Pies z epilepsją: przypadek spowodowany przez Cicuta virosa

Autorka Hannelore Kemme

Beckie to 6-letnia suczka rasy cocker spaniel. Jej napady padaczkowe zaczęły się około 4 lata temu (2006), a właściciele nie mają pojęcia, co mogło je wywołać. Początkowo występowały dość regularnie — mniej więcej co 12 dni — i zawsze było kilka napadów z rzędu, jeden po drugim. Weterynarz zmienił dietę, co poprawiło zdrowie Beckie, ale napady nie ustąpiły. Następnie podano fenobarbital, 2 tabletki dwa razy dziennie. Obecnie napady pojawiają się dokładnie co 4 tygodnie, sporadycznie też po 3 lub 6 tygodniach. Napady najczęściej występują wczesnym rankiem o wschodzie słońca. Kilka dni przed napadem zaczyna nieprzyjemnie pachnieć jej pysk, a oczy zaczynają się przewracać.

Tuż przed napadem 'zastyga', jakby widziała dziwne rzeczy, a na początku napadu głośno wyje. Leży na plecach i ma pianę w pysku. Zazwyczaj następuje kilka napadów z rzędu i są one bardzo gwałtowne. Czasem podczas nich się rani, a potem jest całkowicie wyczerpana. Bezpośrednio po napadzie nie rozpoznaje właścicieli i trzeba ją uspokoić.

Analiza

Zalecenie: Cicuta virosa C 30, raz dziennie przez dwa tygodnie

Kontrola

Po sześciu tygodniach: Cicuta virosa C 30 była podawana raz dziennie przez cztery tygodnie – o dwa tygodnie dłużej niż zalecono – i właścicielka przerwała teraz podawanie środka. Powiedziała, że jej pies nie miał napadu przez ostatnie sześć tygodni – nowy rekord – i właściciele byli bardzo szczęśliwi i pełni nadziei. Żadne z objawów związanych z napadami, takie jak nieprzyjemny zapach z pyska, nie pojawiły się ponownie. Najwyraźniej nie wystąpiło początkowe pogorszenie po podaniu leku ani inne zauważalne reakcje. Pies nadal był na lekach przeciwpadaczkowych, które według właścicielki czyniły go ospałym.
Od około dwóch tygodni Beckie znowu brykała i była zabawna oraz pogodna jak kiedyś. Właściciele byli zadowoleni, że znowu zachowuje się jak zdrowy pies. Suczka nawiązała też kontakt z chłopakiem córki, którego wcześniej się bała, i pozwoliła się głaskać. Nadal jednak sika w domu i nie czeka, aż wyprowadzą ją na zewnątrz. Wydaje się, jakby zapomniała, jak zatrzymać mocz, i właściciele muszą ją uważnie obserwować. Chcą stopniowo zmniejszyć lek przeciwpadaczkowy – w zależności od napadów.

Plan leczenia: brak powtórnego podania środka — oczekiwanie
Po trzech miesiącach: Beckie nadal jest wolna od napadów. Wygląda na to, że lepiej się czuje, a właściciele są bardzo szczęśliwi. Weterynarz chce poczekać kolejne 3 miesiące, zanim zmniejszy leki przeciwpadaczkowe.
Po sześciu miesiącach: napady nie pojawiły się ponownie; weterynarz rozpoczyna redukcję leków przeciwpadaczkowych.
Po roku: Beckie ma się dobrze i jej leki przeciwpadaczkowe zostały znacznie zredukowane.
Marzec 2012: Beckie nadal ma się dobrze; teraz przyjmuje tylko pół tabletki leku przeciwpadaczkowego dziennie, a weterynarz jest gotów całkowicie go odstawić. Właścicielka jednak przyznaje, że boi się, iż napady mogą powrócić po odstawieniu leku. Zgadza się spróbować przez dwa tygodnie bez leku. Obecnie pies jest w dobrej formie, szczęśliwy i znacznie mniej ospały z powodu zmniejszenia dawki leków. Nie sika już w domu.

Zdjęcie: Wikimedia Commons
Cicuta virosa, Apiaceae, H. Zell
Kategoria: Przypadki
Słowa kluczowe: drgawki, okresowość, gwałtowne, wczesnym rankiem, nieprzyjemny zapach z pyska, piana w pysku
Środek: Cicuta virosa