Jak działają związki mineralne i jak można zidentyfikować odpowiednią sól?

Tutaj znajdą Państwo artykuł „Czym są sole Schüsslera? – 12 soli mineralnych”

„Choroby powstają na skutek braku określonych niezbędnych minerałów. Poprzez dostarczenie brakujących substancji następuje uzdrowienie.”

Dr Heinrich Wilhelm Schüssler

Jak można podawać dynamizowane środki mineralne przy codziennych dolegliwościach zdrowotnych, nie mając w głowie skomplikowanego repertorium homeopatycznego? Na to pytanie lekarz i homeopata Wilhelm Schüssler poszukiwał odpowiedzi już w XIX wieku. Szukał sposobów, by dać swoim pacjentom praktyczne, proste możliwości samopomocy. Schüssler oparł swoją pracę na odkryciach holenderskiego lekarza, fizjologa i filozofa Jacoba Moleschotta, który po raz pierwszy sformułował tezę, że człowiek składa się nie tylko z krwi i soków, lecz także z substancji nieorganicznych, minerałów. Minerały te muszą być dostarczone organizmowi dla zachowania zdrowia.

„Człowiek może pozostać zdrowy tylko wtedy, gdy posiada niezbędne minerały w odpowiedniej ilości i w odpowiednich proporcjach.”

Jacob Moleschott

Ilustracja 1:
Sole Schüsslera to sole mineralne w dawkowaniu homeopatycznym (potencjonowanie).

Co stoi za teorią Wilhelma Schüsslera?

Wilhelm Schüssler rozwinął teorię, że choroby mogą powstawać w wyniku zaburzeń równowagi lub niedoborów określonych soli mineralnych w komórkach organizmu. Uważał również, że przyjmowanie tych soli w bardzo rozcieńczonej formie (potencjonowanej homeopatycznie) może przywrócić równowagę i aktywować samoleczenie organizmu.

Sole Schüsslera mają wspierać funkcję komórek, poprawiając wchłanianie i wykorzystanie minerałów w organizmie. Ponieważ występują w potencjach homeopatycznych (najczęściej D6 lub D12), są silnie rozcieńczone i mają działać łagodnie, regulująco, bez przeciążania komórek.

Najważniejsze sole Schüsslera – przegląd

W swoich badaniach Schüssler wyodrębnił dwanaście związków mineralnych, które uznał za szczególnie istotne w leczeniu chorób. Sole te występują głównie w określonych narządach i tkankach.

Istnieje łącznie dwanaście soli podstawowych, znanych także jako „środki funkcyjne”:

1. Calcium fluoratum (Nr. 1) – ważny dla tkanki łącznej, skóry i kości. Minerał odpowiedzialny za elastyczność tkanek i kości. Wzmacnia także szkliwo zębów i wspomaga przy przygnębieniach.
2. Calcium phosphoricum (Nr. 2) – odgrywa rolę w metabolizmie kości i w tworzeniu krwi. Wspiera wzrost oraz naprawę kości i zębów.
3. Ferrum phosphoricum (Nr. 3) – ważny dla układu odpornościowego i w procesach zapalnych.
4. Kalium chloratum (Nr. 4) – wspomaga zdrowie błon śluzowych i hamuje procesy zapalne. Wspiera błony śluzowe i układ gruczołowy.
5. Kalium phosphoricum (Nr. 5) – ważny dla układu nerwowego i mięśni. Wspomaga aktywność nerwów i mięśni.
6. Kalium sulfuricum (Nr. 6) – wspiera detoksykację i wydalanie produktów przemiany materii.
7. Magnesium phosphoricum (Nr. 7) – znany jako „Gorąca Siedemka”, pomocny przy skurczach i bólach. Działa rozluźniająco na mięśnie i łagodzi skurcze.
8. Natrium chloratum (Nr. 8) – reguluje bilans wodny w organizmie.
9. Natrium phosphoricum (Nr. 9) – pomaga regulować gospodarkę kwasowo-zasadową. Wspiera metabolizm tłuszczów i pomaga przy odkwaszaniu.
10. Natrium sulfuricum (Nr. 10) – wspiera detoksykację i wydalanie. Pobudza funkcję wątroby i wydalanie toksyn, znane również jako sól Glaubera.
11. Silicea (Nr. 11) – ważna dla skóry, włosów, paznokci i tkanki łącznej.
12. Calcium sulfuricum (Nr. 12) – wspomaga wydalanie toksyn. Wspiera gojenie ropnych stanów i chorób skóry.

Ilustracja 2:
Istnieją różne podejścia do wyjaśnienia mechanizmu działania soli Schüsslera. Jedno z nich opiera się na tym, że każda sól ma indywidualną częstotliwość.

