Homeopatia dla roślin

Piękne ogrody dla każdego dzięki środkom homeopatycznym

Podczas jednego ze swoich długich zimowych spacerów po okolicy Debbie przypadkowo spotkała swoją przyjaciółkę Kim, która właśnie grabiła ostatnie opadłe liście na przedogródku. Ogród Kim był przez cały rok prawdziwą ozdobą – zdrowe rośliny i żywe barwy. Debbie nie mogła się powstrzymać i złożyła Kim duży komplement. Kim opowiedziała o grupie dla hobbystów-ogrodników, którą znalazła w mediach społecznościowych. Uczestnicy wymieniali się tam doświadczeniami dotyczącymi stosowania środków homeopatycznych w ogrodzie. Zamówiła dwie książki na ten temat i zastosowała kilka zaleceń od razu w ogrodzie – z powodzeniem. W zeszłe lato udało jej się wyleczyć czarną plamistość na różach przy pomocy Sulphur i uratować główki sałaty przed ślimakami dzięki Helix tosta. Ponadto kilka roślin dobrze znosiło przesadzanie dzięki Arnica i Calendula.

Debbie znała homeopatię od dawna. W końcu stosowała środki homeopatyczne dla swojej rodziny i zwierząt domowych. Ale że można też leczyć rośliny homeopatycznie, było dla niej nowością. Kim wyjaśniła, że rośliny w końcu też są istotami żywymi, tak jak ludzie i zwierzęta, a Samuel Hahnemann napisał w §32 swojego Organon der Heilkunst: „Każde prawdziwe lekarstwo działa bowiem o każdej porze, we wszystkich okolicznościach i na każde żywe stworzenie i wywołuje w nim swoje właściwe objawy.”

Debbie musiała przyznać, że nigdy nie pomyślała o podawaniu roślinom środków homeopatycznych. To słyszymy bardzo często! Chociaż stosowanie środków homeopatycznych u roślin nie jest nowe, badania i szersze zastosowanie wciąż dopiero raczkują.

Historia agro-homeopatii

Stosowanie środków homeopatycznych u roślin zostało po raz pierwszy wspomniane prawie 200 lat temu w pismach zięcia Hahnemanna, barona von Bönninghausena. Bönninghausen zwykł wyrzucać resztki swoich preparatów homeopatycznych do donic z roślinami w swoim domu i zauważył, że rośliny na to reagują. Niestety nie prowadził dalszych badań w tym zakresie.

Również Rudolf Steiner (1861–1925) pracował homeopatycznie i rozwinął własną doktrynę leczenia przy użyciu zdynamizowanych leków. W jego dorobku znajduje się sześć wykładów na temat zastosowania środków homeopatycznych i biodynamicznych w rolnictwie biologicznym.

Lili Kolisko (1889–1976) była uczennicą Rudolfa Steinera i przeprowadziła własne eksperymenty z potencjonowanymi substancjami. Chciała zbadać, jak homeopatycznie potencjonowane środki wpływają na zdolność kiełkowania nasion. W jej eksperymentach chodziło konkretnie o dobranie właściwej potencjacji w przypadku wybuchu choroby pryszczycy. Steiner poradził jej, aby wysiała pszenicę i podlewała ją wodą o różnej potencjacji. Dane, przedstawione w postaci wykresu lub krzywej, miały przynieść oczekiwane wnioski. Lili prowadziła te eksperymenty aż do końca życia, wygenerowała tysiące krzywych i wniosła cenny wkład w nasze zrozumienie potencjonowanych substancji w rolnictwie.

To holenderski homeopata Vaikunthanath Das Kaviraj (1946–2013) znacząco pogłębił to rozumienie i wyniósł je na nowy poziom. Kaviraj odwiedzał pewną rodzinę w Szwajcarii, gdy matka zapytała go, czy można też leczyć rośliny homeopatycznie. Kaviraj potwierdził, choć nic o tym nie wiedział. Matka poprosiła go więc o leczenie jabłoni, których liście były pokryte jaskrawoczerwonymi plamami, podobnymi do choroby rdzowej. Jabłka nie dojrzewały i pozostawały kwaśne. Inne drzewa szybko się zaraziły i wyglądały na bardzo spragnione. Obraz ten przypomniał Kavirajowi chorobę dziecięcą – szkarlatynę.

