Przejdź do głównej zawartości Przejdź do wyszukiwania Przejdź do głównej nawigacji
Skontaktuj się z nami za pośrednictwem naszej infolinii zamówień: +49 (0) 7626 974 9700 / Napisz do nas: +49 (0) 160 652 2038 (pon.-pt. 8:00-20:00, sob. 8:00-12:00)

Rośliny lecznicze dla zdrowego jelita – imbir, korzeń lukrecji i kurkuma

Aktualności

Tutaj przejdziesz do artykułu „Rośliny lecznicze dla zdrowego jelita – mięta pieprzowa, rumianek i mniszek lekarski”

Ilustracja 1: Czy to funkcje odpornościowe, stan psychiczny czy przyswajanie składników odżywczych – w jelitach skupia się nasze holistyczne zdrowie.

Zdrowe jelito jest kluczowym elementem dla holistycznego zdrowia. W pierwszej części tego artykułu poznali Państwo już pozytywne właściwości mięty pieprzowej, rumianku i mniszka lekarskiego dla zdrowia jelit. Dzięki swoim naturalnym substancjom czynym i wielorakim właściwościom prozdrowotnym rośliny te mogą w znacznym stopniu przyczyniać się do utrzymania zdrowego jelita. Zwrócono uwagę na to, jak bioaktywne substancje roślinne między innymi wzmacniają jelito, hamują stany zapalne i wspierają zdrową mikrobiotę jelitową.

Ale istnieje wiele innych interesujących roślin leczniczych, które oferują znakomite możliwości wspierania zdrowia jelit. Wiele z tych roślin od wieków stanowi stały element tradycyjnej medycyny, a ich działanie jest dziś potwierdzane badaniami naukowymi. W tej drugiej części poświęcamy się trzem kolejnym roślinom leczniczym, które mogą naturalnie wspierać Państwa zdrowie jelit.

1.     Imbir (Zingiber officinale)

Ilustracja 2: Korzeń-moc wśród roślin przyjaznych żołądkowi – dobroczynne działanie imbiru wykracza daleko poza przewód pokarmowy.

Imbir to bardzo wszechstronna roślina lecznicza z południa Azji, która od dawna jest stosowana w tradycyjnej medycynie azjatyckiej i uważana jest za roślinę rozgrzewającą od wewnątrz. Charakterystyczny korzenno-pikantny aromat korzenia wzbogaca smaczne potrawy i jest typowym składnikiem kuchni południowo-wschodniej Azji. Ponadto imbir zawiera szerokie spektrum substancji o działaniu leczniczym, takich jak gingerole, shogaole, zingerony, olejki eteryczne i kwasy żywiczne. Chociaż wykorzystuje się różne części imbiru, główny nacisk kładzie się na kłącze.[1]

Do najważniejszych składników imbiru zaliczają się gingerole i shogaole, które odpowiadają także za ostry smak. Mają one wiele korzyści zdrowotnych: działają przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, antyoksydacyjnie, antynitrozacyjnie oraz poprawiają krążenie. Gingerole i shogaole mogą między innymi wspomagać redukcję stanów zapalnych w przewodzie pokarmowym oraz regenerację błony śluzowej jelit. Jednocześnie przeciwdziałają uszkodzeniom oksydacyjnym, na przykład wywołanym przez czynniki stresowe zewnętrzne lub niezdrowy sposób odżywiania.1,[2]

Inną bioaktywną substancją występującą w imbirze jest zingeron. W świeżym imbirze nie występuje on bezpośrednio, lecz powstaje w wyniku podgrzewania gingerolu. Zingeron ma szereg pozytywnych efektów dla organizmu ludzkiego. Na przykład działa silnie przeciwzapalnie, rozkurczowo i przeciwbiegunkowo. Ponadto może wzmacniać układ odpornościowy i ma właściwości przeciwmikrobowe. Dzięki działaniu przeciwmikrobowemu sprzyja utrzymaniu zdrowej mikrobioty jelitowej. Hamuje rozwój niepożądanych bakterii, podczas gdy stymuluje wzrost korzystnych dla zdrowia bakterii, wspierając w ten sposób zdrową równowagę mikrobioty jelitowej.[3]

