W przypadku 5 chodzi o 12-letniego chłopca, który był u mnie leczony już od czwartego roku życia. Cierpiał często na przeziębienia, które czasami przechodziły w zapalenie oskrzeli. Na przestrzeni lat udawało nam się homeopatycznie leczyć ostre przeziębienia różnymi lekami, bez konieczności sięgania po leki konwencjonalne, ale ostatnio jego oddychanie stawało się coraz cięższe i musiał używać inhalatora przeciwastmatycznego. Dodatkowo rozwinęły się u niego alergie na różne pokarmy i coraz gorzej spał. Jeśli on
mimo to zasypiał, często śnił o wojnie i w swoich snach musiał uciekać i się ukrywać. Jak na swój wiek wyglądał bardzo poważnie, jakby dźwigał na barkach wszystkie troski świata. Miał lęki, których jego rodzice nie potrafili wytłumaczyć – lęk przed samotnością i przed porzuceniem przez rodziców. Od czasu do czasu podawałem mu Magnesium muriaticum, które wydawało się łagodzić jego zaburzenia snu na kilka tygodni, ale one i tak powracały.
Chłopiec miał również dziwne zainteresowanie II wojną światową, dziwne dlatego, że jego rodzice w żaden sposób go do tego nie zachęcali, a reszta rodziny również nie miała wiele wspólnego z tym tematem. On jednak chciał czytać wszystko, co tylko mógł znaleźć na temat tej wojny; wojny w ogóle go nie interesowały. Zazwyczaj czytał literaturę przeznaczoną dla dorosłych na ten temat, szczególnie bardzo zajmowała go sytuacja Żydów. Chciał także zostać policjantem, aby móc chronić ludzi przed zranieniem.
Dopiero po tym, jak innych pacjentów z podobnymi tematami i snami pomyślnie leczyłem Hydrocyanicum, pomyślałem, by podać mu to lekarstwo. Tym razem zaburzenia snu zniknęły natychmiast i nie powróciły. Również sny o wojnie i jego fascynacja książkami o II wojnie światowej nagle ustały. „Wszystko wyśniłem z siebie, teraz to koniec i po sprawie.” Astma również osłabła i mógł odstawić inhalator. Na moje pytanie o alergie pokarmowe jego matka odpowiedziała: „Teraz może jeść wszystko, nawet rzeczy, po których wcześniej miał astmę. Ale dziwne jest to, że odmawia jedzenia chleba, jeśli nie jest całkowicie świeży. Jak tylko ma jeden dzień, odmawia go jeść i woli chrupkie pieczywo typu Knäckebrot. Ponadto zawsze musi powąchać chleb, bo chce wiedzieć, czy jest spleśniały.”
Nie wiem, czy ten objaw od tego czasu zniknął, ale skojarzył mi się z kimś, kto miał do jedzenia tylko spleśniały chleb i teraz nie chce jeść niczego, co choćby w najmniejszym stopniu by mu o tym przypominało.
--------------------------------------------------------------------------------------------
Źródło: http://www.interhomeopathy.org/case_hydrocyanicum_acidum_5
Foto: Shutterstock_144352681, Copyright: Sunny studio