Skierował się na trzy filary homeopatii i wziął pod uwagę następujące przesłanki diagnostyczne:

1. Szybkość rozprzestrzeniania się choroby
2. Plamy
3. Pragnienie

Te trzy objawy wskazywały na lek Belladonna! Już po kilku dniach leczenia Belladonną plamy zniknęły, a jabłka znów stały się słodkie i soczyste. To doświadczenie było dla Kaviraja prawdziwym momentem „aha” i postanowił dalej poświęcić się agro-homeopatii. Przez 12 lat prowadził badania na ten temat w Australii i opublikował wyniki (w tym homeopatyczne repertorium dla roślin) w swojej pracy Homöopathie für Garten und Landwirtschaft.

Niemiecka homeopatka Christiane Maute (ur. 1949) i jej córka Cornelia (ur. 1969) uczyniły homeopatię dostępną także dla szerokiej publiczności. Dzięki książce Homöopathie für Pflanzen powstał praktyczny poradnik, który zachwyci każdego ogrodnika-hobbystę.

Planuj z wyprzedzeniem!

Póki jeszcze zimny wiatr hula po ogrodach, a ziemia odpoczywa w stanie zimowego uśpienia, nadszedł czas, by zaplanować nowy sezon ogrodowy. Każdy homeopata wie, że można odnieść prawdziwy sukces tylko wtedy, gdy wiedza i leki są zawsze pod ręką.

Do najlepszych książek na rynku należą Homöopathie für Pflanzen Christiana Maute i Homöopathie für Garten und Landwirtschaft V.D. Kaviraja. Do obu dostępne są odpowiednie zestawy leków, by być przygotowanym na każdego szkodnika i każdą chorobę. Jako homeopaci znamy wszyscy wspaniałe uczucie, gdy rośliny pod łagodnym wpływem środków homeopatycznych rosną i rozkwitają.

Zimowanie roślin

Wielu ogrodników-hobbystów wynosi swoje rośliny doniczkowe latem na balkon lub taras. Zimą nie zawsze jedynie same rośliny wracają do domu – czasem trafia z nimi też jakiś niechciany szkodnik. Nasza krótka materia medica może tu pomóc:

• Coccinella C6 na wszystkie rodzaje przędziorków i mszyc.
• Nux vomica C30 dla zestresowanych i chorowitych roślin ze supermarketu.
• Petroleum C30 przeciwko tarcznikom i przędziorkom na roślinach o twardych liściach oraz dla roślin cierpiących z powodu ciepłego, suchego powietrza w pomieszczeniach.
• Silicea C200 przy mączniaku prawdziwym i rzekomym; dla roślin wrażliwych na przeciągi; dla zaniedbanych roślin lub jako środek wzmacniający dla roślin regenerujących się po ataku szkodników (zalecamy jednorazowe zastosowanie).
• Sulphur C200 dla spragnionych roślin, które jednak nie mogą pobrać wody; dobry środek na wiele problemów, takich jak białe muszki, mszyce, tarczniki i przędziorki.

Do stosowania rozpuść kilka kuleczek w zakręcanym słoiku napełnionym wodą (ok. 150 ml). Zakręć szczelnie pokrywkę i wstrząśnij płyn 20–40 razy. Weź słoik do ręki i uderz go o grubą książkę lub swoją wyprostowaną dłoń. Daj lekowi wystarczająco dużo czasu, by rozwinął działanie. Środki powinny być podawane ponownie dopiero po dłuższym odstępie czasu.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Źródła: Shutterstock_1443758708, Copyright: FotoHelin

Homöopathie für Pflanzen autorstwa Christiane Maute oraz Homöopathie für Garten und Landwirtschaft autorstwa V.D. Kaviraj.

Przypisy:

1. Wszystkie nazwy zostały zmienione.
2. Rentea R; Kamsler M. The Kolisko validation method: improving the quality control of homeopathically potentized OTC drugs. True Botanica, http://www.kiliskoinstitute.org/wp-content/uploads/2014/07/Kolisko-Validation-9-4-2014_v3pdf. Opublikowano wrzesień 2014. Dostęp 18 listopada 2019.
3. Koncepcja trójnożnego stołka (jak sformułował dr Adolph Lippe) zakłada, że trzy główne objawy leku muszą zgadzać się z objawami pacjenta; oznacza to, że lek dobrany zgodnie z co najmniej trzema objawami działa bardziej niezawodnie niż lek wybrany na podstawie pojedynczego objawu.

O autorach

Ted i Sherri Maines są właścicielami Turning Ranch Homeopathics (TRH). Para założyła firmę rodzinną w 2017 roku, aby promować homeopatię w ogrodnictwie i rolnictwie. Współpracują z wiodącymi homeopatami na świecie, aby uczynić tę łagodną i zrównoważoną metodę dostępną dla jak największej liczby osób. Znajdziesz ich online na TRHomeopathic.us i na Facebooku pod nazwą „Gardening with Homeopathy”.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------