Zastosowania

Sole Schüsslera stosuje się przy wielu dolegliwościach, między innymi:

• problemy skórne
• choroby zakaźne
• dolegliwości trawienne
• bóle mięśni i stawów
• stres i nerwowość
• wzmacnianie układu odpornościowego

Jak można uzasadnić działanie soli Schüsslera?

Badania naukowe nad solami Schüsslera są rzadkie. Pozostają one w dużej mierze medycyną empiryczną. Jedno z nielicznych badań – badanie laboratoryjne z Włoch – analizowało sole Schüsslera w potencjach homeopatycznych D6 i D12. Testowano Calcium fluoratum D6/D12, Magnesium phosphoricum D6/D12 oraz Silicea D6/D12 jako środki kompleksowe przy osteoporozie. Wykazano, że odnowa tkanki kostnej została pobudzona, a wapń lepiej złożony w kościach. [1]

Empirycznie kompleksy mineralne były już za czasów Schüsslera dużym sukcesem. Jak to wytłumaczyć? Schüssler wyprowadzał działanie soli w organizmie ze swojej wiedzy o homeopatii, doświadczeń lekarskich oraz wpływu współczesnych mu naukowców, takich jak Moleschott, Virchow i Liebig, i sformułował tzw. zasady Schüsslera:

1. Choroby wynikają z niedoboru niezbędnych minerałów w komórce.
2. Jeżeli dostarczy się brakujące sole mineralne, może nastąpić uzdrowienie.
3. Minerały należy podawać jedynie w bardzo małych ilościach.
4. Brakujące substancje muszą być podane w rozcieńczeniu, tak aby przejście soli przez błony śluzowe w jamie ustnej mogło bezpośrednio trafić do krwi.

Podsumowując, Schüssler sam uzasadniał podejście działania soli tym, że każda komórka potrzebuje określonego udziału minerałów, aby optymalnie sterować niezbędnymi procesami komórkowymi. Elektrolity, takie jak sód i potas, są na przykład ważne dla utrzymania gospodarki wodnej w komórkach i w całym organizmie. Obie sole mineralne regulują gospodarkę wodną i sprawiają, że komórki mogą wykonywać swoje normalne funkcje. Wapń i magnez natomiast odgrywają kluczową rolę przy skurczu i rozkurczu mięśni, zapobiegając skurczom lub osłabieniu mięśni.

Nowe, mniej znane podejście do działania soli Schüsslera zakłada, że każda sól posiada specyficzną, własną częstotliwość i poprzez te drgania może wpływać na komórki i narządy. Podobnie jak każda inna cząsteczka, cząsteczka soli jest w ciągłym ruchu i wytwarza fale elektromagnetyczne. Powstałe w ten sposób drgania są mierzalne i bezpośrednio wykrywalne.

Jeżeli naturalne drgania, takie jak te występujące w zdrowym organizmie, zostaną przeniesione na chory organizm, można go w ten sposób wzmocnić. Badania lekarki dr Barbary Hendel i fizyka Petera Ferreiry wskazały możliwość takiego działania. [2]

Ilustracja 3:
Różnymi metodami dochodzi się do właściwego doboru środka.

Jak znaleźć odpowiednią sól Schüsslera do samodzielnego stosowania

Chociaż nie trzeba znać niezliczonej liczby środków Schüsslera, to jednak ważne jest dobranie właściwego środka do konkretnego problemu. Aby ustalić, który środek jest odpowiedni i kiedy, istnieją różne drogi:

na podstawie istniejącej symptomatologii,  diagnoza twarzy i sygnatur,  alfabetyczne podręczniki,  diagnostyka języka .

Wybór środka na podstawie symptomów
Początkowo często to konkretna choroba lub dominujący objaw w codziennym życiu prowadzi do właściwego wyboru środka. Do każdego soli przypisane są różne objawy.

Czy to kolka jelitowa, biegunka, depresja, obrzęk gruczołu: autorka i naturopatka Rosina Sonnenschmidt rozróżnia różne typy konstytucyjne, które potrzebują innych soli. Na przykład konstytucja blada wymaga innych środków niż konstytucja limfatyczna, krzywicza, skrofuliczna, reumatyczno-dna, gruźlicza czy nerwowa. W przypadku konstytucji krzywiczej często stosuje się sole Calcium fluoratum, Calcium phosphoricum i Silicea, podczas gdy przy konstytucji skrofulicznej wskazane są głównie Calcium carbonicum, Calcium phosphoricum i Silicea. [3]

Diagnoza twarzy i sygnatur
Bardzo rozpowszechniona jest także diagnoza twarzy i sygnatur. Oznacza to, że na podstawie określonych znaków na ciele można wyciągnąć wnioski o odpowiedniej soli mineralnej.

