Conium maculatum:
Przypadek ciężkiego przewlekłego światłowstrętu u sześcioletniej dziewczynki

„Szanowna Pani, musimy uznać Państwa dziecko za niewidome, nadszedł czas, aby zapisać je do szkoły specjalnej.” Jest luty 2002 roku, a matka A. słucha dr. C., okulisty, który diagnozuje stan zdrowia jej dziecka.
A. urodziła się w 1996 roku. Poród był trudny – cięcie cesarskie w trybie nagłym po odejściu wód płodowych w przebiegu gorączkowej choroby matki i wynik Apgar 6/10/10.
A. ma 50% ubytku słuchu, dlatego już w wieku piętnastu miesięcy otrzymała aparat słuchowy. Od osiemnastego miesiąca życia występuje światłowstręt, który zmusza ją do stałego noszenia ciemnych okularów. Po kilku latach wrażliwość na światło staje się tak silna, że życie przy świetle dziennym staje się niemożliwe.

W wieku sześciu lat trafia do mojej praktyki jako całkowicie zamknięta w sobie dziewczynka. Ciągle zasłania oczy obiema rękami. Odczuwa pieczenie, oczy są przekrwione, szczególnie lewe, i ropieją rano.

Jeśli chodzi o rozpoznanie, po pełnym badaniu przez naszych znakomitych paryskich kolegów rozważono kilka hipotez. Badanie dna oka wykazało zanik nabłonka barwnikowego siatkówki, szczególnie po lewej stronie. Rozważano wczesny zespół Ushera (choroba genetyczna, która tłumaczyłaby także ubytek słuchu), ale nie wykluczono również traumy psychologicznej, chociaż obecnie nie ma wskazań psychoterapeutycznych.
Jednak żadna z tych koncepcji nie rokuje poprawy, a ostatnią deską ratunku wydaje się zapisanie jej do szkoły dla niewidomych w Marsylii.

Trauma psychologiczna dziecka została wywołana następującym incydentem: pewnego słonecznego dnia, gdy A. miała 18 miesięcy, wybuchła gwałtowna kłótnia między jej rodzicami. Szli pieszo po zaśnieżonym polu, a A. była niesiona na rękach przez matkę. Dziecko wcześniej oddało mocz na fotel w salonie wspólnego mieszkania wakacyjnego w ośrodku narciarskim, a ojciec wyrzucał żonie zaniedbywanie wychowania higienicznego dziecka, podczas gdy matka twierdziła, że jest na to jeszcze za wcześnie. Kłótnia eskalowała i skończyła się tym, że ojciec brutalnie uderzył żonę. Potem się rozstali i A. widywała ojca już rzadko. A. była jedynym dzieckiem pary, a ojciec ma teraz nową partnerkę.

Stawiając czoła tak trudnemu przypadkowi, zajrzałem do rubryki „światłowstręt” w rozdziale „Oczy” w repertorium Kenta: w głównej rubryce zaproponowano 192 środki, i żadna z proponowanych podrubryk nie wzbudziła mojego bliższego zainteresowania.

Gdy zdałem sobie sprawę, że tą drogą nie znajdę rozwiązania, najpierw rozważyłem hipotezę, czy światłowstręt, biorąc pod uwagę jego dużą intensywność prowadzącą do ślepoty, mógłby być podłożem psychosomatycznym: dziecko ucieka przed światłem. Jak to czasem bywa, w repertorium Kenta w cz. DUCH I USPOSOBIENIE istnieje rubryka „światłowstręt”, która zawiera siedem środków, z których tylko jeden ma wartość trójstopniową: Conium maculatum.
Dzieci, które potrzebują Conium maculatum, są dyktatorskie i pedantyczne – cechy charakteru dobrze pasujące do A.

W związku z tym przepisałem Conium maculatum w narastających potencjach; C15, C18, C24, a wreszcie C30, jedna dawka co dwa tygodnie. Zrobiono to po leczeniu oczyszczającym potencjami szczepionek, którymi była szczepiona, a które mogłyby tworzyć barierę energetyczną dla wyleczenia (szczególnie szczepionka przeciw WZW typu B, której działania niepożądane były już wielokrotnie wspominane na kongresach okulistycznych).

Kontrola:

A. wraca po trzech miesiącach i jest wyraźnie lepiej. Wreszcie możemy zobaczyć jej piękne oczy, ponieważ już ich nie ukrywa. Jej zachowanie się poprawiło. Co zaskakujące, ubytek słuchu spadł do 30% bez aparatu słuchowego, a z aparatem słyszy teraz normalnie!
W międzyczasie była leczona z powodu aft, które wyleczono Baptisia tinctoria C7, trzy globulki trzy razy dziennie przez dwa dni; ten środek pasuje do lęku separacyjnego i jest wielką pomocą, gdy rodziny się rozstają.

