Istnieją środki homeopatyczne, których nie znajdziemy podczas repertoryzacji. Obrazy tych leków musimy znać na pamięć; do takich należą oba środki Selenium i Stillingia.
Jeżeli pacjentka skarży się na bóle pleców i już w młodym wieku cierpi na próchnicę, możemy słusznie zadać pytanie, czy nie może wychodzić na słońce bez nakrycia głowy (nie toleruje nasłonecznienia głowy). Jeśli odpowiedź na to pytanie jest twierdząca, od razu myślimy o Selenium. Następujące symptomy kluczowe potwierdzają środek Selenium:
- Głęboka rozpacz, trwały smutek – Materia Medica Boericke'a
- Nie jest w stanie wykonywać żadnej pracy – Wilkinson
Spójrzcie na leżącego pacjenta z osteoporozą: zęby stracił już wiele lat temu. Stan Selenium można też określić jako „przedwczesne starzenie się”. Pacjent 62-letni, który wygląda jak 72-letni, słaby starzec. Około 2% 
naszych pacjentów to typy Selenium.
„Selenium jest stałym składnikiem kości i zębów” — brzmi pierwsze zdanie w Materia Medica Boericke'a.
Dlaczego powinniśmy w tym miejscu mówić także o Stillingia?
Wystarczy zajrzeć do Boericke'a. Na końcu obrazu klinicznego Stillingia znajdziesz następujące zdanie: „Cenne jako lek przejściowy”. Gdy w naszej praktyce przepisujemy Selenium 10M (jednorazowa dawka), podajemy 4 tygodnie później Stillingia 10M, potem po 8 tygodniach ponownie Selenium 50M, a po miesiącu zalecamy Stillingia 50M.
Dlaczego Stillingia jest lekiem komplementarnym do Selenium?
W przypadku Selenium znajdujemy następujący objaw psychiczny (Boericke): głęboka rozpacz. Stały smutek.
W opisie Stillingia (Wilkinson) jest napisane: żałosny przygnębiony nastrój.
Między tymi dwoma objawami psychicznymi jest tylko nieznaczna różnica.
Jeśli pacjent opowiada, że oddałby połowę majątku, aby wyleczyć swoje bóle głowy lub inne dolegliwości, wiesz, że trzeba podać Stillingia („żałosny przygnębiony nastrój”).
*************************************
Zdjęcia: Shutterstock - Selenium symbol handheld in front of the periodic table © concept w, Tallow Tree (Stillingia sebifera) / vintage illustration from Meyers Konversations-Lexikon 1897 © Hein Nouwens