Należą do nich zmiany skóry (struktura, kolor, fałdy i suchość), ale także zmiany w włosach i paznokciach. Wskazują one, których minerałów brakuje. Dzięki diagnozie twarzy można niemal bezpośrednio „odczytać” brakujące minerały z rysów twarzy.

Popularna autorka Rosina Sonnenschmidt opisuje cechy diagnozy twarzy w następujący sposób:

Istnieją cztery tzw. środki czerwone, czyli przypisywane do czerwonych uszu, czerwonych policzków, teleangiektazji na policzkach (czerwone naczyńka) lub też mleczno-czerwonego nalotu na powiekach. Są dalej cztery lub pięć środków połysku. Należą do nich połysk na powiekach, polerowany połysk przy łysinie lub w obszarze twarzy, tłusty połysk twarzy, żelatynowy połysk na powiekach, woskowy połysk twarzy i nosa. Następnie trzy blade typy twarzy decydują o wyborze środka – należą do nich: twarz biała jak gips, mleczno-biały obszar oczu oraz twarz koloru popiołu. Do trzech znaków fałdów należą pionowe fałdy przed uchem lub na policzku, głębokie fałdy śmiechowe lub fałdy w kształcie kostki pod okiem.

Są także inne znaki, np. na zębach, uszach oraz przebarwienia wokół ust lub nosa, które decydują o przypisaniu konkretnych soli mineralnych. Które środki przypisane są do poszczególnych znaków, omawia Rosina Sonnenschmidt w swojej książce Die Schüßler-Therapie mit 36 Mineralsalzen. Odnosi się ona do obecnie 36 soli Schüsslera jako rozszerzenia pierwotnych dwunastu Wilhelma Schüsslera.

Diagnostyka języka

W Tradycyjnej Medycynie Chińskiej diagnostyka języka jest używana obok diagnostyki pulsu do rozpoznawania syndromów. Należą do nich np. stany pustki i pełności, wzory wilgotności lub stany gorąca, które ze względu na swoją topografię, czyli położenie na języku, wskazują na dany organ.

Metodę tę, znaną od dawna w medycynie chińskiej, łączy autorka Sigrid Molineus z solami Schüsslera. W swojej książce Zungendiagnose und Schüssler-Salze naturopatka opisuje, które sole Schüsslera stosuje się przy których syndromach według TCM.

Na przykład blady, wilgotny, mokry język w TCM oznacza niedobór energii lub Yang; osłabienie trawienia z towarzyszącym zimnem. W takich przypadkach zalecane są Kalium chloratum oraz Ferrum phosphoricum.

Podsumowanie

Sole Schüsslera oferują doskonałą możliwość samoleczenia. Wspierają przy wielu codziennych dolegliwościach i zapobiegają sięganiu po leki przy każdej drobnostce. Należy jednak pamiętać, że właściwy dobór ma kluczowe znaczenie. Leczenie cukrzycy, zapalenia otrzewnej czy choroby nowotworowej – by wymienić kilka poważnych schorzeń – wyłącznie za pomocą soli Schüsslera mogłoby okazać się poważnym, a nawet zagrażającym życiu błędem.

Polecane książki

• Die Schüßler-Therapie mit 36 Mineralsalzen. Rosina Sonnenschmidt
• Die neue Schüßler-Hausapotheke. Rosina Sonnenschmidt
• Das große Schüßler Repertorium. S. R. Phatak
• Zungendiagnose und Schüßler-Salze. Sigrid Molineus
• Antlitzdiagnostik nach Dr. Schüssler. Peter Emmrich

Inne artykuły na ten temat: 

• 12 soli mineralnych
• Działanie i identyfikacja właściwej soli
• Środki uzupełniające

Zastrzeżenie

Stosowanie soli Schüsslera powinno zawsze być częścią całościowego planu terapeutycznego, aby sole życiowe mogły w pełni rozwinąć swoje działanie.

Niniejszy artykuł nie zastępuje leczenia prowadzonego przez wykwalifikowanego terapeuty. Podstawą tego tekstu są badania i aktualna literatura. Nie może on służyć do samodiagnozy ani samoleczenia. W razie wątpliwości omów swoje pomysły z terapeutą, któremu ufasz.

Źródła:

[1] https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1065699598903122

[2] Por. Barbara Hendel, Peter Ferreira. Wasser und Salz, Urquell des Lebens. ina Verlag, 2001

[3] https://www.narayana-verlag.de/Die-neue-Schuessler-Hausapotheke-Rosina-Sonnenschmidt/b11301

Ilustracja 1: PhotoSGH/Shutterstock.com; Ilustracja 2: L.ON/Shutterstock.com; Ilustracja 3: optimarc/Shutterstock.com