Kontynuujemy leczenie Conium maculatum C200, jednorazowa dawka. Po kolejnym miesiącu 1M (1); miesiąc później 10M, każdorazowo jedna dawka.

Dwa miesiące później przychodzi z uporczywym bólem gardła. Jej ojciec ma nową partnerkę i nie chce już spać w jej pokoju, gdy przyjeżdża w odwiedziny. Lachesis C15 w pojedynczej dawce została przepisana; Lachesis jest głównym środkiem przy kompleksie Edypa i jego charakterystycznej zazdrości.
Sześć miesięcy później oczy nieco się pogorszyły, ale nie na tyle, by potrzebowała znów ciemnych okularów. Przepisałem Conium maculatum 5M, jedna dawka, a po dwóch miesiącach 10M, jedna dawka.
Na podeszwie stopy pojawiła się brodawka.
Trzy miesiące później brodawka zniknęła, oczy nie stanowią już problemu, a jej słuch dalej się poprawił; w szkole nie musi już nosić aparatu słuchowego, gdzie radzi sobie bardzo dobrze jak na swój wiek. Nie lubi się myć i sprawia wrażenie nieco niechlujnej. Przepisuję jedną dawkę Sulphur C9.
Dziewięć miesięcy później ma się znakomicie: nie ma już problemów ze wzrokiem i wygląda dobrze. Nie używa już aparatu słuchowego i twierdzi, że go nie potrzebuje. Jednak teraz ma mięczaki na brzuchu.
Zalecenie: Psorinum C30 i dwa tygodnie później Conium maculatum C30.
Cztery lata później jest zdrową nastolatką.

Komentarz:
Ten przypadek ponownie pokazuje, jak nieodzowna jest terapia homeopatyczna. Ma skuteczne rozwiązania, gdy allopatia nie daje już rady. Ciągłe odrzucanie tej bezkrwawej i ekonomicznej terapii przez medycynę akademicką wydaje się coraz bardziej irracjonalne w czasach, gdy systemy komunikacji elektronicznej i nanotechnologie dokonują tak dużych postępów.

W naszym przypadku A. izoluje się od środków umożliwiających dostęp do wiedzy: po pierwsze przez swoją głuchotę, po drugie przez swoją ślepotę. Ta tragedia rozwija się w wieku osiemnastu miesięcy, ważnym etapie rozwoju psychologicznego, kiedy wpływ ojca ma umożliwić dziecku opuszczenie fazy oralnej i symbiotycznego związku z matką; ojciec jest przedstawicielem społeczeństwa.
Dzięki granicom i zakazom narzuconym przez ojca dziecko przechodzi z fazy oralnej do analnej i przyswaja reguły społeczne. W tym przypadku możemy zaobserwować, że ojciec argumentuje wychowaniem higienicznym dziecka, ale zostaje odprawiony przez matkę, która woli przedłużyć fazę oralną, aby dziecko pozostało w jej bezgranicznej symbiotycznej miłości. W rezultacie ojciec reaguje tak gwałtownie, że powoduje rozpad małżeństwa i traumę psychiczną córki, która kojarzy oślepiające światło słońca na śniegu z brutalnością ojca: światło jest niebezpieczne; dlatego szuka schronienia w ciemności. Poza światłem zakłócony jest dostęp do wiedzy.

Propozycja dr. C., by oddać dziewczynkę do internatu i w ten sposób oddzielić ją od matki, jest bodźcem, który skłania ją do poszukiwania leczenia homeopatycznego.

Conium maculatum umożliwia, jako środek homeopatyczny dla ludzkości, ponowne odkrycie drogi do wiedzy, przenosząc energie z niższych do wyższych czakr (jak je nazywają Tybetańczycy).

Bibliografia

GRANDGEORGE, D., L'esprit du Remède homéopathique, Edicomm Ed., Juan-les-Pins, 2003.
Tłumaczenie angielskie: The spirit of homeopathic medicine, North Atlantic Books, Berkeley, Kalifornia, 1998.
Niemiecko: Der Geist der homöopathischen Medizin

KENT, J.T., Repertorium der homöopathischen Materia medica, Sett Dey Ed. Calcutta, 1974.

Platon, Phaidon, 118a

Kategoria: Przypadki
Słowa kluczowe: silny światłowstręt, ubytek słuchu, trauma psychiczna
Środki: Conium maculatum