| (Główne objawy: kurczowa kontrola ujawniająca się w silnych napadach) | |||||||||||||||||
|
|
Choroba Wilsona to bardzo rzadka autosomalnie recesywna choroba genetyczna prowadząca do gromadzenia się miedzi i wtórnego zatrucia miedzią; jest nadal słabo poznana w medycynie i często pozostaje nierozpoznana z powodu braków wiedzy. Nazwana jest od amerykańskiego neurologa Alexandra Kinneara Wilsona, którego na początku XX wieku szczególnie uderzyło, że zarówno mózg, jak i wątroba tego samego pacjenta wykazywały zagrażające życiu uszkodzenia. |
||||||||||||||||
|
U pacjenta z chorobą Wilsona z powodu mutacji genu ATP7B dochodzi do zaburzenia wydalania miedzi przez wątrobę (morfologia: poziom ceruloplazminy jest zwykle bardzo niski). Wątroba może magazynować dodatkową miedź, lecz w końcu pojemność magazynowa się wyczerpuje i nadmiar miedzi stopniowo uszkadza wątrobę. Tkanki doznają tzw. uszkodzenia oksydacyjnego. U większości chorych uszkodzenie wątroby zaczyna się w 3. lub 4. dekadzie życia i objawia się podwyższonymi wynikami badań wątrobowych. Choroby wątroby typowo pojawiają się w okresie młodzieńczym lub wczesnej dorosłości w postaci zapalenia wątroby z zmęczeniem, żółtaczką i/lub wodobrzuszem, marskości wątroby lub nawet niewydolności wątroby. Nadmiar miedzi jest następnie uwalniany do krwi i zaczyna gromadzić się w innych narządach. Mózg jest drugim po wątrobie najbardziej wrażliwym organem. Uszkodzenia mózgu prowadzące do zaburzeń ruchu nie objawiają się osłabieniem mięśni, lecz trudnościami w kontrolowaniu ruchów i akcji mięśniowych. Problemy z mową lub niewyraźna mowa często są pierwszym zauważalnym objawem. Innym objawem ze strony układu nerwowego jest drżenie (trzęsienie się, najczęściej rąk, ale także kończyn górnych i dolnych oraz głowy). Kolejnym zjawiskiem jest dystonia, rodzaj kurczu lub usztywnienia mięśni. Z powodu drżenia i/lub dystonii pacjenci z chorobą Wilsona bywają mylnie diagnozowani jako chorzy na chorobę Parkinsona. Ostatnim ważnym objawem ze strony układu nerwowego jest pogarszająca się koordynacja, np. w czytelnym pisaniu, jedzeniu oraz zapinaniu guzików. Pacjent często potyka się i upada w nietypowo dużej liczbie przypadków. U wielu pacjentów z Wilsonem obserwuje się także zaburzenia zachowania wynikające z uszkodzenia mózgu. Należy do nich brak kontroli emocji, prowadzący do wybuchów złości, napadów płaczu, depresji i czasami dziwacznego zachowania. Pacjenci często mają trudności z koncentracją, u dzieci może pogorszyć się ocena szkolna. Utrata pamięci krótkotrwałej i bezsenność także są częstymi problemami. Po rozpoznaniu chorobę Wilsona leczy się lekami odwapniającymi (odprowadzającymi miedź) takimi jak penicylamina lub trientyna. Bezobjawowy octan cynku (nazwa handlowa: Wilzin) w Niemczech nie jest stosowany jako terapia początkowa, lecz jedynie jako terapia podtrzymująca. Penicylamina była pierwszym dostępnym lekiem, jednak jest bardzo toksyczna i wiąże się z wieloma działaniami niepożądanymi (skóra 30-letniej pacjentki np. wyglądała wtedy jak skóra 60-latki). W początkowym leczeniu neurologicznej postaci choroby Wilsona u 25% pacjentów wywoływała trwałe pogorszenie objawów neurologicznych. Nowszy lek trientyna jest mniej toksyczny, jednak może m.in. powodować uszkodzenie nerek, anemię i choroby autoimmunologiczne (jak toczeń rumieniowaty trzewny). Teraz moja historia. W marcu 2009 roku u mojej 11-letniej córki przypadkowo rozpoznano chorobę Wilsona po omdleniu i częstych zawrotach głowy z osłabieniem. Miała stłuszczenie wątroby i bardzo podwyższone wartości wątrobowe oraz wysoki poziom cholesterolu. Ponieważ była to choroba z odkładaniem miedzi, postępowałam zgodnie z mottem Hahnemanna: „Similia similibus curentur” i od końca marca zaczęłam leczyć córkę Cuprum metallicum C200. Niektóre z jej głównych objawów to m.in. usposobienie – lęk – przed porażką, niepowodzeniem – potrzebuje stałego potwierdzenia, usposobienie – kolor – sinawy – wokół ust, żołądek – ból – kurczowy, kończyny – skurcze – stopy. Po obszernych poszukiwaniach musiałam niestety stwierdzić, że nikt dotąd nie wyleczył tej zagrażającej życiu choroby skutecznie homeopatią. Z powodu silnych działań niepożądanych