Rysunek 1: Pomóż swojemu mózgowi ruszyć z miejsca: neuroplastyczność można aktywnie kształtować aż do późnej starości.
W każdej chwili w ludzkim ciele powstają nowe komórki. Innymi słowy, w żadnym momencie nie jesteś tą samą osobą, którą byłeś kilka minut wcześniej. Dosłownie wymyślasz siebie na nowo w każdej chwili. Neuroplastyczność to zdolność mózgu do reorganizacji i ciągłego dostosowywania się. Tę zdolność można celowo trenować, aby utrzymać mózg i ścieżki nerwowe w zdrowiu przez całe życie i wzmocnić zaufanie do własnych funkcji ciała.
„Każdej sekundy w Twoim ciele umierają miliony komórek
i są zastępowane nowymi!”
Joey Remenyi
W tym artykule dowiesz się, jakie proste ćwiczenia pozwalają mieć konkretny wpływ na struktury neuronalne, a tym samym na stan emocjonalny, a nawet na dolegliwości takie jak przewlekłe zawroty głowy, tinnitus czy uczucie odrętwienia.
Rozpoznawanie i rozpuszczanie starych nawyków
Ścieżki neuronalne powstają poprzez powtarzanie i można je wzmacniać poprzez konsekwentny trening. Każdy to zna: kiedy uczymy się instrumentu, potrzeba dużo ćwiczeń, zanim opanujemy go naprawdę. Podobnie, pierwszy krok w treningu naszych neuronalnych połączeń polega na rozpoznaniu nawyków.
Również kontekst emocjonalny ma znaczenie dla naszej neuronalnej elastyczności – dlatego ważne jest, aby włączyć odczuwanie do ćwiczeń z zakresu neuroplastyczności.
Możesz nauczyć się trwale zakotwiczać neuroplastyczność w swoim codziennym życiu, aby uwolnić się od starych odczuć i utartych wzorców neuronalnych. Pomocne mogą być następujące ćwiczenia:
Skany ciała
Ćwiczenie możesz wykonywać na siedząco, leżąco lub stojąco. Udaj się w tym celu w ciche miejsce i raz po raz świadomie odbierz swoje ciało od głowy aż po stopy i najgłębsze jego zakamarki.
Rysunek 2: Poprzez świadome postrzeganie swojego ciała możesz zauważyć, że Twoje odczucia ciągle się zmieniają. To punkt wyjścia do treningu neuronalnego.
Odbierz swoje lewe i prawe strony oraz ciało od góry do dołu. Jak czujesz się wewnątrz i na zewnątrz swojej skóry? Odbierz świat wewnętrzny i zewnętrzny, który Cię dotyka. Poczuj swoje kontury i kształt.
Zauważ położenie swoich barków względem bioder. Poczuj
swoją środkową oś ciała. Odbierz jak najwięcej bodźców dotykowych, jak to możliwe. Poczuj wszystko. Połącz się ze swoim ciałem i ćwicz poczucie bezpieczeństwa takim, jakim jesteś. Rozwijaj ciekawość i uważność wobec swojego ciała i biologii.
Zauważ, że Twoje odczucia ciągle się zmieniają. Przyjmij, że każdy skan ciała to zupełnie nowe doświadczenie.
Zabawna obecność
Spójrz, co w Twoim życiu wywołuje ciekawość i entuzjazm, nieważne jak małe czy błahe to jest. Sporządź listę rzeczy, które Cię fascynują i wzbudzają ciekawość. Daj sobie pozwolenie, aby patrzeć na swoje codzienne życie świeżym, niewartościującym okiem. Traktuj to, co widzisz lub czujesz, w sposób zabawowy.
To ćwiczenie wzmacnia koncentrację, fokus i zdolność bycia obecnym. Unikanie oceniania jest istotnym elementem neuroplastyczności. Być może zechcesz zapisywać swoje zabawne obserwacje w notesie, tak długo jak uznasz to za przydatne.
Moje normalne odczucia
Jak brzmi dla Ciebie „normalnie”? Pamiętaj, że nie jest pomocne skupianie się na tym, co nienormalne. Wyraźnie określ dla siebie, jak odczuwasz swoją wersję normalności i bądź konkretny. Na przykład: spokojnie, zrelaksowanie, beztrosko, pewnie siebie, pogodnie, jasno myśląc, wytrwale, entuzjastycznie, pełen nadziei…
Trening pożądanych odczuć
Rysunek 3: Pozytywne odczucia można trenować w sposób zabawowy. Wytrwałość się opłaca.
Uświadom sobie wzorce neuronalne, które chcesz zbudować, aby móc znowu czuć się normalnie. Zadaj sobie pytanie: Jakie odczucia chcę odczuwać w swoim ciele? Zapisz swoje odpowiedzi, aby wiedzieć, jaki jest Twój cel.
