Tinus Smits nie żyje |
|
|
|
|
|
|
Tinus Smits, znany holenderski homeopata i Autor, zmarł 1 kwietnia tego roku w wieku 63 lat. Amerykańska homeopatka Betty Wood właśnie nam przekazała: "Chciałam Wam powiedzieć, że właśnie uczestniczę w fantastycznym kursie. Możecie mi wierzyć, naprawdę przyjechałam tu jako sceptyk. Jednak byłam ogromnie pod wrażeniem wyników prostego, bezpośredniego planu terapeutycznego, który był stosowany w leczeniu szkód poszczepiennych i innych uszkodzeń. Całkowicie odmieniło to życie dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu oraz dzieci, które były narażone na wpływy chemiczne i/lub wirusowe/bakteryjne. To jest CEASE Therapy, opracowana przez Tinusa Smitsa i jego współpracowników. |
|
Niestety muszę Wam powiedzieć, że ten kurs został prowadzony przez doświadczonych kolegów Tinusa, Ton Jansen i An van Veer, przy wsparciu jego syna Yannicka, ponieważ Tinus w walce z rakiem doznał nagłego pogorszenia i był zbyt chory, by prowadzić kurs osobiście. Tinus opuścił ten świat wczoraj rano, 1 kwietnia, w pokoju, z uśmiechem na twarzy i mam nadzieję z przekonaniem, że jego praca będzie kontynuowana i nadal będzie czynić cuda. Niech jego duch żyje dalej w jego pracy."
*************************************************************************************** |
|
| Krótka biografia Tinusa Smitsa (29. grudnia 1946 - 1. kwietnia 2010)
Tinus Smits studiował homeopatię w grupie Phosphorus w Belgii u Jacquesa Imberechts i Alexa Jacquesa. Tinus Smits stał się znany dzięki artykułowi o Cuprum metallicum opublikowanemu w II kwartale 1992 w czasopiśmie Homoeopathic Links. W 1992 roku otrzymał za to nagrodę UGA. Prowadził intensywne badania nad szkodami poszczepiennymi i ich leczeniem oraz opublikował dzieło Das Impfschaden-Syndrom. Tinus Smits był znacząco zaangażowany w powstanie Międzynarodowej Kliniki Homeopatycznej w Bhaktapur, Nepal. Ostatnio stał się znany z terapii CEASE w leczeniu autyzmu. W związku z tym w 2010 ukazało się anglojęzyczne dzieło Autism - Beyond Despair. Tinus Smits zmarł w wieku 63 lat na chorobę nowotworową. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