zdecydowaliśmy się przeciwko stosowaniu penicylaminy i trientyny. Chcieliśmy dalej leczyć naszą córkę Cuprum metallicum i bezobjawowym octanem cynku (Wilzin). Po zaledwie 4 miesiącach leczenia Cuprum metallicum moja córka nie miała już stłuszczenia wątroby i miała się świetnie, jej poziomy cholesterolu były prawidłowe, a wartości wątrobowe powoli się poprawiały. Pomimo pozytywnego rozwoju pod wpływem Cuprum metallicum dodatkowa terapia odwapniająca octanem cynku została przez wszystkich niemieckich profesorów uznana za niewystarczającą i stanowczo odrzucona, chociaż obszerne badania prof. Brewera z USA i Włoch oraz prof. Ferenciego z AKH Wiedeń potwierdzają skuteczność octanu cynku. Przy użyciu silnych gróźb (mówiono nawet o opiece społecznej!) trzema profesorami z klinik uniwersyteckich w Ratyzbonie, Kliniki Dziecięcej Haunersch w Monachium oraz szpitala w Starnbergu próbowano zmusić nas do podania tych leków i nie byli skłonni badać ani zastosować nowej bezobjawowej terapii octanem cynku. W związku z tym w styczniu 2010 roku rozpoczęliśmy dodatkową terapię odwapniającą (Wilzin 3 x 25 mg/dzień) w Austrii z prof. Ferencim z AKH Wiedeń i naszym pediatrą. To było niesamowite: po zaledwie 1 miesiącu leczenia Wilzinem wszystkie wartości wątrobowe były normalne. Wyniki wątroby z 29.12.2008 wykazywały GPT: 243, GOT: 115 i y-GT: 27, a 22.1.2010 tylko GPT: 54, GOT: 42 i y-GT: 17. Zwykle cynk potrzebuje 6–12 miesięcy, aby zmniejszyć toksyczność miedzi i lat, by doprowadzić do normalnych wyników wątroby. Ani prof. Brewer, ani prof. Ferenci nie widzieli wcześniej tak zadziwiająco szybkiego przebiegu przy czystej terapii cynkiem. Nasuwano przypuszczenie, że dzięki 9-miesięcznemu leczeniu Cuprum metallicum organizm został już w dużym stopniu odwapniony, a cynk posprzątał resztki. Dalszym dowodem tej hipotezy jest test penicylaminowy wykonany u mojej córki w październiku 2009 w klinice uniwersyteckiej w Ratyzbonie. Przy podaniu dziennej dawki 4 x 250 mg penicylaminy 24-godzinny mocz zbiorczy miał wykazać wzrost wydalania miedzi o > czynnik 10 lub u dzieci > 1600 µg/dobę. Test ten jest też stosowany w diagnostyce choroby Wilsona. U mojej córki wydalanie miedzi wzrosło tylko 5-krotnie, tzn. z 150 µg/dobę do 753 µg/dobę. Gdybyśmy wcześniej nie zdiagnozowali choroby Wilsona na podstawie kodu genetycznego, wynik ten właściwie dowodziłby, że nie może to być choroba Wilsona. Podczas jednodniowego podawania penicylaminy moja córka dwukrotnie zemdlała bez powodu i miała epizod opisthotonus. Ten znany skutek uboczny nasilania objawów neurologicznych utwierdził nas w decyzji o nieużywaniu penicylaminy. Miesiąc po rozpoczęciu leczenia cynkiem natychmiast zmniejszyliśmy dawkę dzienną z 3 x 25 mg do 2 x 25 mg Wilzin, ponieważ pierwsza tabletka powodowała dużą nudność na czczo. Chociaż dawka cynku po roku została zmniejszona do około 1 tabletki dziennie, wartości wątrobowe pozostały stabilne. Taka niska dawka cynku sama w sobie nie może być wystarczająca i sugeruje, że Cuprum metallicum zajmował się defektem genetycznym. Przebieg leczenia choroby Wilsona Cuprum metallicum Koniec marca 2009: Cuprum met. C200 3 x dziennie, przez 3 dni
10.4.2009: powtórzenie Cuprum met. C200 3 x dziennie, przez 3 dni
Po 1,5 tygodnia Cuprum LM6 co tydzień
Cuprum met. LM12 co 4–5 dni (od lipca 2009)
Leczenie Wilzinem Start: 14.1.2010, codziennie 3 x 25 mg
Według mojego doświadczenia w praktyce, Cuprum metallicum jest nie tylko lekiem przy zaburzeniach magazynowania miedzi w wątrobie, ale także warto o nim pomyśleć przy osobach niepełnosprawnych, pacjentach z objawami parkinsonopodobnymi, przy autyzmie, spazmach, wszelkiego rodzaju skurczach oraz ADHD. ************************************************************************** |
|||||||||||||||||
| ************************************************************************** | |||||||||||||||||
|
Źródła Brewer, George J. 2006. Choroba Wilsona – Poradnik dla pacjentów i ich bliskich dotyczący choroby Wilsona i kwestii miedzi. Berlin. (Dostępne bezpłatnie u Ophan Europe (Germany) GmbH, D-63128 Dietzenbach, tel.0049-(0) 6074/812160) ************************************************************************** |
|||||||||||||||||
