Miasmy Sankarana opisują dynamikę i intensywność, z jaką różni ludzie doświadczają swojej choroby oraz reagują na stres i wyzwania.
Rajan Sankaran nie tylko uzupełnił klasyczne miasmy Hahnemanna, lecz także zasadniczo je na nowo zrozumiał. Nie postrzega ich jako etiologii chorób przewlekłych, lecz czysto fenomenologicznie jako wzorce reakcji. Jego typologia dziesięciu miasmów jest tutaj przedstawiona i odróżniona od modelu tradycyjnego. Na przykładzie AIDS i depresji bipolarnej dyskutowana jest potrzeba wprowadzenia kolejnych miasmów.
SŁOWA KLUCZOWE: ostre miasmo, rak, trąd, malaria, miasma, psora, reakcja, sykoza, kiła, tinea, gruźlica, tyfus, typ, witalne odczucie
