Gymnocladus canadensis: Życie to nie przyjemność

Czternastoletni chłopiec skarży się na kaszel i zmęczenie. W ciągu minionego roku bardzo urosł, przybrał na wzroście i wadze. Obecnie ma 1,80 m wzrostu i silną budowę. Od kilku tygodni kaszle i stan się pogarsza. Kaszel występuje napadowo, przy czym za każdym razem prawie musi wymiotować. Lekarz rodzinny przepisał Ventolin i Flixotide, co pomogło. Dwa lata temu miał krztusiec i był ciągle zmęczony. Siedział bezczynnie na kanapie. Od dzieciństwa miał problemy z oddychaniem, przede wszystkim z zatkanym nosem. Gdy ma gorączkę, ma krwawienia z nosa.

Opis przypadku

W trakcie konsultacji niewiele wnosi do rozmowy, pozwala mówić matce, sam tylko siedzi i słucha w sposób neutralny, lecz nie nieuprzejmy. Matka mówi: „Zawsze leży na kanapie, zwija się w pozycji embrionalnej albo podpiera głowę rękami. Wdrapuje się po schodach, wszystko jest dla niego »za dużo«. Mimo że jest taki chory i zmęczony, chce iść do szkoły i mówi: »Chcę pisać ten sprawdzian.« Zmusza się do wszystkiego, ale gdy tylko najpilniejsze rzeczy zostaną zrobione, pada. W domu tylko się obija. Lubi grać w rugby i chce być dobrym zawodnikiem. Nadal chodzi do szkoły, chociaż przed wyjściem rano waży się jak worek ziemniaków na kanapie, ale nigdy się nie skarży. Zawsze chce iść, nie tylko z przyzwyczajenia, ale z własnej woli, i nie chce doprowadzić do sytuacji, w której trzeba by go do tego namawiać. Nawet gdy jest chory, idzie do szkoły: »Idę i jeśli nie czuję się dobrze, i tak nie pójdę do domu. Skoro już jestem w szkole, nie chcę wcześniej stamtąd wychodzić.«”

Wszystko, co robi, towarzyszy głębokim westchnieniom: „Nie czuję się dobrze.” Rano czuje się gorzej i wstaje z łóżka tak niezdarnie, jakby był z drewna. Gdy trochę się poruszy, jego koncentracja spada i łatwo się rozprasza. Zaczyna od początku wiele razy.

Jest spokojnym, uważnym i samowystarczalnym chłopcem. Szuka prostych rozwiązań, jest bardzo bezpośredni i używa językowo niewielu przymiotników, jego mowa jest raczej pozbawiona ozdób. W domu rzuca się w oczy jego rezygnacja: „To za męczące, żeby się wygłupiać albo bronić. To wszystko mnie nie cieszy, ale robię to, co trzeba.” Konfrontacji z rodzicami unika; widać, że szuka innych rozwiązań; jednak zazwyczaj robi to, co należy, bo sprzeciw wymagałby zbyt wiele energii. Jest bardzo społeczny, ufa innym i ma dar pośredniczenia między ludźmi. Czasami może stać się dość wściekły, nie wiedząc dokładnie dlaczego.

Analiza

Fabacea - Centrosema plumieri

Jego główną dolegliwością jest zmęczenie, podobne do zespołu zmęczenia postwirusowego po mononukleozie. Robi dalej to, co sobie postanowił, nawet jeśli jest mu to bardzo trudne. Społecznie jest dobrze przystosowany i znajduje własne rozwiązania. Ma stabilną budowę ciała i nieskomplikowane zachowanie. Wszystko to wskazuje na lek należący do rzędu Fabales (motylkowate), ale którego?

Jego ciężka głowa, w literaturze opisana w rubryce: „Głowa, pragnienie podparcia się”, jest typowa dla środka Gymnocladus. Krwawienia z nosa przy gorączce są znane z Melilotus, które podobnie jak Indigo jest także znane z powodu kaszlu spastycznego. Zmęczona głowa, krwawienia z nosa i nieskomplikowane zachowanie mogłyby też pasować do Belladonna, ale brak jest innych cech wskazujących na środek z rodziny Solanaceae. Mentalne zmęczenie znajduje się w rubryce „niemożliwe zajęcia umysłowe”, gdzie wymienione są środki Copaiva, Indigo, Gymnocladus i Melilotus. T. Allen wymienił pragnienie podparcia się w rubryce Ogólne przy Gymnocladus.

Występuje typowa zmiana w jego zachowaniu. Zaczyna od czegoś, co trzeba zrobić lub co sprawia mu przyjemność, a potem nagle jest całkowicie wyczerpany. Próbuje coś osiągnąć, ale jednocześnie nie chce być niepokojony. Wie, czego chce, ale potem nie daje rady albo odkłada to na później. Te wzorce zachowań znam z wcześniejszych przypadków zmęczenia, które dobrze reagowały na Gymnocladus.

Zalecenie: Gymnocladus canadensis 200 K, jednorazowa dawka

Kontrole

Jego energia wzrasta, podobnie jak zdolności sportowe i szkolne. Kaszel znika, chociaż przed meczami rugby nadal stosuje Ventolin. Trzy miesiące później następuje nawrot. Jego koncentracja znowu się pogarsza, jest rozdrażniony i nie może się rozkręcić. Podczas egzaminów w szkole ma bóle brzucha i pyta siebie: „Jak mam to zrobić?” Jego rodzice, którzy są dość dominujący, denerwują się, gdy nie daje z siebie wszystkiego w szkole, ale on wkłada wszystkie siły w sport.

Tutaj przynajmniej może coś osiągnąć, czego oni nie dokonali, jeśli się postara i ciężko pracuje (obowiązek vs przyjemność, temat Fabaceae). Unika ludzi, którzy podporządkowują się regułom i przepisom. Je dużo kanapek. Powtórzenie środka powoduje niemal natychmiastowy wzrost poziomu energii. Wygląda na to, że bycie pod zewnętrzną presją — rodzice, szkoła, praca lub środowisko społeczne — i potrzeba osiągania więcej, niż się sobie ufa, może być wskazaniem do zastosowania środka z Fabaceae.

Dwa lata później, po wstrząsie mózgu w związku z urazem sportowym, ma kolejny nawrot. Emocjonalnie jest całkowicie rozchwiany i czuje się niepewnie z powodu słabych wyników szkolnych. Potrafi się skoncentrować tylko przez pewien czas; potem koncentracja wyraźnie spada, tak jak w dzieciństwie. Jest bardzo niespokojny fizycznie i chodzi po pokoju tam i z powrotem; ponadto lekko się jąka (stadium 5). Przyjemności i radości wydają się w jego życiu nie istnieć, ale „obowiązki” — szkoła i praca — pozostają.

Sytuacja jest typowa dla tego etapu życia, ale on przeżywa to jako „moje życie nie sprawia przyjemności; to nie to, co sobie wyobrażałem” (Fabaceae). To nastawienie pociąga za sobą kolejne dolegliwości. Po powtórzeniu dawki środka znów zapada spokój. Rok później poważny uraz kończy jego karierę sportową. Ma problemy z oczami (akomodacja), które można poprawić Manganum Phosphoricum. Mangan jest ważnym składnikiem wielu roślin z rzędu Fabales i stanowi istotny element różnicowania dla całej grupy.

Foto: www.wikimediacommons.org