Imbir dodatkowo pobudza produkcję soków trawiennych i wspomaga wchłanianie składników odżywczych. Poprzez stymulację enzymów trawiennych imbir redukuje powstawanie gazów i wzdęć oraz wspomaga trawienie. Z tych powodów imbir bywa często stosowany w łagodzeniu dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak uczucie pełności, nudności czy bóle. W przeglądzie opublikowanym w 2018 r. potwierdzono te efekty. W odniesieniu do stosowania imbiru przy zespole jelita drażliwego przegląd wskazuje, że niektóre wyniki sugerują pozytywne działanie w łagodzeniu typowych objawów tego schorzenia, jednak stan badań jest ograniczony i wymaga dalszych badań.[4]

Dzięki właściwościom antyoksydacyjnym i przeciwzapalnym można spodziewać się korzystnego wpływu imbiru na choroby zapalne, szczególnie shogaole i zingerony wykazują w niektórych badaniach obiecujące efekty w łagodzeniu objawów niektórych chorób zapalnych.[5] W przeglądzie opublikowanym w 2021 r. opisano możliwe pozytywne działania bioaktywnych substancji zawartych w imbirze w zapobieganiu i leczeniu przewlekłych zapalnych chorób jelit. Jednak i tutaj potrzebne są dalsze badania.[6]

Poza szerokimi możliwościami zastosowania imbiru w celu wsparcia zdrowia jelit i łagodzenia niektórych dolegliwości żołądkowo-jelitowych, imbir ma także wiele form użycia, dzięki którym łatwo można go wprowadzić do codziennego życia. Imbir można zaparzać jako herbatę, dodawać świeżo pokrojony do wody lub smoothie jako aromat, stosować w różnych potrawach, jako okład na skórę lub w formie suplementów diety.

Działania imbiru są obiecujące i mogą stanowić naturalne wsparcie przy różnych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych. Zazwyczaj imbir jest dobrze tolerowany i uważany za środek o stosunkowo mało działaniach niepożądanych. Osoby z wrażliwym żołądkiem powinny jednak ostrożnie zacząć od niewielkich ilości i spożywać go z umiarem.[4]

2.     Korzeń lukrecji (Glycyrrhiza glabra)

Ilustracja 3: Lukrecja należy do bobowatych. Roślina najlepiej rośnie w ciepłym, umiarkowanym klimacie i jest surowcem do produkcji lukrecji.

Korzeń lukrecji jest znany jako główny składnik prawdziwej lukrecji i jest kolejną rośliną leczniczą o pozytywnym wpływie na zdrowie jelit. Lukrecje należą do bobowatych, a szczególnie G. glabra L. (lukrecja rosyjska lub hiszpańska, prawdziwa lukrecja) oraz G. inflata BAT (lukrecja chińska) są stosowane medycznie. Korzeń lukrecji od tysiącleci znajduje zastosowanie w ziołolecznictwie i dzięki wielorakim korzystnym efektom dla organizmu często wykorzystywany jest w medycynie tradycyjnej.[7]

W kontekście zdrowia jelit korzeń lukrecji stosuje się do uspokojenia jelit, przy zaparciach oraz dolegliwościach dyspeptycznych. Ponadto zawarty w korzeniu triterpenowy saponinowy glikozyd glicyryzyna, poprzez zwiększenie stężenia serotoniny i prostaglandyn w przewodzie pokarmowym, zwiększa własną produkcję śluzu przez błonę śluzową jelit. Wspiera to funkcję ochronną. Zawarta glicyryzyna działa także przeciwzapalnie poprzez hamowanie rozkładu endogennego kortyzolu oraz ma właściwości przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne, nie wpływając przy tym negatywnie na mikrobiotę jelitową. Glicyryzyna hamuje metabolizm bakterii Helicobacter pylori, które osiedlają się głównie w żołądku i dwunastnicy i odpowiadają za większość wrzodów żołądka i dwunastnicy.[8]

Dodatkowo w korzeniu występuje wiele flawonoidów, które wspierają to działanie i wykazują właściwości antyoksydacyjne.7 Opisane mechanizmy działania składników zawartych w korzeniu lukrecji prowadzą do korzystnego wpływu tej rośliny na wrzody żołądka i dwunastnicy.

