Okoubaka jako główny środek do apteczki podróżnej i jako środek przy działaniach niepożądanych chemioterapii.

Zmiany żołądkowo-jelitowe przy zatruciach i po obcym jedzeniu – przykład, jak różne podejścia do poznania leku mogą się uzupełniać.

Ulrich Welte

Jak pięknie i użytecznie doświadczenia etnobotaniczne, obserwacja kliniczna i nowa teoria roślin według Scholtena tworzą nowe obraz leku, widać na korze drzewa okoubaka, Okoubaka aubrevillei.

Pierwotnie sproszkowaną korę drzewa okoubaka ceniono wśród rdzennej ludności Afryki Zachodniej przy zatruciach i syfilisie. Drzewo było objęte tabu i mogło być używane tylko przez szamanów. Od 1970 roku środek zyskał wielu zwolenników w Europie i USA, stosowany w formie potencjonowanej, najczęściej w niskich i średnich potencjach od D2 do C30. W 1972 roku Magdalena Kunst opublikowała pierwsze przedstawienie w AHZ.[1] Zwykle uważa się go za nowe Nux vomica, czyli środek przy zatruiach pokarmowych z drażliwością. Jean Lionel Bagot w swoim następnym AMB dał już drobniejszą dyferencjację.

Veronica Carstens, znakomita obserwatorka kliniczna, wysoko ceniła środek przy zaburzeniach żołądkowo-jelitowych w obcych krajach. Fundacja Carstens przeprowadziła z tego powodu badanie podwójnie ślepe z kontrolą placebo, które jednak nie dało przekonujących wyników.[2] Przyczyną jest prawdopodobnie to, że projekt badania dostosowany do oceniania efektów klinicznych leku chemicznego może być nieodpowiedni do rozpoznania nowego homeopatycznego obrazu leku, ponieważ subtelne obserwacje giną w statystyce i są widoczne tylko przy znacznie większej liczbie badanych, jeśli w ogóle. Dobre badania homeopatyczne pozostają trudną do zweryfikowania sztuką. Często udział jednego dobrego badającego jest bardziej wymowny niż wielu innych uczestników, którzy nie potrafią dobrze ocenić siebie, biorą projekcje własnych wyobrażeń za działania leku albo w ogóle nie zauważają drobniejszych objawów. W naszych oczach doświadczenie kliniczne krytycznie myślącej, drobiazgowo obserwującej lekarki jak pani Carstens przemawia za zastosowaniem środka w danym kontekście.

Na korzyść środka przemawiają także liczne obserwacje wybitnych klinicystów, jak np. wrażliwego lekarza J. L. Bagota. Włączył on środek do swojej bardzo polecanej książki „Krebs und Homöopathie” w trzecim wydaniu[3], po tym jak przekonał się o jego doskonałym działaniu podczas szerokiego stosowania klinicznego przy działaniach niepożądanych chemioterapii. Poniższy obraz leku pochodzi z tej książki.

Okoubaka aubrevillei
Nowy środek na działania niepożądane chemioterapii
Jean Lionel Bagot

Ta nowa homeopatyczna surowica wyjściowa została odkryta już w 1970, a w 1972 opisana przez niemiecką lekarkę M. Kunst. Preparat jest dostępny we wszystkich niemieckich aptekach od maceratu surowego do C200.

Tradycyjne zastosowanie

Kora drzewa okoubaka w Afryce uważana jest za idealny antidotum przy wszystkich zatru­ciach pokarmowych (zepsute jedzenie), zakaźnych (gastroenteritis) lub toksycznych. Szamani używają jej także do odpędzania złych duchów, co nadaje roślinie magiczny wymiar i symbolikę oczyszczenia.

Zastosowanie homeopatyczne

1. Zakaźne lub toksyczne zatrucia pokarmowe (insektycydy, nikotyna...)

2. Następstwa chorób zakaźnych (późne następstwa grypy, chorób tropikalnych, toksoplazmozy, chorób dziecięcych)

3. Profilaktyka gastroenteritis podróżnych i nietolerancji pokarmowej

Materia medica

Na podstawie zestawienia istniejących publikacji mogłem sporządzić dla tego środka materia medica (Hirschberg U. 2015, Teut M. 2013, Riley D.S. 2012, Boericke W. 2008).

