Ból z dni dzieciństwa wciąż jest ostry: przypadek Staphysagria

od Jayesh Shah, Devang Shah

72-letni pacjent zgłosił się na pierwszą wizytę 11 kwietnia 2012 r. Jego główną dolegliwością była nietrzymanie moczu, które wystąpiło po operacyjnym wycięciu prostaty. Ponadto pacjent skarżył się na silne wahania poziomu cukru we krwi, mimo że był leczony farmakologicznie z powodu cukrzycy typu II. Mężczyzna wyraził życzenie, aby zająć się tymi dwoma dolegliwościami i zapobiec przyszłym problemom.

Nasze pierwsze wrażenie to osoba wrażliwa i łagodna. Mężczyzna mówił łagodnie i przyjaźnie, a jednocześnie emanował pewną godnością. Powiedział nam, że jest bardzo rozczarowany chirurgiem, który go operował, ponieważ nie poinformował go odpowiednio o możliwych następstwach takiego zabiegu. Pacjent wspomniał w szczególności o nietrzymaniu moczu oraz negatywnym wpływie na jego życie seksualne (wyraźne zainteresowanie seksualnością było zauważalne).

Mężczyzna jest w drugim związku małżeńskim. Po rozwodzie z pierwszą żoną przez dziewięć lat żył sam i w tym czasie coraz bardziej zwracał się ku duchowości.

Opisuje siebie jako spokojnego i zrównoważonego, ale mówi też, że niesprawiedliwość i nieuczciwość bardzo go rozgniewają. Pracuje jako przedsiębiorca prowadzący własną działalność, co daje mu możliwość twórczej ekspresji. W kręgu znajomych jest bardzo lubiany i szczególnie ceni sobie uznanie za swoją pracę.

Pacjent bardzo się martwi. Opowiada, że często myśli o swoim dzieciństwie i o ojcu. Ojciec był bardzo surowy i dominujący; jako dziecko bał się wybuchów jego złości. Ojciec był też skrajnie oszczędny i pieniądze często prowadziły w rodzinie do kłótni. Raz pacjent musiał patrzeć, jak ojciec bije jego starszego brata, ponieważ rzekomo wydawał za dużo pieniędzy. Ta sytuacja wzbudziła w pacjencie wielki lęk. Strach przed ojcem był tak silny, że mężczyzna mimo wyjątkowego talentu – sięgnął poziomu mistrzowskiego – zrezygnował z kariery sportowej jako badmintonista i na życzenie ojca rozpoczął działalność gospodarczą.

Pacjent często czuł się upokorzony przez surowe wymagania ojca. Opowiedział nam na przykład, że jako dorosły mężczyzna ojciec zmusił go w obecności współpracowników do noszenia krótkich spodenek. Opisuje ojca jako tyrana.

Matkę pacjent opisuje jako łagodną, kochającą i czułą kobietę, która dała mu całą miłość potrzebną w dzieciństwie. Była przeciwieństwem trudnego ojca. Podczas pierwszego wywiadu pacjent długo i szczegółowo mówił o różnicach między rodzicami.

Pacjent ma wielki lęk przed szpitalami i reaguje silnie na cierpienie innych ludzi.

Jako dziecko był bardzo wrażliwy i często podczas zabaw z kuzynami reagował nadmiernie na nawet najmniejsze żarty. Jeżeli przegrał grę lub był drażniony, za każdym razem zaczynał płakać.

Pacjent ma silną klaustrofobię. Opowiedział nam o incydencie w samolocie, którego planowany odlot został opóźniony, ponieważ pacjent z powodu silnej paniki musiał zostać ponownie wyproszony z pokładu. Do dziś pamięta, że rozpaczliwie próbował dostać się na zewnątrz. Również tłumy ludzi wywołują u niego lęk.