Podążaj za tymi odczuciami w swoim ciele. Eksperymentuj do woli i wypróbowuj różne możliwości, znajdując sposoby, aby dokładnie te uczucia stymulować w codziennym życiu. Postaw swoje pożądane odczucia na pierwszym planie i pozwól, by te emocje się wzmocniły.
Zostań swoim własnym przyjacielem
Najpierw przyjrzyj się swojej relacji z samym sobą. Jak to jest być swoim własnym przyjacielem? Co możesz zrobić, by lepiej się z sobą zaprzyjaźnić?
Bądź dla siebie pełen miłości i zachowaj ciekawość. Traktuj siebie i swoje odczucia jak dobrego przyjaciela/przyjaciółkę.
Czy potrafisz poczuć, jak różne ścieżki nerwowe aktywują się, gdy traktujesz siebie z czułością i jak przyjaciel? Zauważ to. Jak to jest być swoim własnym przyjacielem na co dzień? Z czasem i poprzez regularne powtarzanie pozytywnego postrzegania możesz zauważyć, że stanie się to Twoją nową normalnością — byciem zaprzyjaźnionym samym ze sobą.
Rozpuszczanie napięć przez ciekawość
Wypróbuj przez tydzień codziennie rozpuszczanie napięć poprzez ciekawą eksplorację.
Na przykład możesz postanowić mentalnie „przetrenować” mięśnie karku. Po prostu odbierz napięte miejsca. Zwłaszcza przy napięciach w karku lub barkach to ćwiczenie może być bardzo pomocne. Obracaj głowę przez określoną liczbę oddechów kolejno w lewo, prawo, w górę i w dół.
Potem zacznij obracać głowę w kierunku, w którym masz wrażenie, że osiągnąłeś maksymalny zakres obrotu. Tam zatrzymaj się i po prostu delikatnie wczuj. Nie próbuj niczego poprawiać ani osiągać — wystarczy proste czucie i odbieranie.
Pozostań przez chwilę w tej pozycji i świadomie puść napięcie. Następnie obróć głowę z powrotem na środek i poczuj rozluźnienie. Potem rusz głową w przeciwną stronę i pozostań tam jeszcze przez moment, czując i puszczając, aby się zrelaksować. Wykorzystaj też oddech do świadomego puszczania napięć.
Plastyczny przez całe życie
Ludzki mózg to niezwykle złożony i wydajny organ, którego pełny potencjał wciąż nie został odkryty. Jego zdolność do adaptacji, kreatywność i niemal nieograniczona pojemność czynią go cudem ewolucji.
Neuroplastyczność dowodzi, że nasz mózg pozostaje zdolny do adaptacji przez całe życie, jeśli jest odpowiednio stymulowany. Zastosowanie tych odkryć w medycynie, psychoterapii i rozwoju osobistym oferuje ogromne możliwości, które wciąż nie zostały w pełni wykorzystane. Poprzez ciągłe uczenie się, uważne życie i celowe ćwiczenia każdy może aktywnie przyczyniać się do plastyczności własnego mózgu.
Wyłączenie odpowiedzialności
Ten artykuł nie zastępuje diagnozy medycznej ani leczenia prowadzonego przez wykwalifikowanego terapeutę. Podstawą tego tekstu jest książka Joey Remenyi „Brain in Balance”. Artykułu nie należy wykorzystywać do samodiagnozy ani samodzielnego leczenia. W razie potrzeby omów swoje inspiracje z tego artykułu z zaufanym terapeutą.
Biografia
Jannyn Sass jest niezależną dziennikarką medyczną, dyplomowaną specjalistką ds. komunikacji, autorką książek i matką trójki dzieci. Pracowała jako ekspertka ds. komunikacji w agencjach projektowych i programistycznych oraz dla inwestora technologicznego w Berlinie.
Od młodości fascynują ją większe powiązania prowadzące do choroby lub zdrowia w życiu człowieka. Jannyn studiowała komunikację gospodarczą, aby odkrywać systemowe zależności i aspekty komunikacji międzyosobowej.
Podczas studiów i intensywnego pobytu w Australii stało się dla niej jasne, że w życiu musi być coś więcej. Zaczęła studiować alternatywne kierunki medycyny, przez 3 lata uczyła się Tradycyjnej Medycyny Chińskiej w Berlinie i szkoliła się jako coach zdrowotny.
Jej główne zainteresowanie polega na badaniu wpływu technik świadomości i substancji naturalnych na ciało, umysł i duszę ludzi, zwierząt i roślin. W szczególności zajmuje się terapią medytacyjną. Prywatnie uwielbia przemierzać góry i doliny, kąpać się w zimnych rzekach i odkrywać magię natury.
Książki
https://www.narayana-verlag.de/Brain-in-Balance-Joey-Remenyi/b28316
https://www.narayana-verlag.de/Die-Alzheimer-Luege-Michael-Nehls/b20994
Rysunek 1: Shutterstock AI Generator/shutterstock.com; Rysunek 2: NXTLVLSTCK/shutterstock.com; Rysunek 3: AstroStar/shutterstock.com
10.02.2025