Etiologia

Następstwa zatrucia, zatrucie pokarmowe, nietolerancja leków, zatrucie nikotyną, alergia pokarmowa, infekcje wirusowe, choroby tropikalne lub dziecięce

Objawy charakterystyczne

Ulgę w nudnościach przynoszą gorące potrawy lub napoje

Ogólne działanie

Obszar mózgowy (drażliwość, złość, psychastenia), układ pokarmowy (nudności, bóle żołądka, biegunka) i skóra (świąd, egzema)

Objawy psychiczne

Drażliwość, lęk, zniechęcenie z poczuciem niekompetencji i lękiem przed niedostatkiem; utrata pamięci, dezorientacja i trudności z koncentracją; bóle głowy, migrena i zawroty głowy

Głowa

Bóle głowy przy nudnościach, uczucie zamglenia mózgu, uciskające bóle w skroni przesuwające się z lewej na prawą

Ucho

Zapalenie ucha środkowego z polipami

Nos

Zapalenie błony śluzowej nosa i swędzące alergiczne zapalenie spojówek

Usta

Bolesne afty na języku i na wewnętrznym brzegu dolnej wargi; nieprzyjemny zapach z ust; biały nalot na języku, widoczne odciski zębów; suchość w ustach z posmakiem papieru; usta i błony śluzowe swędzą po jedzeniu; obrzęk i krwawienie dziąseł; zapalenie gardła

Twarz

Zaczerwienienie, suchość i piekące uczucie na twarzy; opryszczka wargowa.

Żołądek

Nudności łagodzone jedzeniem, z bólami głowy, pogorszenie na myśl o jedzeniu; pragnienie gorącego jedzenia i picia; bóle żołądka z pieczeniem, pogarszające się w nocy, poprawa przez gorące napoje; uczucie ciężaru na żołądku.

Brzuch

Wzdęcia i gazy, gorzej wieczorem; bóle jak ucisk pięścią w prawym podżebrzu; biegunka

Kończyny

Uczucie ciężkości i piekące bóle mięśni, lepiej przez ciepło

Skóra

Wysypka i egzema w następstwie zatrucia; suchość skóry, szorstkość i otarcia; alergiczny świąd z krwistymi zadrapaniami

Objawy ogólne

Wrażliwość na zimno; wyczerpanie z drażliwością i poczuciem bezsilności; asthenia i apatia pomimo długiego snu; trudności z utrzymaniem otwartych oczu w ciągu dnia

Doznania

Uczucie zamglenia w głowie, wrażenie, jakby mózg był uciskany do prawej skroni, uczucie piasku w oczach, suche i piekące uczucie ściskania w gardle, uczucie kamienia w żołądku, uczucie ręki wokół żołądka, uczucie ucisku na mostku i ciasnoty w klatce piersiowej; uczucie ciężkości i bólu

w mięśniach

Pogorszenie

Na myśl o jedzeniu, po jedzeniu, po przebudzeniu, przed południem, przez mycie zębów; przed miesiączką, przy leżeniu na lewym boku

Poprawa

Przez gorące napoje i potrawy, ciepło ogólnie i rozciąganie

Pragnienia i awersje

Pragnienie gorących potraw; pragnienie gorących napojów

Główne wskazania kliniczne

Profilaktycznie przy gastroenteritis podróżnych, toksycznej lub alergicznej nietolerancji pokarmowej

Leczniczo przy nudnościach, wymiotach, biegunce przy zatru­ciach pokarmowych, alergii przewodu pokarmowego, zatruciu pestycydami lub innymi truciznami; zatruciu metalami ciężkimi; alergiach ORL lub pokarmowych; nietolerancji glutenu; nietolerancji leków w przewodzie pokarmowym

Dawkowanie profilaktyczne: pięć globulek C6, dwa razy dziennie.

Leczniczo: pięć globulek C6 co godzinę, w zależności od poprawy w coraz większych odstępach.

Środki porównawcze

Arsenicum album, Nux vomica, Lycopodium, Rhus toxicodendron, Bryonia

Można w Okoubaka, ze względu na liczne objawy ze strony przewodu pokarmowego i etiologię „następstwa zatrucia”, widzieć Nux vomica XXI wieku. Przyczyniają się do tego także drażliwość, złość z naprzemiennym zniechęceniem oraz alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Niemniej jednak Okoubaka jest bliższa Arsenicum album niż Nux vomica.

