Przegląd rozwoju teorii miasmów od Samuela Hahnemanna do współczesnych modeli Rajana Sankarana i Jana Scholtena.
W zależności od rozwoju innych nauk koncepcja miasmów — już za życia Hahnemanna kontrowersyjna — w ciągu dwóch stuleci przeszła liczne modyfikacje i reinterpretacje. Przegląd tła historycznego stanowi podstawę nowoczesnego rozumienia miasmów i ich praktycznego zastosowania.
SŁOWA KLUCZOWE: choroby przewlekłe, trąd, miasma, nozoda, pseudopsora, psora, teoria psory, sykoza, syfilis, gruźlica
