Zaczarowane królestwo grzybów
Grzyby istnieją przeważnie w ukryciu, pod ziemią lub wewnątrz innych organizmów. Również w homeopatii dotychczas ujawnia się tylko niewiele przedstawicieli tego królestwa przyrody; ich przyporządkowanie jest tematem przewodnim SPEKTRUM 1-2015: trzy dopasowane klucze do zaczarowanego królestwa grzybów dostarczają holenderska grupa Masi, Jan Scholten ze swoją nową teorią roślin oraz metoda odczuć przedstawiona przez Jörga Wichmanna, Angelikę Bolte i Ruth Wittassek. Wszystkie trzy perspektywy uzupełniają się i przenikają, tworząc w syntezie plastyczny obraz homeopatyczny tego fascynującego królestwa przyrody, który dzięki swoim charakterystykom i tematom ułatwi w przyszłości rozpoznawanie jeszcze nieznanych leków grzybowych w praktyce.
Grzyby i ich spektrum działania — czy to jako symbionty jelitowe, czy patogeny, jako środki odurzające lub lecznicze, jako grzyby jadalne i trujące — oferują szerokie, dotąd znacznie zbyt mało wykorzystane możliwości zastosowania w homeopatii: SPEKTRUM przedstawia kilka nowych, fascynujących opisów prób wraz z interesującymi opisami przypadków. Artykuł Boba Blaira o Cryptococcus neoformans daje nie tylko wgląd w symptomatologię tego patogenu związanego z AIDS, lecz zawiera także przykładowo wiele typowych tematów grzybowych i odczuć. Dwadzieścia lat po swojej próbie Marco Riefer w opisie Candida albicans przedstawia materiał kliniczny dla obszernego obrazu leku. Próba LSD Mishy Norlandsa rzuca światło na tę tajemniczą, mroczną stronę grzybów, związaną zarówno z ekstazą, jak i z psychozą. Sigrid Lindemann podaje przykład przypadku, w którym LSD jest wskazane zarówno izopatycznie, jak i konstytucjonalnie. Jako rozpoznanie różnicowe względem LSD, w kazuistyce Annette Sneevliet właściwy „magic mushroom”, Psilocybe caerulescens, nie jest lekiem na psychozę, lecz na specyficzną formę depresji — wypalenie zawodowe (burnout). Psilocybin jest obecnie badany w psychiatrii pod kątem działania przeciwdepresyjnego.
Anneliese Barthels swoją próbą Piptoporus betulinus w sposób homeopatyczny włączyła się do dyskusji o Ötzi i żagwi brzozowej. Podczas gdy nauka wyklucza halucynogenne działanie grzybów znalezionych przy mumii lodowcowej, w objawach prób znajdujemy jednak wskazówki na reakcję leku o charakterze narkotycznym. Bezspornie grzyby od tysiącleci były cenione przez szamanów i uzdrowicieli ludowych na całym świecie zarówno ze względu na działanie odurzające, jak i lecznicze.
Równocześnie są one znane jako czynniki wywołujące wiele uciążliwych chorób skóry, które Rajan Sankaran zgrupował w odrębne miasma. Kazuistyka Ruth Wittassek ukazuje to miasma ringworm w jego specyfice. Jako wspólnota życiowa grzybów i glonów, porosty zajmują w zaczarowanym królestwie grzybów szczególne miejsce. W homeopatii znamy przede wszystkim Sticta pulmonaria. Willi Neuhold opracowuje w swoim artykule witalne odczucie tej rodziny leków i wraz z miasmatycznym przyporządkowaniem daje nam możliwość zastosowania w praktyce także środków takich jak Cetraria islandica czy Cladonia rangifera.
Oczywiście w tym numerze SPEKTRUM obecne są także klasyczne homeopatyczne leki z tej grupy, na czele z Agaricus muscarius. Nie jest przypadkiem, że w studiach przypadków Mike’a Keszlera nacisk położony jest na zaburzenia neurologiczne, gdyż muskaryna, trucizna muchomora, działa na synapsy cholinergiczne układu nerwowego. Również Secale cornutum, drugi wielki homeopatyczny lek z grzybów, znamy z powinowactwa do układu nerwowego. Andreas Holling przedstawia jednak Secale jako środek przeciw wypadaniu włosów, z obszerną analizą odpowiedniego miasma trądu. Artykuł Felixa Morgenthalera o Bovista uzupełnia homeopatyczną wiedzę o grupie środków Fungi o perspektywę Massimo Mangialavoriego.
Przeprowadzając przez zaczarowane królestwo grzybów, SPEKTRUM w zestawieniu artykułów naszego międzynarodowo renomowanego zespołu autorów prezentuje kolejny, szczególnie fascynujący rozdział swojej nowoczesnej, żywej Materia Medica.
