Aż do 18% ludności Niemiec cierpi na zaburzenia zasypiania lub utrzymania snu. Szczególnie przewlekłe dolegliwości związane ze snem negatywnie wpływają na wydolność i zdolność koncentracji w ciągu dnia, pogarszają jakość życia, zwiększają ryzyko wystąpienia niektórych chorób, takich jak depresja, zawał serca i nadciśnienie, oraz wiążą się z wysokimi kosztami społecznymi.
Przyczyny zaburzeń snu są wielorakie i obejmują niezdrowe nawyki życiowe, stres, zażywanie narkotyków, leków i używek, schorzenia somatyczne i psychiczne oraz skłonności dziedziczne.
Nierzadko do leczenia zaburzeń snu stosuje się leki uspokajające lub nasenne, które krótkoterminowo poprawiają sen, lecz ze względu na działania niepożądane i stosunkowo wysokie ryzyko uzależnienia nie nadają się do długotrwałego stosowania.
Aktualne, wysokiej jakości badanie zbadało, czy indywidualizowana homeopatia (IH) może stanowić odpowiednią metodę leczenia.
Do podwójnie zaślepionego, randomizowanego badania kontrolowanego placebo, prowadzonego w dwóch równoległych ramionach, wybrano 60 ochotników (mężczyzn i kobiety) w wieku 18–65 lat, którzy cierpieli na przewlekłe dolegliwości związane ze snem. 30 ochotników przydzielono losowo do grupy homeopatycznej, a pozostałych 30 do grupy placebo. Za pomocą dzienniczka snu badano następujące czynniki:
- Czas potrzebny do zaśnięcia.
- Jak długo pozostawali czujni w nocy (w minutach).
- Ile minut byli przebudzeni w środku nocy.
- Ile czasu spędzali łącznie w łóżku (w godzinach).
- Całkowity czas snu w godzinach.
- Jak wydajny był sen.
Innym narzędziem był Insomnia Severity Index (ISI), kwestionariusz oceniający subiektywne odczucia uczestników co do dolegliwości. Obie grupy zostały również zobowiązane do przestrzegania dobrej higieny snu, tj. utrzymywania regularnych godzin snu, korzystania z łóżka tylko do spania, unikania drzemek po godzinie 15:00 oraz powstrzymania się po południu od napojów pobudzających.
Uczestnicy z grupy homeopatycznej otrzymali dodatkowo indywidualizowane leczenie homeopatyczne uwzględniające historię chorób, indywidualne objawy i konstytucję. Preparaty homeopatyczne stosowano w wysokich potencjach i indywidualnie dawkowane.
Do najczęściej przepisywanych leków homeopatycznych należały Calcium carbonicum, Lycopodium clavatum, Mercurius solubilis, Natrium muriaticum, Nux vomica, Phosphorus oraz Sulphur. Wielokrotnie podawano także Pulsatilla pratensis, Sepia i Thuja occidentalis.
Uczestnicy z grupy placebo otrzymali preparat o wyglądzie identycznym, lecz substancjalnie nieskuteczny. Czas trwania badania wynosił trzy miesiące; zebrane wartości porównano na początku i na końcu badania. Pięciu uczestników (dwóch z grupy homeopatycznej i trzech z grupy placebo) przerwało udział przedwcześnie, jednak brakujące dane zostały wyliczone statystycznie.
W obu grupach po zakończeniu badania zaobserwowano wyraźnie wyższą punktację w ISI. W grupie kontrolnej spośród sześciu badanych czynników jedynie wydajność snu uległa istotnej poprawie, pozostałe pięć czynników nie wykazało istotnych zmian.
W grupie homeopatycznej wszystkie czynniki rejestrowane w dzienniczku snu, z wyjątkiem punktu 3 (minuty przebudzeń w nocy), uległy istotnej poprawie. Również w porównaniu grupowym grupa homeopatyczna wypadła wyraźnie lepiej: w punktach 4, 5 i 6 odnotowano w grupie homeopatycznej istotnie lepsze efekty niż w grupie placebo.
Wyniki badania sugerują, że indywidualizowana homeopatia może być skuteczną alternatywą wobec konwencjonalnych metod leczenia zaburzeń snu.
---------------------------------------------------------------------------------------------
Źródło: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S096522991830829X?via%3Dihub
Foto: Shutterstock_Photographee.eu, Copyright: 237699745