Metaanaliza badań nad wpływem glicyryzyny na wrzodziejące zapalenie jelita grubego potwierdziła działanie przeciwzapalne i wskazała na możliwe łagodzenie niepożądanych skutków ubocznych konwencjonalnych leków przez glicyryzynę.[9]

Jak można stosować lukrecję? Korzeń lukrecji można zaparzać jako herbatę lub stosować ekstrakt z korzenia lukrecji; dostępne są np. pastylki z czystym wyciągiem z korzenia lukrecji w sklepach ze zdrową żywnością.

Jako możliwe działanie niepożądane może wystąpić nasilony wpływ na podwyższenie poziomu kortyzolu opisany powyżej, co między innymi może prowadzić do zatrzymywania wody w organizmie i zaburzeń rytmu serca.[7]

3.     Kurkuma (Curcuma longa)

Ilustracja 4: Nasze bakterie jelitowe uwielbiają ten korzeń. Kurkuma wspiera wzrost korzystnych mikroorganizmów jelitowych i tworzy zdrowe środowisko w przewodzie pokarmowym.

Kolejną skuteczną rośliną leczniczą w kontekście zdrowia jelit jest kurkuma, zwana także ostryżem. Roślina ta także należy do rodziny imbirowatych i od tysiącleci jest stosowana w tradycyjnej medycynie azjatyckiej. W kuchni kłącze kurkumy służy jako przyprawa i jest istotnym składnikiem curry. Charakterystyczny pomarańczowo-żółty kolor kurkumy zawdzięcza polifenolowi kurkuminie. Ponadto inne zawarte składniki, takie jak olejki eteryczne, żywice i polisacharydy, uzupełniają właściwości prozdrowotne.

Zawarta kurkumina działa przeciwzapalnie i antyoksydacyjnie. Hamuje przy tym specyficzne czynniki zaangażowane w regulację procesów zapalnych.[10] Właściwości przeciwzapalne czynią kurkumę szczególnie cenną przy przewlekłych zapalnych chorobach jelit. Jednocześnie kurkumina chroni barierę jelitową, zmniejszając uszkodzenia oksydacyjne oraz wspomagając regenerację błony śluzowej jelit.[11]

Niska biodostępność systemowa stoi jednak w sprzeczności z wieloma efektami farmakologicznymi. Ponieważ po podaniu doustnym kurkuminy wykazano wysokie stężenie w przewodzie pokarmowym, naukowcy wysunęli hipotezę, że regulujące działanie kurkuminy jest wywierane bezpośrednio na mikrobiotę jelitową. Zachodzi dwukierunkowa interakcja między kurkuminą a mikrobiotą jelitową. Z jednej strony mikrobiota jest regulowana przez kurkuminę – kurkumina i jej metabolity wpływają na skład mikrobioty. Z drugiej strony dochodzi do biochemicznej przemiany kurkuminy przez mikrobiotę jelitową. Kurkumina może mieć korzystny wpływ na dysbiozy mikrobiomu jelitowego. Na przykład może stymulować wzrost pożytecznych bakterii jelitowych, takich jak bifidobakterie i pałeczki kwasu mlekowego (Lactobacillus), podczas gdy hamuje wzrost potencjalnie patogennych mikroorganizmów.[12]

Ponadto opisuje się możliwe działania bezpośrednio na ośrodkowy układ nerwowy, w których kurkumina wpływa na oś mikrobiota-jelito-mózg.[13]

Kurkuma dostępna jest świeża lub suszona w postaci proszku, z którego można przygotowywać herbaty lub potrawy gotowane. Oprócz tych form stosuje się ekstrakty lub kurkuminę, na przykład w kapsułkach. Dla poprawy biodostępności zaleca się łączenie z piperyną z czarnego pieprzu i/lub z tłuszczem.

Kurkuma jest silną rośliną leczniczą, jednak ponieważ także zwiększa przepływ żółci, nie powinna być stosowana przy istniejących problemach z drogami żółciowymi lub tylko po konsultacji z odpowiednim terapeutą. Równoczesne stosowanie kurkumy i leków powinno być również skonsultowane z prowadzącym terapeutą ze względu na możliwe zmiany działania leków.

