówi. „Kiedyś po prostu kończę z relacją.” Ponadto „zachowuję się, jakbym była bezsilna i niechętnie przyjmuję silną rolę.”
Ma poczucie, że to, co myśli i mówi, nie interesuje ludzi. Ma pewne uprzedzenia.

 Czuje się samotna, smutna i wyizolowana. I w pewien sposób czuje się winna.

Powtarzające się sny

1) Biorę udział w egzaminie pisemnym i albo jestem nieprzygotowana, albo nie mogę znaleźć sali.
2) Jestem w dużym domu towarowym. Próbuję znaleźć wyjście, aby wrócić na uniwersytet.
3) Jestem z powrotem w mieście, w którym mieszkałam z mężem. Znalazłam piękne mieszkanie dla mnie i męża. Próbuję je odnaleźć, aby móc mu je pokazać. Zawsze znajduje się w rozpadającym się starym domu. Boję się i czuję, że zawiodłam. Dlaczego to się ciągle powtarza? Muszę znaleźć z tego drogę wyjścia.

Analiza przypadku

„Moje życie było porażką. Tak to widzę.”
Porażka i niepowodzenie to główne tematy. Uważa, że w jej życiu wszystko zawsze się nie udawało:

• Uważa, że nie sprostała wobec syna.
• Jej małżeństwo się rozpadło.
• Nie udało jej się obronić stanowiska szefa.
• Już jako niemowlę nie potrafiła „wyprodukować” stolca; nie miała wypróżnień. 
  

Tłumaczy swoje porażki różnymi przyczynami, wszystkimi wariantami jej osobistego niepowodzenia:

• Jej niezdolność do wytrwania.
• Brak pewności siebie.
• Brak poczucia własnej wartości.
• Brak energii.
• Nie wie, co powinna robić.
• Poczucie bezsilności.

„Byłam karana za to, że nie potrafiłam nic wyprodukować.”

Oczywiście niedoczynność i niezdolność objawiają się również na poziomie fizycznym:

• Niedoczynność tarczycy
• Zaparcia
• Miażdżyca
• Brak energii
• Uczucie chłodu

„Dlaczego to się ciągle zdarza? Muszę znaleźć drogę wyjścia.”

Wyobrażenie, że wszędzie zawiodła, wywoływało u niej następujące uczucia:

• Smutek
• Lęk
• Poczucie winy
• Samotność

Jan Scholten Homeopatia i pierwiastki bardzo pomógł mi przy doborze środka (Barium bromatum jest w repertoriach silnie niedoreprezentowane). Seria złota ma wiele wspólnego z chorobami serca i tarczycy oraz z tematem niepowodzeń. Barium – w stadium drugim serii złotej – związane jest z tematami niedoboru i niezdolności. Scholten pisze, że bezsilność na stanowiskach przywódczych stanowi istotę Bariumu. Trafia to w samo sedno. Zauważa również, że ci ludzie „głęboko w sobie posiadają władzę i godność; jednak brakuje im siły, by ujawnić te cechy.”
Poczucie winy i lęk przed porażką skłoniły mnie w tym przypadku do rozważenia Bromu i Barium bromatum. Według Scholtena Brom może odczuwać wielki strach, że nie zdoła wypełnić swojego zadania. On dalej stwierdza: „Wiedzą, że powinni byli zrobić to lepiej, dlatego czują się winni.” Pasuje to również tutaj.

Zalecenie: Barium bromatum C 12 - dawka pojedyncza

Kontrola po dwóch miesiącach

Po pierwszym zażyciu środka przez pierwsze tygodnie miała objawy podobne do grypy. Potem doświadczyła dramatycznej poprawy samopoczucia. Od początku miała regularne codzienne wypróżnienia. Spała lepiej. Jej energia wzrosła; poczuła się dużo lepiej i zaczęła akceptować siebie. Zapisała się na kurs malarstwa.

Kontrola rok później

Nie ma już problemów z zasypianiem. Nie budzi się w nocy i nie męczy się już. Objawy sercowe uległy poprawie. Nie ma już bólu szyi. Zaparcia przestały być problemem, ewentualnie tylko nieznacznie ostatnio. Ma regularne wypróżnienia raz do dwóch razy dziennie. Jak twierdzi, serce nadal się poprawia. Lekarz zmniejszył dawki jej leków. Poziom tyroksyny wzrósł w okresie podawania środka. Jej stan psychiczny jest dobry.

Zalecenie: Powtórzenie Barium bromatum C 12, ponieważ zaparcia niedawno nawróciły w niewielkim stopniu.

Kontrola po pięciu miesiącach

Lekarz wykonał badania i w rezultacie zmniejszył o połowę zarówno leki na serce, jak i leki tarczycowe.

Kontrola półtora roku później

Nadal czuje się dobrze. Lekarz ponownie zmniejszył jej leki na serce i tarczycę.

Zdjęcia: Wikimedia Commons
1. Efekt świetlny, domena publiczna; Ulrich Rahm
2. Czyste barium w atmosferze argonu; domena publiczna; Matthias Zepper
Kategorie: Przypadki
Słowa kluczowe: Zaparcia, niedoczynność tarczycy, tyroksyna, miażdżyca, porażka, poczucie winy, bezsilność, zakończenie
Środek: Barium bromatum