|
Pacjentka to 11-letnia dziewczynka z dolegliwościami trawiennymi i zaburzeniami zachowania. Przyjmuje środki przeczyszczające i ma hemoroidy spowodowane zbyt mocnym naciskaniem. Cierpi na zgagę i bóle brzucha, gdy jest spięta. Gdy miała cztery lata, miała wyciek z uszu, który spływał aż do podbródka.
Jest emocjonalnie niestabilna, zdarzają się spokojne okresy oraz chwile, gdy „jest całkowicie poza torem“ i nie da się jej opanować. Po prostu nie chce słuchać – jakby była głucha. Ma poważne problemy w szkole, nie potrafi się skoncentrować i przeskakuje z jednego tematu na drugi, nie kończąc niczego. Wszystkie jej prace domowe leżą na stole i nie wie, od czego zacząć. |
Zaczyna płakać, gdy rodzice proszą ją o odrobienie pracy domowej. Jest bardzo niespokojna i w ogóle nie potrafi usiedzieć w miejscu. Kiedy coś trzeba załatwić szybko, wpada w panikę. Już teraz denerwuje się tym, że za trzy miesiące ma wygłosić referat w szkole. Jest bardzo emocjonalna. Nie przepracowała jeszcze żałoby po śmierci babci sprzed trzech lat. Czasami bardzo się złości; najpierw rozmyśla, potem staje się bardzo niespokojna i kłótliwa, a w końcu wybucha, tupiąc nogą (DD Lamiaceae, Compositae).
Matka: „Ciąża i poród przebiegły dobrze, z wyjątkiem mojego nadciśnienia. Jako niemowlę była słodka i grzeczna. Płakała tylko, gdy pchano ją wózkiem do tyłu. Kiedy urodziła się jej siostra, mieliśmy trudny czas z wieloma pobytami w szpitalu, a także jej babcia wtedy bardzo zachorowała.
Czuła się odsunięta na bok i pozostawiona sama sobie (Lamiaceae). Potem zachorowała i odtąd nie znajduje już umiaru. Albo jest całkowicie nakręcona, albo zupełnie zablokowana.“
Często rodzice muszą być dla niej surowi. Chce robić wszystko perfekcyjnie, co oczywiście nie jest możliwe, i wtedy mówi: „Nie dam rady!“ Gdy coś nie idzie po jej myśli, np. przy zadaniu lub w grze, tupie nogą i krzyczy tak głośno, że przestraszona jest jej młodsza siostra. Śpi dobrze, ale dużo się rusza i mówi przez sen (Lamiaceae). Boi się burz i łatwo wpada w panikę. Wcale nie jest nieśmiała i mówi bardzo swobodnie. Wie wszystko bardzo dokładnie i wie, gdzie co się znajduje. Nie ma przyjaciół i nigdy nie jest zapraszana na imprezy: „Denerwujesz, nie chcemy cię.“
Rodzice dali jej imię swojej babci, która zmarła, gdy ona była jeszcze mała. Wie wszystko o swojej babci i wciąż ma pluszaka, którego dostała od niej w prezencie. Często mówi o przeszłości i dokładnie pamięta wcześniejsze wydarzenia, które potrafi szczegółowo opisać. W tym wszystkim jest bardzo pewna tego, co mówi. Przedstawia te sprawy w przesadny sposób: „Nie znoszę sprzeciwu!“, a jej głos jest poruszony i trochę oskarżycielski.
Jej matka siedzi obok i wygląda na zmęczoną, jakby słyszała to wszystko już wiele razy.
Analiza
Cechy Lamiaceae w niniejszym przypadku:
Wybuchowe, gwałtowne reakcje. Brak przynależności do grupy. Niespokojna, skacze wokół, przewraca oczami. Wystawia matkę na próbę i jest ciekawa, czy zostanie przyłapana. Uważnie obserwuje matkę, aby sprawdzić, czy otrzymuje wystarczającą uwagę i czułość, i staje się oskarżycielska oraz wściekła, gdy czuje się niezrozumiana. Widać po niej, co myśli; rozpoznaje się napięcie w jej ciele, gdy prostuje się na krześle i podnosi głos. Lubi, gdy ma rację. Ma duże oczy i próbuje nawiązać kontakt wzrokowy. Z drugiej strony może być też bardzo introwertyczna, ale wtedy jej oczy wydają się jeszcze żywsze.
Ze względu na liczne cechy i „atmosferę” Lamiaceae w jej przypadku wybrano środek z tej rodziny leków. Została nazwana imieniem swojej babci i ma z nią szczególny związek: gdy ktoś nosi imię dziadków, odgrywa to dużą rolę w przypadku i stanowi dodatkowe wskazanie do środka Rosmarinus.
Jak wiadomo, rozmaryn „jest dobry dla pamięci“. W homeopatii jest to jeden z naszych „zapomnianych“ środków!
Pasuje do stadium 6: „Działanie, udowadnianie sobie.“
DD Glechoma (nie otrzymuje uwagi), DD Collinsonia canadensis (zaparcia, hemoroidy).
Zalecenie: Rosmarinus 1MK, jednorazowo
Po podaniu środka poczuła się dobrze, szczególnie w szkole. Nie była już tak chaotyczna i spanikowana, po prostu robiła swoją pracę. Po tygodniu miała gorączkę i bóle brzucha, jak wcześniej, ale wkrótce nie miała już dolegliwości. Jej trawienie działa teraz bez środków przeczyszczających. Bawi się kreatywnie, nie ma już napadów złości i nie wszczyna więcej kłótni; miała ładne wakacje. W domu jest dużo spokojniejsza; „stała się innym dzieckiem“. Po miesiącu pojawiła się wysypka na nosie i żółtawo-ochrowy nalot u nasady języka. W następnym roku jej zachowanie w szkole chwilowo się pogorszyło; potem wszystko potoczyło się dobrze. W ciągu ostatnich trzech lat nie miała już dolegliwości trawiennych. |
