Rozgniewane dziecko

"Och, lepiej, żebyś nie płakał; lepiej, żebyś się nie dąsał...." – tak brzmi niemieckie tłumaczenie świątecznego klasyka Santa Claus is Coming to Town.

Gdyby każde zdrowe dziecko od czasu do czasu nie zachowywało się trochę niegrzecznie, te znane wersy nie trafiłyby do kolędy. Z tego powodu zachęcamy wszystkie dzieci, aby w święta pokazały się z jak najlepszej strony (wiecie przecież – Święty Mikołaj wszystko widzi).

A co, jeśli emocje naszych dzieci – szczególnie złość i gniew – są poza kontrolą przez cały rok?

Oczywiście napad złości tu i ówdzie jest do przewidzenia. To całkiem normalne. Jednak czasem, nawet przy najlepszym prowadzeniu ze strony rodziców, niekontrolowane wybuchy wściekłości mogą przybrać formy patologiczne – gdzie homeopatia może być dobrą opcją leczenia.

Ale nie wierzcie mi na słowo. Jedna z moich uczennic podzieliła się imponującą historią sukcesu w społeczności i uprzejmie pozwoliła nam ją tu opublikować.

Złość, frustracja i borelioza (choroba z Lyme)

"Przez trzy lata nasz syn miał wybuchy gwałtownej złości, frustracji i napady szału, powiązane z ekstremalnym lękiem przed samotnością oraz innymi aspektami emocjonalnymi. Regularnie rzucał się na podłogę, uderzał ludzi/meble i podczas napadów wściekłości kopał w szkło/ściany. Rzucał też przedmiotami wyposażenia."

"Ponadto po przebytej boreliozie miał utrzymujące się pieczenie w mięśniach. Od roku nie jeździł na rowerze i płakał z bólu podczas lekcji jazdy konnej, na które bardzo chciał chodzić. Każda pora kładzenia do snu wiązała się z kolejnymi napadami złości. Naszym celem było zminimalizowanie szkód dla nas i naszego mienia oraz ochronić go."

"Odmawiał przyjmowania roślin leczniczych, leków homeopatycznych czy coachingu emocjonalnego. Lekarze nie mieli rozpoznania i nie mogli nam doradzić. Chiropraktyk stwierdził uciśnięcie nerwu w odcinku C2, ale nasz syn nie chciał się leczyć."

"Uczestniczyłam w jednym z kursów Joette i byłam pewna, że tam znajdę odpowiedź! Przez dwa dni zamykałam się w gabinecie, przerabiałam materiał kursu i przeszukiwałam materiały o lekach oraz repertorium."

"Zdecydowałam się na Stramonium C200 (co drugi dzień) [oraz inne środki homeopatyczne na inne dolegliwości]. W ciągu dwóch tygodni znów potrafił jeździć na rowerze i konno, napady złości zmniejszyły się o piętnaście procent, spontanicznie rozmawiał z dorosłymi i potrafił zostać sam kilka minut."

"Po ośmiu tygodniach pieczenie mięśni zniknęło w 100%; napady złości występowały już tylko kilka razy w tygodniu zamiast kilka razy dziennie – a kiedy się zdarzały, były mniej gwałtowne – i stał się trochę bardziej samodzielny."

"Po dziesięciu tygodniach zauważyliśmy, że w dniach, kiedy brał Stramonium, miał gwałtowne załamania. Zmieniliśmy więc dawkowanie na raz w tygodniu i odstawiliśmy środek, gdy spełnił swoje zadanie."

"Po piętnastu tygodniach mamy wrażenie, że wreszcie poznaliśmy słodkiego pięcioletniego chłopca, którym był przez cały czas! Wszystkie kamienie milowe rozwoju osiągnął jakby za dotknięciem czarodziejskiej różdżki i w harmonii z boskim stworzeniem. Wszystkie objawy ustąpiły w ciągu tygodni."

"To było tak wspaniałe, że znajomi i rodzina ledwo mogą w to uwierzyć. Mój mąż mówi, że cały wysiłek się opłacił, aby zobaczyć to cudowne uzdrowienie, o którym przestaliśmy już wierzyć, że jest możliwe. Nasza rodzina została uratowana dzięki temu, czego w tym roku nauczyłam się od Joette!"* - Jennifer A.

Stramonium jako środek z wyboru

Świetna robota, Jennifer! Cały mój zespół wzruszył się do łez, gdy przeczytaliśmy o tej historii. Drodzy czytelnicy, czy widzicie, co może osiągnąć matka, która postawiła sobie za cel nauczyć się homeopatii? To cud!

Szczególnie imponuje mi jej wybór leku Stramonium, bardzo skutecznego leku homeopatycznego, który od dawna ma dobrą reputację w leczeniu napadów złości związanych z lękiem.

Pisałam już o zastosowaniu zarówno w potencji C200, jak i w potencji 6 w artykule. Więcej informacji o dawkowaniu i potencjonowaniu środka znajdą Państwo również pod następującym linkiem. Z mojego doświadczenia Stramonium tu wykonał całą pracę, dzięki czemu inne środki stały się zbędne. Ale proszę pamiętać, że zawsze istnieje więcej niż jedna droga prowadząca do Rzymu!

Ale bardzo się cieszę z doskonałej pracy, jaką wykonała moja uczennica! Podjęła szlachetną misję i odniosła w niej duży sukces. Dokształciła się w stosowaniu homeopatii i w ten sposób mogła pozytywnie zmienić życie jednego dziecka i całej rodziny. 

Czy może istnieć wyższy cel niż ten? Ja sobie tego nie wyobrażam.

Jak zawsze: homeopatia pomaga – przekażcie to dalej!

Serdecznie,

Wasza

Źródło: https://joettecalabrese.com/blog/the-angry-child/