Ponadto pacjent opowiedział o dwóch dziwnych snach, jakie pamięta: w pierwszym śnił, że stoi na plaży. Za nim wznosił się wysoki mur i został zalany przez dużą falę. W tym śnie odczuł przerażający lęk przed śmiercią, który wyrwał go ze snu. W drugim śnie on i jego pięciu braci spali w jednym pokoju. Kiedy się obudził, wszyscy bracia byli martwi, tylko on był jeszcze przy życiu. Kiedy zapytaliśmy go, jak się czuł w związku ze snem, opisał go jako „bardzo dziwny”.

Analiza przypadku

Najważniejszym punktem jest trudne dzieciństwo pacjenta, naznaczone nadmiernie surowym ojcem. To jest najbardziej uderzający i charakterystyczny element tego przypadku. Sam pacjent jest człowiekiem łagodnym i trudno mu było znieść ojcowską surowość. Ojciec był bardzo skąpy i nie znosił, gdy jego dzieci wydawały pieniądze. Dzieci były za to często karcone przez ojca. Pacjent długo i szczegółowo opowiadał, że jego ojciec był tyranem, a matka natomiast łagodną i czułą kobietą.

Mamy tutaj 72-letniego mężczyznę, który wciąż zmaga się z tematami z dzieciństwa. Było dla nas jasne, że to musi być jego główne zmartwienie. Wspomnienia o traumie z dzieciństwa wywołanej surowym ojcem są nadal świeże! Pacjent poświęcał zdecydowanie więcej czasu na mówienie o tym niż na opisywanie swoich dolegliwości fizycznych. Widać wyraźnie, że wciąż jest uwrażliwiony na to, co mu się przydarzyło w dzieciństwie. Szczególnie rzuca się w oczy jego wrażliwość na surowe kary i poniżenia ze strony ojca. Jeśli próbujemy powiązać lęki i klaustrofobię pacjenta z jego sytuacją z dzieciństwa, warto zauważyć, że jego obecne lęki prawdopodobnie odpowiadają lękowi, jaki odczuwał wobec ojca. Nasi pacjenci często nie łączą swoich najgłębszych uczuć bezpośrednio z określonymi sytuacjami. Zwykle ujawniają się one pośrednio przez lęki, sny, osobiste zainteresowania i hobby. W większości przypadków istnieje kilka sytuacji lub „okienek”, które dają nam wgląd w przeżycia pacjenta i pozwalają zrozumieć, na jakim poziomie te przeżycia się odbywają.

U tego pacjenta doświadczenia z dzieciństwa doprowadziły do silnego poczucia sprawiedliwości. Jest buntowniczy wobec wszelkiej formy niesprawiedliwości.

Obok jego wrażliwej i łagodnej natury mogliśmy dostrzec pewną godność. Mamy więc do czynienia z człowiekiem, który emanuje godnością, a jednocześnie jest wrażliwy na upokorzenia.

Pacjent opisuje siebie jako twórczego w pracy, jest lubiany wśród przyjaciół i ceni sobie uznanie. Wyraźne są dwa przeciwstawne aspekty: krytyka i uznanie. Szukamy więc leku, w którym te dwa aspekty są obecne i który obejmuje również fizyczne aspekty jego powikłań pooperacyjnych.

Do repertoryzacji zostały wzięte następujące rubryki:

W „Homöopathische Arzneimittellehre” Phataka(1) znajdujemy następujący opis dla Staphysagria:

Schoroby nerwowe związane z drżeniem stanowią wyraźny aspekt tego leku. .. Wywołuje nadmierne i nietypowe pożądanie seksualne oraz skłonność do masturbacji. .. (lek ma silny związek z seksualnością).

Lek działa na … DROGI MOCZOWE; tkanki łącznej; … patologicznie nadwrażliwy; najmniejsze słowo, które wyda mu się niesprawiedliwe, bardzo go rani;

Zwieracze: rozdarte, nadmiernie rozciągnięte. NADERWANIA TKANEK; pęknięcia krocza itp. Kłujące bóle (bóle w boku), pozostające po operacjach. Złe następstwa po: złości lub obrazie; stłumionej, powstrzymywanej złości; urazach, np. upadkach; gładkich ran kłutych, np. po operacjach; wybrykach seksualnych;

(Uszkodzenie zwieracza pęcherza jako następstwo zabiegu chirurgicznego było główną dolegliwością naszego pacjenta).