Objawy do różnicowania

Żaden z tych dwóch wielkich polichrestów nie pokrywa jednak wszystkich objawów Okoubaka. Objawy takie jak poprawa nudności przez gorące napoje, poprawa wymiotów przez bardzo gorącą wodę, nudności rano po przebudzeniu i nudności przy myciu zębów nie występują ani przy Arsenicum album, ani przy Nux vomica. W ten sposób można rozpoznać różnicę.

W onkologii

Nowy, bardzo interesujący środek do leczenia wspomagającego

Ciekawie, wiele objawów tego środka odpowiada następstwom chemioterapii.

• Etiologia: następstwa zatrucia

• Drażliwość (działanie niepożądane leczenia kortykosteroidami)

• Uczucie osłabienia i bezsilności (towarzyszące zmęczenie po chemioterapii)

• Zaburzenia uwagi i poczucie zamglenia mózgu (najważniejsze działanie uboczne chemioterapii na funkcje pamięci)

• Bóle głowy (działanie niepożądane leków przeciwwymiotnych)

• Zapalenie spojówek z łzawieniem z powodu suchości oczu (toksyczność rogówki po chemioterapii)

• Zaczerwienienie i uczucie bolesnego gorąca na twarzy (działanie niepożądane taksanów i leczenia kortykosteroidami)

• Afty i zaburzenia smaku z białym nalotem na języku i odciskami zębów (kandydoza błony śluzowej jamy ustnej wskutek osłabienia układu odpornościowego)

• Nudności, zapalenie błony śluzowej żołądka, wzdęcia i biegunka (toksyczność błony śluzowej żołądka spowodowana chemioterapią)

• Egzema i wysypka (działania niepożądane docetaxelu)

Doświadczenie osobiste

Stosuję Okoubaka z dobrymi wynikami, gdy Nux vomica nie pomaga przy nudnościach; jest to najważniejsza alternatywa dla Nux vomica.

Etiologia „następstwa zatrucia” predestynuje go do systematycznego profilaktycznego przepisywania przeciw działaniom niepożądanym chemioterapii według następującego schematu:

Wnioski

Zwykłe wskazanie do Okoubaka pozostaje profilaktyka i leczenie zatruć pokarmowych, zatruć i biegunek podróżnych, jednakże jest ono również bardzo przydatne w leczeniu wspomagającym do zapobiegania i łagodzenia działań niepożądanych chemioterapii.

Dwa główne cechy, które warto zapamiętać, to „następstwa zatrucia” oraz „nudności i zaburzenia trawienia, poprawiające się przez gorące napoje i potrawy”.

Nowe zabarwienie nadaje dotychczasowemu obrazowi leku botaniczne przyporządkowanie według Jana Scholtena. [4]

Drzewo okoubaka należy do rodziny sandałowcowatych, Santalaceae, której botaniczne przyporządkowanie wciąż budzi dyskusje. Scholten odnosi się do prób Prometeusza i widzi w nich

a)       cechy serii srebra (sztuka, kreatywność, przekazywanie idei i wiedzy; związek z układem nerwowym).

b)      Ponadto wiele gatunków z rzędu Santalales ma cechy półpasożytnicze, szczególnie znane dzięki rodzinie jemiołowatych, również należącej do tego rzędu. W otoczeniu olbrzymich drzew okoubaka osiągających do 40 m inne rośliny często giną.

Nie wchodząc tutaj w szczegóły przyporządkowania według kodu roślin Scholtena, dla nas te dwie cechy są wartościowe. Częściowo pasożytnicza właściwość oddawana jest zachowaniem sugerującym przynależność, mimo bycia obcym i wykorzystywaniem innych. Albo, w pozytywnej wersji, naprawia się błędy innych, by stać się lepszym. Osoby te są często niepewne, ale chciwe i zazdrosne. Odczucie to przypomina drzazgę.

Okoubaka aubrevillei (Kod 655.74.05)[5] jest znana przy zatru­ciach pokarmowych za granicą lub po spożyciu obcego jedzenia, czy to przypadkowo, czy celowo. Rozpoznaje się temat nieobecności (faza 7) własnej kultury (seria srebra).

Dolegliwości podczas pobytu za granicą, w obcych krajach.

