Homeopatia jako zamiennik dla antybiotyków

Homeopatia jako zamiennik antybiotyków
w przypadku biegunki wywołanej przez Escherichia coli u
noworodków — prosiąt

©RainerSturm/PIXELIO

Stosowanie antybiotyków w hodowli zwierząt rośnie do takiego stopnia, że grożą negatywne skutki dla zdrowia zwierząt, zdrowia ludzi i środowiska. W Niderlandach roczne całkowite zużycie antybiotyków w hodowli zwierząt wzrosło w latach 1999–2007 z 322 000 do 590 000 kg.

W rolnictwie ekologicznym ilość antybiotyków dopuszczonych do stosowania jest ograniczona.
W związku z tym antybiotyki są tam częściowo zastępowane przez leki alternatywne, przy czym najczęściej stosowaną terapią jest homeopatia. Homeopatia wykazała praktyczną skuteczność w różnych dziedzinach medycyny, jednak brakuje jeszcze dowodów naukowych. Literatura badawcza dotycząca homeopatii w weterynarii obejmuje mniej niż 20 randomizowanych badań kontrolowanych placebo (RCT). Wcześniejsze badania dotyczyły zapaleń wymion u krów, niepłodności u krów, chorób zakaźnych u świń, tempa wzrostu u świń oraz salmonellozy u kur.

Leczenie środkami homeopatycznymi ma istotną zaletę — nie pozostawiają one pozostałości w produktach pochodzenia zwierzęcego, a homeopatia nie powoduje także powstawania oporności.

Europejski Komitet ds. Homeopatii stwierdza:
"Gdyby leczenie homeopatyczne zostało wprowadzone w hodowli zwierząt, obywatel europejski byłby lepiej chroniony przed farmakologicznymi pozostałościami w produktach pochodzenia zwierzęcego."

Homeopatia ma na celu aktywację mechanizmów samouzdrawiania organizmu. W związku z tym proces leczenia może wymagać więcej czasu; ponadto dobór właściwego leku wymaga dokładnej wiedzy homeopatycznej. Nieznajomość i brak zrozumienia metody terapeutycznej homeopatii są prawdopodobnie głównymi powodami ograniczonego stosowania homeopatii w hodowli zwierząt.

Homeopatia jednak może być realistyczną alternatywą dla leczenia antybiotykami w hodowli zwierząt.
Przeprowadzono więc tutaj randomizowane, kontrolowane placebo badanie, aby sprawdzić, czy środki homeopatyczne mogą zapobiegać biegunce wywołanej przez Escherichia coli u noworodków — prosiąt.

© maluch /PIXELIO

Aby zapewnić, że ewentualne różnice między dwiema grupami nie były wynikiem efektu placebo ani różnego traktowania zwierząt przez opiekunów podczas lub po leczeniu, wybrano formę randomizowanego, z zaślepieniem obserwatora i kontrolowanego placebo badania. 

Badanie przeprowadzono na komercyjnej fermie trzody chlewnej, gdzie utrzymywano około 300 świń (duże, białe świnie rasy holenderskiej). Śmiertelność nowo narodzonych prosiąt w 2008 r. wyniosła 12%, w dużej mierze z powodu biegunki noworodków wywołanej przez E. coli.

Wybrano 52 zdrowe lochy w ostatnich miesiącach ciąży, które nigdy wcześniej nie były szczepione przeciwko E. coli. 26 loch losowo przydzielono do grupy otrzymującej leczenie homeopatyczne, pozostałe 26 otrzymało placebo.

W sumie do badania włączono 525 nowo narodzonych prosiąt urodzonych przez te lochy. (Prosięta, które zmarły z powodu braku zdolności do przeżycia lub zostały zmiażdżone przez lochę, zostały wykluczone z eksperymentu.)

© wolfish /PIXELIO

Placebo miało dokładnie taki sam skład — z wyjątkiem homeopatycznego wyciągu E. coli. Substancje homeopatyczne są dobrze wchłaniane do krwi przez błony śluzowe, np. przez usta, nos, srom. Ze względów praktycznych u loch środek homeopatyczny był rozpylany w okolicy sromu. To leczenie wykonywano u wszystkich loch w ciągu ostatnich czterech tygodni przed porodem dwa razy w tygodniu.