Duch i umysł: Urojone zniewagi. Wielkie oburzenie nad czynami, które inni lub on sam popełnili; martwi się o następstwa.

Dolegliwości z powodu powstrzymywanego niechęci. Bardzo wrażliwy na to, co inni o nim mówią. Złe następstwa kaznodziejstw lub kar, u dzieci.

Przepisanie: Staphysagria LM3

Komentarz dotyczący wyboru potencji

Pacjent ma przewlekle postępującą cukrzycę leczoną farmakologicznie, która jednak nie jest już odpowiednio kontrolowana. Poziomy cukru we krwi silnie się wahają, a narządy niezbędne do życia, takie jak nerki, oczy, nerwy i serce, są coraz bardziej uszkadzane. Możemy z tego wnioskować, że jest to choroba przewlekła i postępująca. Biorąc pod uwagę postępującą patologię pacjenta, wybrano potencję LM, aby móc podawać lek w powtarzanych dawkach. Ponadto było jasne, że dolegliwości pacjenta rozgrywają się głównie na poziomie 1, 2 lub 3. Nawet kiedy pacjent opowiadał nam o ojcu, jego przeżycia emocjonalne nie były na pierwszym planie. Sprawiało wrażenie, że pacjent chce się kontrolować, co jest typowe dla Staphysagria. Dodatkowo główna dolegliwość była wyraźnie zlokalizowana. Potencja LM3 jest tutaj bezpiecznym wyborem, ponieważ w razie potrzeby można przejść na wyższą.

Kontrola 02.11.2012: Pacjent zareagował natychmiast na lek. Jego nietrzymanie moczu poprawiło się wyraźnie w ciągu 4 tygodni. Trzy miesiące później funkcja pęcherza została przywrócona w 80%, a sześć miesięcy później nawet w 95%. Również wartości cukru we krwi pacjenta ustabilizowały się i teraz przy leczeniu allopatycznym są dobrze kontrolowane. Jego aktualna wartość hemoglobiny glikowanej wynosi 7,6 (przed rozpoczęciem leczenia homeopatycznego wynosiła 8). Jego poziom glukozy na czczo spadł z 170 do 120.

Również psychicznie mężczyzna czuje się lepiej; mówi, że stał się spokojniejszy i potrafi stawiać czoła wyzwaniom życiowym z większym opanowaniem. Mniejsze przykrości potrafi teraz bez problemu znosić, czego wcześniej nie był w stanie.

Tym razem pacjent opowiada nam również o nieporozumieniu z córką, z którą pokłócił się z powodów zawodowych. Podczas pierwszego wywiadu nie wspominał o tym. O córce mówi: „Teraz ją rozumiem i jest dobrze tak, jak jest.” Widać tu pozytywną i bardzo uzdrawiającą zmianę w jego charakterze. Zdolność do akceptowania rzeczy takimi, jakie są, uczyniła go bardziej pogodnym i spokojnym. Mówi, że nauczył się nie narzucać córce swojej woli i potrafi teraz zaakceptować, że ma ona inne poglądy niż on.

Widać wyraźnie, że pacjentowi nie tylko poprawiło się fizycznie w związku z chorobą, ale także zaszła zmiana na poziomie umysłowym i emocjonalnym, która czyni pacjenta bardziej zrównoważonym i lepiej przygotowanym do radzenia sobie z obciążeniami życia. To jest piękno homeopatii: leczy nie tylko dolegliwości fizyczne, ale przynosi dobre samopoczucie i równowagę psychiczną, co umożliwia również uzdrowienie na głębszym poziomie. Ta głęboko holistyczna skuteczność czyni homeopatię jedną z najlepszych i najskuteczniejszych metod leczenia w ogóle.

