Seminarium Jana Scholtena 2010

Relacja z seminarium Jana Scholtena
6./7. marca 2010 w Berlinie

„Chętnie prowadzę złe seminaria” — powiedział Jan Scholten na początku do swoich dobrze dwustu słuchaczy.
W przeszłości bowiem zauważył, że seminaria szczególnie dobrze się przyjmują, gdy składają się w 90% z tego, co już znane. On jednak woli zaserwować publiczności rzeczy nieznane: nowe obrazy leków, chętnie całe grupy nowych leków, nowe podejścia i spojrzenia, a obok tego mnóstwo przypadków wideo.

Oczywiście Scholten najpierw jeszcze raz wyjaśnił podstawy swojej metody: zrozumienie układu okresowego i koncepcję serii i stadiów.
Jego sposób pracy można mniej więcej naszkicować następująco:
W rozmowie z pacjentem stara się naprawdę zrozumieć problem; trzeba potrafić sformułować go w jednym zdaniu, z którego wszystko inne stanie się zrozumiałe. Odkrywa, które życiowe zagadnienie trzeba rozwiązać (seria) i na jakim etapie rozwoju człowiek utknął, czyli jak reaguje na problem (stadium). Jeśli potrafi się jeszcze zawęzić do królestwa mineralnego, ma już znaleziony lek! A jeśli chodzi o sól, zna się przynajmniej jeden z jej jonów...

Metoda jest sama w sobie prosta i piękna — w praktyce jednak zastosowanie może być podstępne, jak pokazała dyskusja przypadków wideo.

Wśród uczestników często pojawiały się bowiem dość różne opinie. Jan Scholten wyjaśniał swoj wybór zawsze przekonująco i łatwo było podążać za jego tokiem myślenia — ale czy sam by się na to wpadło?

Przy okazji Scholtenowi czasem potrzeba dziesięciu lat i jeszcze więcej środków, aby w końcu znaleźć właściwy — błądzić jest rzeczą ludzką i zdarza się najlepszym homeopatom.

Jan Scholten pierwszego dnia mówił o układzie okresowym i na podstawie przypadków wideo przedstawił kilka soli lantanoidów, drugiego dnia objaśnił swoje pomysły dotyczące królestwa roślin. Systematyka roślin według Scholtena jest młoda i jeszcze nie została opublikowana w książkach. Dla większości uczestników pomysły były więc „niesłychane” i leki nowe — kto zna esencję dzwonka, kaliny pospolitej i chryzantemy?

Drzewo botaniczne

Scholten wychodzi od botanicznego podziału roślin na rodziny i porządkuje te rodziny w „drzewie taksonomicznym” zgodnie z ich stopniem rozwoju. Dla poszczególnych rodzin odkrywa tematy — podobnie jak dla serii w układzie okresowym. Na seminarium omówił tematy Araliaceae, Campanulaceae, Caprifoliaceae i Compositae. Członkowie tych czterech rodzin uważani są za wysoko zróżnicowanych, znajdują się więc w koronie „drzewa taksonomicznego”. I rzeczywiście znajdujemy aspekty również złożonych lantanoidów: autonomia, wolność, kontrola i wrażliwość!

Koncepcję stadiów można też zastosować w królestwie roślin, aby określić pozycję rośliny w obrębie rodziny. (Decyzja o stadium wynika przy tym z wiedzy, którą czerpie się z wyleczonych przypadków i także z badań.)
Zadziwiające było zobaczyć, jak pojęcia serii i stadiów mogą znaleźć zastosowanie także w królestwie roślin.

Scholten jest znany jako wybitny teoretyk, ale nie waha się odrzucać teorii, gdy w praktyce nic nie dają — nawet jeśli są bardzo uznane. Było to wielokrotnie widoczne na seminarium, np. gdy mowa była o temacie „potencji”: ktoś zapytał, dlaczego prawie zawsze daje on C1000 w miesięcznych powtórzeniach. Scholten odpowiedział spontanicznie: „A dlaczego nie? Przecież działa znakomicie!” Tego rodzaju bezczelność i humor bardzo przyczyniły się do radosnej atmosfery weekendu.

Nowe impulsy do własnego myślenia można było złapać w dużej liczbie; często to właśnie uwagi mimochodem wywoływały efekt „aha”. Początkujący i zaawansowani mogli dzięki seminarium zyskać głębsze zrozumienie — zarówno homeopatii, jak i ogólnie ludzkich problemów.

To było w pełni dobre seminarium — zachwycające, rozweselające i zachęcające!
Do galerii zdjęć

Seminarium Jana Scholtena 2008 na DVD
Wywiad z Janem Scholtenem (30 min) na DVD

.....................................................................................................................

Autorin: Dörte Müller. Dalsze wrażenia z kongresu