Biegunka noworodków wywołana przez E. coli u prosiąt zwykle występuje między 12 godzinami a 5 dniami po urodzeniu. Dlatego obserwacje prowadzono do tygodnia po porodzie.

Odchody wszystkich prosiąt codziennie badano pod kątem konsystencji. Normalną konsystencję oznaczano jako -, wodnistą konsystencję (biegunkę) jako +. Próbki kału badano w laboratorium służby zdrowia zwierząt pod kątem E. coli i Salmonella. 

W trakcie całego okresu obserwacji 73 prosięta zachorowały na biegunkę z powodu E. coli, 452 prosięta pozostały bez biegunki.

Długość trwania biegunki obliczano od pierwszego wystąpienia do powrotu do normalnej konsystencji stolca lub do śmierci. Tylko dwa prosięta zmarły z powodu choroby. Średni czas trwania choroby w grupie placebo wynosił 1,86 dnia i był dłuższy niż w grupie Coli 30K (1,3 dnia). Nawet skrócenie czasu choroby o pół dnia ma znaczenie, jeśli weźmie się pod uwagę, że każdy dzień choroby oznacza średnio utratę wagi o 8 g (badanie Johansena i in.).

Z 265 prosiąt w grupie placebo 63 zwierzęta (23,8%) zachorowały na biegunkę, podczas gdy z 260 prosiąt w grupie homeopatii tylko 10 (3,8%)!

W grupie placebo biegunka występowała przez cały okres obserwacji, czyli we wszystkie dni tygodnia po porodzie, ze szczytami w dniu 0 (w ciągu 24 godzin po urodzeniu) i w dniu 1 (24–48 godz. po urodzeniu).
W grupie Coli 30K 60% chorych prosiąt zachorowało na biegunkę w ciągu 24–48 godzin po urodzeniu (dzień 1).
Prosięta od loch rodzących po raz pierwszy szczególnie dobrze odpowiadały na leczenie Coli 30 K. Biegunka u nich — jeśli w ogóle wystąpiła — przebiegała łagodniej i krócej; ponadto prosięta rzadziej się nawzajem zarażały.
Ich śmiertelność w porównaniu z prosiętami od loch wielorodnych znacznie spadła.

W 70% wszystkich przypadków prosięta z tego samego miotu chorowały tego samego dnia.
W grupie placebo 16 z 26 miotów było dotkniętych biegunką, w porównaniu z 7 z 24 miotów w grupie Coli 30K.

Średni czas trwania choroby wynosił 1,86 dnia w grupie placebo i był znacząco dłuższy niż w grupie Coli 30K (1,3 dnia).

Prosięta z grupy placebo chorowały na biegunkę wywołaną przez E. coli ponad sześć razy częściej niż prosięta, których matki otrzymały leczenie homeopatyczne Coli 30 K — innymi słowy, prosięta z grupy leczonej homeopatycznie zachorowały istotnie rzadziej na biegunkę E. coli niż prosięta z grupy placebo.

Szczególnie prosięta od loch rodzących po raz pierwszy dobrze reagowały na leczenie Coli 30 K. W tej grupie różnica między prosiętami placebo a prosiętami leczonymi homeopatycznie była jeszcze bardziej widoczna.

Mioty świń leczonych homeopatycznie wydawały się lepiej chronione przed biegunką wywołaną przez E. coli, ponieważ prosięta rzadziej zarażały się nawzajem, podczas gdy w grupie placebo prosięta zarażały się szybko wewnątrz miotu.

.....................................................................................................................

(1) Biological Farming Systems Group, Wageningen University, Droevendaalsesteeg 1, 6708 PB Wageningen, Holandia
(2) Centaurea, Orderparkweg 5, 7312 EN Apeldoorn, Holandia
(3) Biometris, Wageningen University, Droevendaalsesteeg 1, 6708 PB Wageningen, Holandia
...................................................

(4) Najwyraźniej zastosowano tutaj metodę potencjonowania według Korsakoffa
...................................................

Link do oryginalnego artykułu