Postępowanie w przypadku

Po trzech miesiącach Staphysagria LM3 potencję zwiększono do LM4, ponieważ poziom cukru pacjenta nadal okresowo się wahał. Potem problem zniknął.

Komentarz

Uczucie bycia uwięzionym i wynikająca z tego klaustrofobia zazwyczaj nie są kojarzone ze Staphysagria. W przedstawionym przypadku lęki te również zostały wyleczone.

Drugim bardzo uderzającym aspektem była tendencja pacjenta do zamartwiania się o wszystko. Nawet drobne rzeczy wyprowadzały go z równowagi: martwił się o swoją chorobę, o pieniądze, o relacje, o siebie – właściwie o wszystko. Ten cech charakteru nie jest powszechny dla Staphysagria. Zastanawiałem się, czy może to być mniej znany aspekt tego leku. Kiedy przemyślałem sprawę, zauważyłem jednak, że nie chodzi tu o samo martwienie się, lecz o sprawę, o którą się martwił pacjent. Gdy myślał na przykład o ojcu, chodziło o lęk przed krzykiem lub ochrzanem. Gdy martwił się o pieniądze, też chodziło o ojca i obawę, że ten wyrazi dezaprobatę. A jego troski związane z pobytem w szpitalu dotyczyły w gruncie rzeczy jego silnej wrażliwości na cierpienie innych ludzi; nie mógł znieść widoku innych w szpitalu. Mamy tu do czynienia z głęboką wrażliwością. Ta wysoka wrażliwość należy do królestwa roślin, a jeszcze bardziej specyficznie w tym przypadku jest to wrażliwość na surowość, rygor, naganę i upomnienia, co prowadzi nas do rodziny Ranunculaceae.

Kolejnym ważnym aspektem jest przeżycie pacjenta w snach, w których zostaje przez coś ogromnego przytłoczony. W jednym ze snów zostaje zalany falą, w drugim pojawia się wielka katastrofa – znajdując wszystkich braci martwych. Żaden z tych snów się nie powtarzał. Pacjent wspomniał o swoich snach dopiero po bezpośrednim zapytaniu, z tego powodu odgrywają one podrzędną rolę w analizie przypadku. Możemy jednak z tego przypadku wywnioskować, że uczucie nadciągającego niebezpieczeństwa lub grożącej śmierci musi być ważnym aspektem tego leku, ponieważ nasz pacjent został tym lekiem wyleczony. Strach przed chorobą i przed śmiercią jest znaczącym aspektem rodziny Ranunculaceae, jak już wiemy z doświadczenia z Aconitum. Być może lęk przed śmiercią jest istotnym tematem dla wielu pacjentów Staphysagria. Obawa, że można być ściganym, że gdzieś czai się niebezpieczeństwo – na przykład urojenie, że ktoś stoi za nim – jest bardzo podobna do idei „strachu przed własnym cieniem”. Temat niebezpieczeństwa nadchodzącego od tyłu obserwowałem już w kilku moich przypadkach.

Ponieważ ten pacjent dobrze odpowiedział na Staphysagria, możemy wyciągnąć kilka klinicznych wniosków: zamartwianie się, dużo trosk o śmierć i umieranie; wielki lęk, że niebezpieczeństwo nadchodzi od tyłu i go przytłoczy.

1. S.R. Phatak, „Staphysagria”, Homöopathische Arzneimittellehre, ReferenceWorks Pro 4.2.1.1

Przykład tego przypadku został pierwotnie opublikowany w newsletterze „Voice” na stronie http://theothersong.wordpress.com/.

Kategoria: Przypadki

Słowa kluczowe: nietrzymanie moczu; cukrzyca typu II; złość wobec surowego ojca; złość spowodowana upokorzeniem; wrażliwość na nagany

Środek: Staphysagria