Następuje teraz obszerna materia leków według schematu głowa-stopy, która zawiera także inne cechy jak u Bagota, lecz wykracza poza nasz zakres. Znajduje się ona na blogu Autor: Qjure:  http://www.qjure.com/remedy/okoubaka-aubrevillei-0

Ważne dla nas w kontekście naszego artykułu jest to, że znane wskazanie zatru­cia pokarmowego zyskuje przez botaniczne przyporządkowanie pewien inny odcień. Chodzi o pobyt w obcej kulturze, której warunki życia, w tym żywienie, są tak inne, że sam ich obcy charakter powoduje nietolerancje. To coś więcej niż tylko objaw zatrucia. Także wskazanie jako działania niepożądane chemioterapii można tak interpretować: leki cytotoksyczne są obce dla organizmu i są jako takie rozpoznawane i zwalczane, z odpowiadającymi nietolerancjami.

Krótki przypadek z własnej praktyki z późniejszym zastosowaniem teorii roślin

Szczupły, wysublimowany młody mężczyzna zgłasza się z zapaleniem zatok i polipami nosa. Kilka miesięcy wcześniej miał także nagłą utratę słuchu i odtąd szum w uszach. Wygląda na wysublimowanego i uśmiechniętego, ale w jakiś sposób przebiegłego, podstępnego, może złośliwego. Gdy ma głos, rozpościera się i opowiada rozwlekle. Najpierw zadziera dłońmi na biodra, pokazowo, a potem długo chowa je za plecami.

Narzeka z rozdrażnieniem na klimat nieufności: każdy zasila wzajemne zdrady. Szuka oparcia w rodzinie, ale go nie znajduje. Mimo to odczuwa tęsknotę za domem, gdy jest służbowo poza domem. Jest konstruktorem technicznym i ma wysokie wymagania wobec siebie i innych, ale słabe zdolności przebicia; uważa, że musi się popisywać, żeby przeforsować swoje racje, lecz nikt mu nie podąża. W stowarzyszeniu przewodniczy w swoim resorcie, by bezwzględnie skazywać innych na porażkę, bo oni też powinni coś robić, nie tylko on; zawsze musi robić wszystko sam, nikt nie pomaga. Jego żona mówi jednak, że tak jest dlatego, że on się wszędzie wtrąca i wie wszystko lepiej, dlatego nikt już nie chce nic robić. Jego ulubione kolory to niebieski i czerwony, barwy realistów: 15C i 8C.

Kalium bichromicum długo pomaga mu znacznie na nos, ale nie leczy. Również Tabacum 200 nieco pomaga, także jego patologiczna podejrzliwość słabnie. Aż pewnego dnia kolega laryngolog daje mu Okoubaka aubrevillei D6, co przez 5 miesięcy działa świetnie, lepiej niż Kali-bi, także na szum w uszach. On sam kontynuuje przyjmowanie, bo zauważa, że mu dobrze. Z tego powodu otrzymuje od nas Okoubaka C200. Dzięki temu przez ponad rok czuje się dobrze, a w rodzinie zapanuje pokój. Staje po stronie żony, nie ma już podejrzliwości.

Tak dostaliśmy nasz pierwszy prawdziwy przypadek Okoubaka nie z własnego wglądu, lecz dzięki pomocy kolegi. Zatruta atmosfera zdecydowanie pasuje do tego środka. Jednak z perspektywy czasu dostrzega się także liczne wskazówki na botaniczne przyporządkowanie Jana Scholtena. Dla czytelników, którzy już zapoznali się z jego systematyką roślin, krótko przyporządkowanie cech w formie kodu roślin Scholtena:

Wysublimowany, szum w uszach: seria srebra 655, nie seria żelaza 644 jak Kali-bi (potas i chrom są elementami serii żelaza). Podejrzliwość, nikt nie chce mieć z nim do czynienia: faza 7, jest wykluczony, 655.7. Popisowy, wysokie wymagania, szef: podfaza 4, czyli 655.74. Obserwacja, że podanie wysokiej potencji C200 także usunęło podejrzliwość i że teraz stoi przy żonie i nie chce już nikogo składać na pożarcie, wskazuje na stadium 12. Również częściowy sukces Tabacum, rośliny psiankowatych w stadium 12, przemawia za tym stadium najwyższej podejrzliwości. Wówczas botaniczny kod środka wynosiłby 655.74.12.

Kto szuka prostego wprowadzenia do tej nowej metody, znajdzie je w poręcznej książce Martin Jakob: „Wie die Pflanzentheorie funktioniert!” [6]