Podsumowanie

Rośliny lecznicze mogą stanowić wartościowe wsparcie dla zdrowego jelita. Naturalne substancje roślinne, takie jak imbir, korzeń lukrecji i kurkuma, dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym, przeciwbakteryjnym, antyoksydacyjnym lub regulującym mogą wspierać zdrowie jelit. Już same zawarte polifenole wspomagają zdrową błonę śluzową jelit i tym samym wzmacniają barierę jelitową[14].

Opisane rośliny lecznicze ukazują różnorodne możliwości fitoterapii. Rośliny lecznicze mogą być stosowane zarówno do wspierania ogólnego zdrowia jelit, jak i do leczenia oraz łagodzenia różnych dolegliwości przewodu pokarmowego. Jednocześnie naturalne podejścia są często dobrze tolerowane. Niemniej ważne jest uwzględnienie indywidualnych potrzeb i okoliczności oraz zasięgnięcie fachowej porady w przypadku wątpliwości.

Niech Pan(i) znajdzie inspirację i odkryje siłę roślin leczniczych dla zdrowia swoich jelit!

Disclaimer

Niniejszy artykuł nie zastępuje leczenia prowadzonego przez wykwalifikowanego terapeutę. Podstawą tego artykułu są badania i aktualna literatura. Nie może on służyć do autodiagnozy ani samodzielnego leczenia. W razie potrzeby omów swoje inspiracje z tego artykułu z terapeutą, któremu ufasz.

Biograficzne

Vivian Zajac jest wykształconą pedagog zdrowia (B.Sc.) i uzależnioną od nauki przyszłą praktykantką naturopatii z szczególnym naciskiem na zdrowie holistyczne i profilaktykę. W ramach szkolenia na doradcę ds. zdrowia jelit w 2022 r. poświęciła się tematowi zdrowia jelit, który jest jej pasją. Również w czasie wolnym intensywnie zajmuje się zagadnieniami związanymi ze zdrowiem, medycyną naturalną i biohackingiem, zdobywa wiedzę i ciągle testuje nowe rozwiązania. Wśród stosowanych metod znajdują się breathwork, morsowanie, trening siłowy, zdrowe odżywianie i możliwie optymalne zaopatrzenie w mikroskładniki. Vivian Zajac nie tylko lubi optymalizować własne zdrowie, ale także dzielić się swoją wiedzą i entuzjazmem – zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym. Dla niej niezbędne jest holistyczne spojrzenie na człowieka.

Literatura


[1] Semwal RB, Semwal DK, Combrinck S, Viljoen AM. Gingerols and shogaols: Important nutraceutical principles from ginger. Phytochemistry. 2015 Sep;117:554-568. doi: 10.1016/j.phytochem.2015.07.012. Epub 2015 Jul 27. PMID: 26228533. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0031942215300509?via%3Dihub Dostęp: 15.12.2024

[2] Mohd Yusof, Y.A. (2016). Gingerol and Its Role in Chronic Diseases. In: Gupta, S., Prasad, S., Aggarwal, B. (eds) Drug Discovery from Mother Nature. Advances in Experimental Medicine and Biology, vol 929. Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-319-41342-6_8

[3] Review on Pharmacological Properties of Zingerone (4-(4-Hydroxy-3-methoxyphenyl)-2-butanone), The Scientific World Journal, 2015, 816364, 6 pages, 2015. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC4461790/ Dostęp: 15.12.2024

[4] Nikkhah Bodagh M, Maleki I, Hekmatdoost A. Ginger in gastrointestinal disorders: A systematic review of clinical trials. Food Sci Nutr. 2018 Nov 5;7(1):96-108. doi: 10.1002/fsn3.807. PMID: 30680163; PMCID: PMC6341159. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6341159/ Dostęp: 15.12.2024

[5] Ballester P, Cerdá B, Arcusa R, Marhuenda J, Yamedjeu K, Zafrilla P. Effect of Ginger on Inflammatory Diseases. Molecules. 2022 Oct 25;27(21):7223. doi: 10.3390/molecules27217223. PMID: 36364048; PMCID: PMC9654013. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9654013/ Dostęp: 15.12.2024

[6] Lashgari NA, Momeni Roudsari N, Khayatan D, Shayan M, Momtaz S, Roufogalis BD, Abdolghaffari AH, Sahebkar A. Ginger and its constituents: Role in treatment of inflammatory bowel disease. Biofactors. 2022 Jan;48(1):7-21. doi: 10.1002/biof.1808. Epub 2021 Dec 9. PMID: 34882874. https://iubmb.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1002/biof.1808 Dostęp: 15.12.2024

[7] European Medicines Agency(EMA). Assessment report on Glycyrrhiza glabra L. and/or Glycyrrhiza inflata Bat. and/or Glycyrrhiza uralensis Fisch., radix. 2013. EMA/HMPC/571122/2010. https://www.ema.europa.eu/en/documents/herbal-report/final-assessment-report-glycyrrhiza-glabra-l-andor-glycyrrhiza-inflata-bat-andor-glycyrrhiza-uralensis-fisch-radix-first-version_en.pdf Dostęp: 27.11.2024

[8] Wang L, Yang R, Yuan B, Liu Y, Liu C. The antiviral and antimicrobial activities of licorice, a widely-used Chinese herb. Acta Pharm Sin B. 2015 Jul;5(4):310-5. doi: 10.1016/j.apsb.2015.05.005. Epub 2015 Jun 17. PMID: 26579460; PMCID: PMC4629407. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC4629407/ Dostęp: 27.11.2024

[9] Hu H, Lei Y, Zhang W, Xiong P, Song L, Luo X, Jia B, Zhang F. Anti-inflammatory activity and safety of compound glycyrrhizin in ulcerative colitis: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. 2022. Journal of Functional Foods, Volume 91, 105004, ISSN 1756-4646, https://doi.org/10.1016/j.jff.2022.105004. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1756464622000743 Dostęp: 27.11.2024

[10] Khan I, Samson SE, Grover AK. Antioxidant Supplements and Gastrointestinal Diseases: A Critical Appraisal. Med Princ Pract. 2017;26(3):201-217. doi: 10.1159/000468988. Epub 2017 Mar 8. PMID: 28278495; PMCID: PMC5588418. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5588418/ Dostęp: 05.12.2024

[11] Peng Y, Ao M, Dong B, Jiang Y, Yu L, Chen Z, Hu C, Xu R. Anti-Inflammatory Effects of Curcumin in the Inflammatory Diseases: Status, Limitations and Countermeasures. Drug Des Devel Ther. 2021 Nov 2;15:4503-4525. doi: 10.2147/DDDT.S327378. PMID: 34754179; PMCID: PMC8572027. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8572027/ Dostęp: 05.12.2024

[12] Scazzocchio B, Minghetti L, D'Archivio M. Interaction between Gut Microbiota and Curcumin: A New Key of Understanding for the Health Effects of Curcumin. Nutrients. 2020 Aug 19;12(9):2499. doi: 10.3390/nu12092499. PMID: 32824993; PMCID: PMC7551052 https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7551052/ Dostęp: 25.11.2024

[13] Di Meo F, Margarucci S, Galderisi U, Crispi S, Peluso G. Curcumin, Gut Microbiota, and Neuroprotection. Nutrients. 2019 Oct 11;11(10):2426. doi: 10.3390/nu11102426. PMID: 31614630; PMCID: PMC6835970. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6835970/ Dostęp: 25.11.2024

[14] Yang G, Bibi S, Du M, Suzuki T, Zhu MJ. Regulation of the intestinal tight junction by natural polyphenols: A mechanistic perspective. Crit Rev Food Sci Nutr. 2017 Dec 12;57(18):3830-3839. doi: 10.1080/10408398.2016.1152230. PMID: 27008212. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27008212/ Dostęp: 05.12.2024


Ilustracja 1: sdecoret/shutterstock.com; Ilustracja 2: rahmi ayu/shutterstock.com; Ilustracja 3: Luis Echeverri Urrea/shutterstock.com; Ilustracja 4: Alexander Ruiz Acevedo/shutterstock.com

Vivian Zajac